Ζόρι

Καταλαβαίνω να προβληματίζεται ο Μητσοτάκης για τον επόμενο Πρόεδρο. Στο κάτω κάτω έχει την ευθύνη της επιλογής και θα κριθεί.

Θα προτείνει λοιπόν κάποιον υποψήφιο. Οποιος συμφωνεί, θα τον ψηφίσει. Οποιος δεν συμφωνεί, δεν θα τον ψηφίσει. Πάμε παρακάτω.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τι ζόρι τραβάει με τον Παυλόπουλο; Τι τον κόφτει αν θα εκλεγεί ή δεν θα εκλεγεί;

Διότι ζούμε ένα αξιοπερίεργο φαινόμενο. Μια αριστερή αντιπολίτευση σε συνεννόηση με τον Τύπο της Ακρας Αριστεράς και της Ακρας Δεξιάς δίνουν οδηγίες για την προεδρική εκλογή σε έναν Πρωθυπουργό που κατά τα άλλα βδελύσσονται!

Προφανώς δεν τις δίνουν για το καλό του.

Η μία εξήγηση είναι ότι θέλουν να στραπατσάρουν τον Μητσοτάκη.

Ωραία, αλλά τελικά εκθέτουν τον Παυλόπουλο. Τον οποίο περιφέρουν σαν διατηρητέο εξάρτημα της προηγούμενης διακυβέρνησης. Βασιλική Θάνου με παντελόνια.

Η άλλη ότι τους μπέρδεψε ο ίδιος ο Μητσοτάκης που δήλωσε ότι ο Πρόεδρος «πρέπει να συμβολίζει την ενότητα του έθνους» («Το Βήμα», 29/12). Προφανώς αισθάνθηκαν μέρος της ενότητας.

Η άποψη του Πρωθυπουργού μπορεί να είναι ενδιαφέρουσα αλλά δεν υπάρχει στο Σύνταγμα.

Το Σύνταγμα λέει απλώς ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ρυθμιστής του πολιτεύματος» (άρθρο 30, 1). Τίποτα άλλο.

Δεν λέει πως τον διαλέγει ο Πρωθυπουργός, ούτε αν τον ψηφίζει η αξιωματική αντιπολίτευση, ούτε αν πρέπει να σκαμπάζει από διεθνές δίκαιο ή καρδιοχειρουργική, ούτε αν γνωρίζει «τι είναι η υφαλοκρηπίδα» (Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ, 30/12). Ούτε αν συμβολίζει ή δεν συμβολίζει κάτι.

Το Σύνταγμα δεν τον συνδέει με καμία τουρκική ή άλλη προκλητικότητα. Δεν του αναθέτει να κάνει τον εθνάρχη ή τον πολέμαρχο. Ούτε να στέλνει «αυστηρά μηνύματα» χωρίς παραλήπτη. Εχουμε κυβέρνηση.

Γενικώς ο Πρόεδρος δεν είναι νταραβεριτζής, ούτε ανακατεύεται εκεί που δεν τον σπέρνει το Σύνταγμα.

Παρεμπιπτόντως δεν έχει αρμοδιότητα για τη ραδιοτηλεόραση, ούτε για τρέχουσες δικαστικές υποθέσεις, ούτε «για την αντιμετώπιση του φαινομένου της διαπλοκής» (Π. Παυλόπουλος σε Ν. Παππά και Χρ. Σπίρτζη, 3/11/2015). Υποθέτω εννοούσε της κακής διαπλοκής, διότι υπάρχει κι η καλή δικιά μας.

Αν μάλιστα ο Πρόεδρος θελήσει κάποια στιγμή να παρεκκλίνει από τον συνταγματικό τύπο στο όνομα μιας υπέρτερης ηθικής επιταγής, θα μπορούσε να το κάνει όταν η κυβέρνηση προκηρύσσει ένα καταφανώς αντισυνταγματικό δημοψήφισμα.

Οχι επειδή ανησυχεί «για την αντικειμενική και με ίσους όρους ενημέρωση» (Π. Παυλόπουλος σε Ν. Παππά, 2/9/2016).

Αυτό τον Πρόεδρο θέλει το Σύνταγμα. Και νομίζω ότι έναν τέτοιο Πρόεδρο θα βρει εύκολα ο Μητσοτάκης.

Με  Ή χωρίς τη σύμπραξη του ΣΥΡΙΖΑ.