Θα το δούμε και αυτό!

Είναι απίστευτο αλλά δυστυχώς πέρα για πέρα αληθινό. Αύριο το απόγευμα στο Παλατάκι συγκρούονται ΠΑΟΚ και Αρης. Με τον νικητή να έχει απλώς ως έπαθλο ότι θα αφήσει τον συμπολίτη του μόνο ουραγό στην Α1, χωρίς ο ίδιος να έχει βγει πάντως από την επικίνδυνη ζώνη.

Ναι, οι δύο ομάδες που τη δεκαετία του 1980 και αρχές του 1990 καθήλωναν την μπασκετική Ελλάδα (και όχι μόνο) με τις επικές μάχες τους για τον τίτλο, είτε στην κανονική περίοδο, είτε – πολύ περισσότερο – στους τελικούς των πλέι οφ, τώρα μάχονται για την αποφυγή του υποβιβασμού!

Ναι, έπειτα από έναν ολόκληρο γύρο οι Διόσκουροι του μπάσκετ της Θεσσαλονίκης μοιράζονται την τελευταία θέση της βαθμολογίας, δηλαδή για να το κατανοήσει κανείς, εάν τελείωνε τώρα το πρωτάθλημα θα ήταν οι δύο ομάδες που θα υποβιβάζονταν αγωνιστικά στην Α2!

Οσο και αν ξεσκονίζει κάποιος τα αρχεία του μπάσκετ, ουδέποτε θα βρει τις δύο ομάδες – παράλληλα – στην τελευταία θέση της βαθμολογίας. Η μπασκετομάνα Θεσσαλονίκη, η πόλη που λατρεύει το μπάσκετ και το οποίο – μέσω της ΧΑΝΘ – έφερε ουσιαστικά στην Ελλάδα, είναι πληγωμένη βαριά και το δύσκολο κομμάτι είναι ότι στον ορίζοντα δεν φαίνεται (μεγάλη) ελπίδα.

Σημεία των καιρών;

Οχι μόνο, καθώς και στους δύο τα τελευταία χρόνια δεν έγιναν απλά λάθη, αλλά… εγκλήματα. Ανεβάζοντας τα χρέη στα ύψη και χάνοντας σχεδόν κάθε ευκαιρία εξομάλυνσης και σωστής λειτουργίας. Ακόμα και στον ΠΑΟΚ που είχε αναλάβει την προεδρία η ψυχή της ομάδας, ο Μπάνε Πρέλεβιτς, δεν βρέθηκε άκρη, παρά βγήκαν όπως όπως δυο-τρία χρόνια και η περσινή συμμετοχή της ομάδας στον τελικό Κυπέλλου (όπου και ήταν άκρως ανταγωνιστική μέχρι το φινάλε με τον Παναθηναϊκό) ίσως αποπροσανατόλισε κάποιους.

Τώρα δεν υπάρχει ούτε ο Μπάνε και όσο και αν – κάθε λίγο – βάζει κάποια χρήματα ο Ιβάν Σαββίδης χρειάζεται μια πιο μόνιμη και σταθερή λύση, αλλά αυτό θα γίνει μόνο μέσω πλάνου. Οπως και στον Αρη, όπου ο μεγαλομέτοχος Δημήτρης Γουλιέλμος έκανε μια τρύπα στο νερό με πολλά λάθη και μετατράπηκε σε Γουλιέλμος… Τέλος!

Κακοί χειρισμοί, ευθύνες, αστοχία στη λήψη των αποφάσεων, αδυναμία προσέλκυσης οικονομικών παραγόντων, ικανών να στηρίξουν τέτοιες ομάδες.

Εστω και την ύστατη ώρα χρειάζεται ψυχραιμία.