Οι ομάδες, {LF}οι τάσεις {LF}και οι… άλλοι

Ο δρόμος για το 3ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι στρωμένος με… τάσεις. Η διαφορά βέβαια από άλλα συνέδρια θα είναι τεράστια, αφού ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κυβερνήσει, αλλά και έχει περάσει στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πολύ περισσότερο, η διακυβέρνηση και η πείρα από κει – μπορεί να μην έχει συνοδευθεί ακόμη από κάποιου είδους σοβαρή αυτοκριτική, γεγονός που καταλογίζουν και κομματικοί – αποτελεί ένα εκ των θεμάτων όπου θα αντιπαρατεθούν οι διαφορετικές ομάδες που τώρα σχηματοποιούνται. Ολα τα παραπάνω γίνονται εν κινήσει, όπως λένε οι παλαιότεροι, δηλαδή ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ταυτόχρονα επιφορτισμένος να ασκεί αντιπολίτευση στη νέα κυβέρνηση, αλλά και να συγκροτείται με όρους νέου μαζικού κόμματος. Προς το παρόν η πρώτη μαζική διάσταση δόθηκε με τη σύνθεση και τον αριθμό της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης.

Το όργανο δηλαδή που θα οδηγήσει το κόμμα στο συνέδριο. Το γεγονός βέβαια πως αποτελείται από 694 πρόσωπα δεν το καθιστά ιδιαίτερα ευέλικτο ώστε να συνεδριάζει τακτικά. Η σύνθεσή του πάντως – με όλες τις τάσεις – έδωσε μια πρώτη γεύση τού πώς θα κινηθεί ο φορέας, αν και δεν είναι λίγοι αυτοί που παρατηρούν πως τη μερίδα του λέοντος ή τον τόνο δίνουν οι πασοκογενείς – στελέχη και μέλη από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Αν θέλει κάποιος να καταγράψει τις ομάδες που θα αντιπαρατεθούν το προσεχές διάστημα θα πρέπει ίσως από εδώ να ξεκινήσει. Οι πασοκογενείς δεν είναι βέβαια μια ενιαία συνομάδωση. Υπάρχουν ας πούμε αυτοί που έχουν πάει εδώ και πολύ καιρό στον ΣΥΡΙΖΑ όπως ο Χρήστος Σπίρτζης. Πάντως ο πρώην υπουργός που κινείται προεδρικά πλέον έχει διαδραματίσει έναν ρόλο «προξενητή» δυνάμεων από τον πρώην χώρο του ενώ κάτι αντίστοιχο θα μπορούσαμε να πούμε και για τον Μάρκο Μπόλαρη – αν και ο τελευταίος δεν καταγράφεται ακριβώς στις προεδρικές δυνάμεις.

Μια τάση, γενικά, που επίσης θα μπορούσε να καταγραφεί – σήμερα δημοσιογραφικά αθροίζεται στην ευρύτερη Προοδευτική Συμμαχία – είναι όσοι προέρχονται από την πολιτική κίνηση Γέφυρα. Εδώ χρειάζεται βέβαια να πούμε πως η εν λόγω κίνηση – που συγκροτήθηκε με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών – δεν συνιστά ακριβώς πλέον αυτοτελής τάση στα δρώμενα του ΣΥΡΙΖΑ. Με καλούς διαύλους τα μέλη της με την τάση των 53+ (Αντώνης Λιάκος, Κωστής Παπαϊωάννου και άλλοι), αλλά και με μερίδα των προεδρικών, δεν φαίνεται να αποκτούν αυτοτελές βήμα ενόψει συνεδρίου και θα καταγραφούν – όσοι επιλέξουν να εμπλακούν περαιτέρω – στις ευρύτερες δυνάμεις του κόμματος. Πάντως με βεβαιότητα πολλοί εξ αυτών – κοντά σε θέματα με την τάση των 53+ – δεν καλοβλέπουν τον Παύλο Πολάκη, δεν έχουν καλές σχέσεις με πρόσωπα του παλιού ΠΑΣΟΚ (και το ΠΑΣΟΚ εξάλλου δεν ήταν ενιαίο) και να τους περιγράφαμε με προγενέστερους πολιτικούς όρους θα τους καταγράφαμε στον εκσυγχρονισμό. Κι εδώ υπάρχουν πρόσωπα που παίζουν τον ρόλο προξενητή με νέες δυνάμεις, όπως ο Νίκος Μπίστης, ενώ διαρρέεται πως υπάρχει συμμαχία και με τις δυνάμεις της ΔΗΜΑΡ που ελέγχει ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος (σημερινός διευθυντής της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ), ακόμη και συναντήσεις στα γραφεία της Αγίου Κωνσταντίνου με θέμα την πολυπόθητη διεύρυνση. Πρόσωπο – κλειδί στην Προοδευτική Συμμαχία θεωρείται η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου που έχει αποδοχή από όλες τις τάσεις – κρατήστε το παραπάνω για τον μέλλοντα ρόλο της θεσμικά εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι προεδρικοί, οι 53+ και οι ανένταχτοι

Πολύ πιο εύκολο είναι να καταγράψει κάποιος σήμερα τις σαφείς ομάδες της Κουμουνδούρου. Με μεταβολές και μεταγραφές, οι προεδρικοί, οι 53+ και οι υπόλοιποι ανένταχτοι ψάχνουν τον χώρο και τον βηματισμό τους και δίνουν τη μάχη των χαρακτηριστικών του νέου κόμματος. Τομή θεωρείται η συνάντηση της Κίνησης Μελών στο ξενοδοχείο Κάραβελ, μια υπέρ τάση που επιχείρησε προγενέστερα να ενώσει τις τάσεις και που είχε βασικά κορμό της την παλιά τάση της Πλατφόρμας (Μπαλάφας, Δούρου, Ζαχαριάδης), αλλά και ευρύτερους πασοκογενείς όπως ο Δημήτρης Σακελλάρης και πρώην υπουργούς φιλικά διακείμενους όπως τον Νίκο Παππά ή το μέλος της ΠΓ Νίκο Σκορίνη. Οι σημερινοί προεδρικοί που κινούνται γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα και τάσσονται με τη διεύρυνση είναι βέβαια ο Μιχάλης Καλογήρου, η Εφη Αχτσιόγλου, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, αλλά και ο Νάσος Ηλιόπουλος (δημοφιλής και στους 53+), η Ολγα Γεροβασίλη, ο Αλέκος Φλαμπουράρης, εσχάτως με στενές σχέσεις με τον Τσίπρα ξανά ο Νίκος Παππάς, αλλά και η πλειοψηφία της νέας Κοινοβουλευτικής Ομάδας (που με λίγες εξαιρέσεις ανήκει στην επιρροή του ίδιου του πρώην Πρωθυπουργού).

Εδώ πια είναι και ο Αλέξης Χαρίτσης (που μέχρι πρότινος ήταν με τους 53+). Η πολυσυζητημένη από την άλλη τάση των 53+ έχει προχωρήσει στις δικές της συμμαχίες (Δημήτρης Βίτσας), έχει πάντα άτυπο αρχηγό τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ασκεί πολεμική στον Παύλο Πολάκη, θέλει ένα κόμμα λιγότερο αρχηγοκεντρικό, δεν μιλάει για «παράταξη» και επιμένει σε αριστερά ταυτοτικά χαρακτηριστικά. Πάντα συνομιλητές της είναι μεμονωμένα πρόσωπα όπως ο Ξανθός, αλλά και η τρόικα των παλιών (Βούτσης, Φίλης, Σκουρλέτης). Εσχάτως μιλάει με τους 53+ και ο Σταθάκης και άλλοι. Ανένταχτοι πάντως (Κατρούγκαλος, Ξυδάκης κ.τ.λ.) δεν είναι και λίγοι και το επόμενο διάστημα θα περιλαμβάνονται πιο δραστήρια στη νέα γεωγραφία των διεργασιών.