Το VAR και η αποποίηση ευθυνών

Το νυστέρι στα χέρια χειρουργού σώζει ζωές. Αν πέσει στα χέρια ενός αδαή δημοσιοσχεσίτη μπορεί και να σκοτώσει.

Θα μπορούσε να μοιάζει με μύθο του Αισώπου. Ρώτησαν κάποτε τον άνθρωπο που έφαγε τα μεγαλύτερα γήπεδα με το κουτάλι, τον Μισέλ Πλατινί, τι γνώμη έχει για τον VAR. Κι εκείνος αμέσως τον χαρακτήρισε «σκατά».

Ρώτησαν για το ίδιο θέμα κι έναν άλλον άνθρωπο που οι περιστάσεις και το σωστό μείγμα πολιτικής τα έφεραν έτσι ώστε να γίνει ο ισχυρότερος του ποδοσφαίρου χωρίς να ξέρει στην ουσία τη σημαίνει ποδόσφαιρο, τον Τζάνι Ινφαντίνο. Κι ο πομφόλυξ πρόεδρος έσπευσε να τον αποθεώσει πιστεύοντας πως οδηγεί το ποδόσφαιρο σε νέους δρόμους.

Η πραγματικότητα έδειξε πως και οι δύο είχαν άδικο. Ο VAR με τη σωστή χρήση μπορεί να μειώσει εντυπωσιακά τη νόθευση των αποτελεσμάτων.

Η υπερβολή στη χρήση του μπορεί ωστόσο να σκοτώσει το άθλημα. Πότε όμως πρέπει να χρησιμοποιείται το VAR;

Αν και έχει απαντηθεί το ερώτημα, στην πραγματικότητα παραμένει αναπάντητο. Κι αυτό γιατί οι διαιτητές προσπαθώντας να εκμηδενίσουν τα λάθη κάνουν κατάχρηση του VAR φτάνοντας στην υπερβολή και στο τέλος όλοι είναι δυσαρεστημένοι.

Τα εντόνως αμφισβητούμενα πέναλτι, οι καταφανείς περιπτώσεις οφσάιντ που διαφεύγουν από τους βοηθούς διαιτητών και οι περιπτώσεις που οι παίκτες εκδηλώνουν αντιαθλητική συμπεριφορά χωρίς να γίνονται αντιληπτοί από τον ρέφερι είναι οι περιπτώσεις για τις οποίες πρέπει να συμβουλεύεται ο διαιτητής τον VAR. Ποτέ άλλοτε.

Οι διαιτητές θα πουν «μα αυτά ακριβώς κάνουμε». Οχι, αυτό που κάνουν οι διαιτητές είναι να αποποιούνται ευθύνες. Ο βοηθός σηκώνει τη σημαία είτε είναι είτε δεν είναι ο παίκτης οφσάιντ και στη συνέχεια λέει «βρέστε τα με τον VAR».

Ο διαιτητής σφυρίζει πέναλτι με το παραμικρό κι αν έχει κάνει λάθος κάθεται κανά πεντάλεπτο μπροστά στην οθόνη για να το διορθώσει.

Αυτές οι διαδικασίες όμως δηλητηριάζουν το ποδόσφαιρο. Το «μέτρον άριστον» πρέπει τελικά να επιβληθεί. Αλλά από ποιους; Τον δικηγόρο Ινφαντίνο;