«Μην τρέχετε για να κάψετε ό,τι φάγατε!»

Ψάχνετε ένα κείμενο που να σας λέει πόσο ακριβώς πρέπει να τρέξετε για να κάψετε όσα καταβροχθίσατε στα χριστουγεννιάτικα τραπέζια; Ε, λοιπόν αυτό δεν είναι το κείμενο που αναζητείτε. Η αμερικανίδα αθλητική διατροφολόγος Ρενέ ΜακΓκρέγκορ www.reneemcgregor.com εξηγεί πως το τρέξιμο δεν πρέπει να λειτουργεί ως «εξιλέωση» για τις θερμίδες που παίρνουμε.

1. Το τρέξιμο είναι κάτι παραπάνω από καύση θερμίδων

Υπάρχουν πολλοί δρομείς που υποστηρίζουν ότι «τρέχουν για να τρώνε». «Αυτή δεν είναι η σχέση που θα πρέπει να έχει κάποιος με το τρέξιμο», λέει η ΜακΓκρέγκορ. «Δεν πρέπει να είναι “πρέπει να τρέχω” αλλά “θέλω να τρέξω”· αλλιώς θα του φύγει γρήγορα η όρεξη. Το τρέξιμο είναι πολύ περισσότερο από το κάψιμο θερμίδων – πρόκειται για την ευημερία μας, την υγεία της καρδιάς μας, τα επίπεδα σεροτονίνης και ντοπαμίνης μας, μπορεί να είναι κάτι που κάνουμε για να κοινωνικοποιηθούμε ή για να αποκτήσουμε εμπειρίες. Οι θερμίδες είναι μια “παρενέργεια”, αλλά όχι η ουσία».

2. Το σώμα μας χρειάζεται καύσιμα είτε τρέχουμε είτε όχι

Συνήθως υπερεκτιμούμε πόσες θερμίδες καίμε τρέχοντας. Σκεφτόμαστε «καλά, έχω τρέξει μια ώρα· άρα μπορώ να τσακίσω μια μακαρονάδα με κιμά». Στην πραγματικότητα το σώμα μας απαιτεί καύσιμα ανεξάρτητα από το αν τρέχουμε ή όχι. Χρειαζόμαστε ενέργεια για να λειτουργήσουμε, να σκεφτούμε και να κάνουμε τις δουλειές μας, λέει η διατροφολόγος. Το να τρέξουμε και μιάμιση ώρα δεν θα κάνει μεγάλη διαφορά.

3. Το σώμα μας ξέρει να διατηρεί τον έλεγχο

Η κραιπάλη για μερικές ημέρες δεν κάνει μεγάλη διαφορά, εξηγεί η ΜακΓκρέγκορ. «Ξεχνάμε συχνά ότι το σώμα μας είναι πολύ καλό στο να διατηρεί τον έλεγχο. Υπάρχει μια γνωστή λανθασμένη αντίληψη ότι βάζουμε κιλά κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, αλλά αυτό είναι αδύνατο. Αντε να βάλεις 500 γραμμάρια κι αυτό αν ξεφύγεις πάρα μα πάρα πολύ. Τίποτα δεν θα συμβεί αν φάτε 600-1.000 θερμίδες κάθε μέρα για μία εβδομάδα.

4. Αντιμετωπίστε το θέμα σφαιρικά

Επειτα από μια περίοδο υπερφαγίας, το σώμα σας συνήθως ζητεί φρούτα και λαχανικά ή την επιστροφή στη νορμάλ διατροφή σας. Το πρόβλημα είναι ότι δεν βλέπουμε πια τι πραγματικά θέλουμε, διότι μας λένε συνεχώς τι πρέπει και τι δεν πρέπει να φάμε και πόσο θα πρέπει να τρέξουμε για να το κάψουμε. Ο καθηγητής Γκάρεθ Λενγκ από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου μελετά τη νευροεπιστήμη, την όρεξη και τον έλεγχο. Το σώμα, λέει, έχει έναν καλό τρόπο να προσπαθήσει να επιτύχει ισορροπία. Ετσι, εάν φάτε λιγότερο για λίγες μέρες και το έχετε συνέχεια στο μυαλό σας, σύντομα θα αισθανθείτε πεινασμένοι. Αν παραφάτε για λίγες μέρες, έπειτα θα δείτε ότι τις επόμενες δεν θα αισθάνεστε πεινασμένοι.

5. Ακούστε το σώμα σας

«Αν έχετε κανονικό βάρος και ασκείστε τακτικά (αυτό δεν σημαίνει να τρέχετε καθημερινά), το σώμα σας βιοχημικά και ορμονικά θα σας πει πότε πεινάει και πότε όχι», λέει η ΜακΓκρέγκορ. «Αν σας αρέσει η σοκολάτα και τρώτε μία όταν πραγματικά τη θέλετε, πιθανότατα δεν θα ξεφύγετε. Εάν πεθαίνετε για ένα κρουασάν και φάτε ένα, τότε θα αισθανθείτε όμορφα και δεν θα ψάξετε για κάτι άλλο. Οταν οι άνθρωποι προσπαθούν να ελέγχουν και να περιορίζουν, βγάζουν το σώμα τους εκτός ισορροπίας και είναι πιο πιθανό να κάνουν κακές επιλογές».

6. Μην καταπιέζετε τόσο τον εαυτό σας

Οταν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε «θα τα κάψω όλα τον Ιανουάριο» ή «από Δευτέρα πάω να κοπανηθώ στο γυμναστήριο», πιέζουμε πολύ τον εαυτό μας. Οι υπερβολικές δίαιτες και η υπερπροπόνηση οδηγούν στην αποτυχία, λέει η διαιτολόγος. «Είναι καλύτερο να χτίσετε αργά αργά – να είστε ρεαλιστές όσον αφορά τους στόχους σας και να περάσετε τις πρώτες εβδομάδες μπαίνοντας σε σειρά».