Επανεκλογή

Ζητάει, λέει ο Αλέξης Τσίπρας, επίσπευση της επανεκλογής του Προκόπη Παυλόπουλου γιατί οι στιγμές είναι κρίσιμες – για την ακρίβεια τη ζητάει εξαιτίας της κρίσης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Συντάσσεται, λοιπόν, με όσους διατείνονται ότι ο επόμενος ΠτΔ πρέπει να είναι οπωσδήποτε πολιτικό πρόσωπο επειδή το επιβάλλει η περσόνα – κι η μεγαλομανία – ενός τούρκου προέδρου που ονειρεύεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Κι η πρότασή του για την καταλληλότερη να ορθώσει το εθνικό της ανάστημα υποψηφιότητα είναι ο νυν ένοικος του προεδρικού μεγάρου. Η δε τεκμηρίωση της επιλογής του συνοψίζεται στην ακόλουθη προτάση: «Με το επιστημονικό του κύρος προασπίζει απαρέγκλιτα τα κυριαρχικά δικαιώματα και την ίδια στιγμή εργάζεται για τον διάλογο, τη συνεργασία και την επίλυση οιασδήποτε διαφοράς βάσει του διεθνούς δικαίου». Το τσιπρικό επιχείρημα όμως μπάζει. Μια μικρή αναδρομή στο όχι πολύ μακρινό παρελθόν, όταν ο Παυλόπουλος υποδεχόταν τον Ερντογάν στην Ηρώδου Αττικού τον Δεκέμβριο του 2017, το αποδεικνύει.

Στιγμή

Τότε ο πρώτος είχε θελήσει να απαντήσει σε όσα είχε δηλώσει το προηγούμενο βράδυ σε συνέντευξη ο δεύτερος. Κι επέλεξε να το κάνει σε μια εθιμοτυπική συνάντηση με πρωτόκολλο – που είθισται κανείς να ανταλλάσσει φιλοφρονήσεις και κοινοτοπίες μπροστά στις κάμερες – αγνοώντας προφανώς την προσωπικότητα του επισκέπτη του. Διάλεξε, δηλαδή, να ανοίξει σε ζωντανή σύνδεση θέματα που ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, κι όχι σε εκείνη του έλληνα Προέδρου έχοντας απέναντί του κάποιον τόσο απρόβλεπτο όσο ο Ερντογάν. Το αποτέλεσμα ήταν να προκαλέσει ένα σουλτανικό σόου στο οποίο είχε αναγκαστεί να ανταπαντήσει – από τη γωνία του λευκού καναπέ, που ο συνομιλητής του είχε κυριολεκτικά καταλάβει – «δεν είμαι εκτελεστικός Πρόεδρος όπως εσείς και τα ζητήματα όλα αυτά θα τα συζητήσετε με την κυβέρνηση». Για να το πούμε με λιγότερα λόγια, αν η προεδρική εκλογή συνδέεται με την εξωτερική πολιτική χρειαζόμαστε έναν Πρόεδρο που όχι μόνο βγαίνει εκτός ορίων του θεσμικού του ρόλου, αλλά δεν μετρά καν σωστά τη στιγμή που θα μπορούσε να βγει;