Η οικονομική ανάπτυξη είναι η απάντηση

Την ώρα που η αυξανόμενη ανισότητα – πρόβλημα που τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι είναι πραγματική αλλά και παράλληλα υπερεκτιμημένη – έχει μεταφερθεί στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, το βασικό ζήτημα είναι ότι τα επίπεδα διαβίωσης δεν βελτιώνονται αρκετά γρήγορα μεταξύ εκείνων που δεν επωφελούνται ισόποσα από την πρόοδο της οικονομίας. Το γεγονός αυτό τροφοδοτεί σήμερα μεγάλο μέρος της πολιτικής έντασης όπως εκδηλώνεται στις προηγμένες οικονομίες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι πολιτικές που προτείνονται για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος περιλαμβάνουν πολύ υψηλότερους συντελεστές φόρου εισοδήματος, μεγάλο φόρο επί του πλούτου και τη χορήγηση περισσότερων επιδοτήσεων, που συνεπάγονται μεγαλύτερα ελλείμματα και πολύ μεγαλύτερο κυβερνητικό έλεγχο της οικονομίας. Δυστυχώς, αυτό το μείγμα πολιτικών υπόσχεται να μειώσει, όχι να αυξήσει, το βιοτικό επίπεδο. Η μεγαλύτερη συμμετοχή στην οικονομική πίτα που θα επιτρέπει στους ανθρώπους και στις επιχειρήσεις να αλληλεπιδρούν ελεύθερα στις αγορές είναι μια πολύ καλύτερη επιλογή από αυτή που βασίζεται σε δράσεις από κυβερνητικούς παράγοντες ή γραφειοκράτες. Ο ρόλος της κυβέρνησης θα πρέπει να περιορίζεται στον καθορισμό και στην επιβολή δίκαιων κανόνων του παιχνιδιού.

Οπως είχε πει ο πρόεδρος Τζον Φ. Κένεντι, «Μια ανερχόμενη παλίρροια ανυψώνει όλα τα σκάφη». Προφανώς, ο ισχυρισμός αυτός είναι κάπως υπερβολικός. Αλλά ακόμα κι αν η ανάπτυξη δεν μπορεί να ανυψώσει όλες τις βάρκες συνέχεια, σαφώς ανυψώνει περισσότερες και αφήνει πίσω όσες έχουν εγκαταλειφθεί ή έχουν βυθιστεί.

Χρειαζόμαστε ακόμα ισχυρότερη οικονομική ανάπτυξη για να μετριάσουμε την πίεση για ριζοσπαστικές οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις.

Μπορεί κανείς να ελπίζει ότι οι πιο αισιόδοξοι θα είναι αυτοί που θα έχουν τελικά δίκιο. Αν όμως τα κέρδη από την παραγωγικότητα παραμείνουν πενιχρά, όπως προειδοποιούν οι απαισιόδοξοι, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής σε εθνικό και διεθνές επίπεδο θα πρέπει να λάβουν τα μέτρα τους. Η επίτευξη μεγαλύτερης μακροπρόθεσμης ανάπτυξης πρέπει να είναι η πρώτη προτεραιότητα.

Ο Μάικλ Μπόσκιν είναι καθηγητής Οικονομικών στο Stanford University και συνεργάτης του Hoover Institution. Διετέλεσε επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος του προέδρου George H. W. Bush από το 1989 έως το 1993