Στην τουρκική Βουλή {LF}η συμφωνία {LF}με τη Λιβύη

Ως πρόβα τζενεράλε για τους σχεδιασμούς που προωθεί σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς τα δύο μνημόνια συνεργασίας που υπέγραψε η Τουρκία με τη Λιβύη, προκαλώντας άμεση αντίδραση από την Αθήνα, ενώ ακολούθησαν το Κάιρο και χθες η Λευκωσία. Ως προπομπό ανακήρυξης ΑΟΖ Τουρκίας – Λιβύης, τα είδαν και τα τουρκικά ΜΜΕ, όπως η εθνικιστική Γενί Σαφάκ, αλλά και το πιο μετριοπαθές NTV. Σύμφωνα με τη Γενί Σαφάκ, Τουρκία και Λιβύη, συνεργάζονται ενάντια στον  αποκλεισμό τους από την ενεργειακή μοιρασιά στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και με τα μνημόνια αυτά ανακοίνωσαν τα νόμιμα σύνορά τους. Σημειώνει δε ότι η απόφαση θα εγκριθεί από την τουρκική Βουλή «και θα αρχίσει να ισχύει όταν γνωστοποιηθεί στον ΟΗΕ». Η κίνηση αυτή χαρακτηρίζεται από τα τουρκικά ΜΜΕ ως απάντηση της Αγκυρας, που αναστέλλει τις προσπάθειες για συμφωνία μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους, αλλά και τα σχέδια της Ελλάδας για σύναψη συμφωνίας ΑΟΖ με Κύπρο και Αίγυπτο.

Ωρα αποφάσεων

Το ερώτημα που θα κληθούν να απαντήσουν, εμπράκτως πλέον, Αθήνα, Λευκωσία και Κάιρο, είναι ποιες κινήσεις θα κάνουν σε επίπεδο ΕΕ, ΟΗΕ και ΝΑΤΟ για να αναστείλουν το εγχείρημα επιβολής τετελεσμένων από την Αγκυρα αλλά και αν θα απαιτήσουν να ασκηθούν πιέσεις και στην κυβέρνηση της Λιβύης… Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, άλλωστε, πλησιάζει και όλα δείχνουν ότι η περίοδος διερεύνησης προθέσεων και συνεργασίας με την Τουρκία έχει παρέλθει και έχει φτάσει ο καιρός των αποφάσεων…

Mητσοτάκης – Μακρόν

Μπροστά στις κλιμακούμενες προκλήσεις της Αγκυρας, πάντως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε χθες μακρά τηλεφωνική επικοινωνία με τον Εμανουέλ Μακρόν, ζητώντας τη στήριξη της Γαλλίας τόσο στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, την προσεχή εβδομάδα στο Λονδίνο, όσο και στη Σύνοδο κορυφής της ΕΕ. Ο έλληνας Πρωθυπουργός ενημέρωσε επίσης τον γάλλο πρόεδρο για τις αποφάσεις που προωθεί η κυβέρνηση στο Προσφυγικό.

Παριζιάνος

Οσο εδώ το κόμμα του τσακώνεται περί καθαρότητας της Αριστεράς, πάντως, ο Τσίπρας πια είναι αλλού… Παρακολούθησα το κομμάτι της συζήτησής του στο Science Po με τους φοιτητές – εκεί είναι τα ωραία άλλωστε, στις συζητήσεις τις απροετοίμαστες που δεν δημοσιεύονται μετά από τα γραφεία Τύπου. Λοιπόν, ήταν ένας άλλος Τσίπρας από αυτόν που ακούμε εδώ στην Ελλάδα, όπως έχει, άλλωστε, ξανασυμβεί. Εκανε αισιόδοξες προβλέψεις για την οικονομία, ότι θα είναι σε ρυθμό ανάπτυξης, αν και, είπε, ότι η πρόβλεψη για 2,3% του φαίνεται πιο ρεαλιστική. Τον άκουσα επίσης, για πρώτη φορά, να παραδέχεται ότι για να μην επιστρέψουμε σε όσα μας οδήγησαν στην κρίση (ανέφερε ειδικά το πελατειακό σύστημα, τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή) «πρέπει να αλλάξουμε κουλτούρα, οι πολιτικοί αλλά και οι πολίτες». Τι έκανε αυτός γι’ αυτά δεν είπε βέβαια, άσε που θυμάμαι παλιά να βγάζει κορόνες εναντίον αντιπάλων του όταν έλεγαν ότι πρέπει κι οι πολίτες να αλλάξουν…

«Ο Βαρουφάκης έκαιγε γέφυρες»

Δέχτηκε ερωτήσεις και για τα παραλειπόμενα του 2015. Ερωτηθείς για τη φράση «χρειαζόμαστε περισσότερους ενηλίκους στο δωμάτιο» ο Τσίπρας απάντησε: «Η ζωή είναι πιο περίπλοκη από ένα βιβλίο ή μια ταινία. Είναι αλήθεια ότι αυτή τη φράση την είπε η Κριστίν Λαγκάρντ σε μια δύσκολη στιγμή των διαπραγματεύσεων. Αλλά άλλες φράσεις, πιο ακραίες, ειπώθηκαν από την άλλη πλευρά». Για τον Βαρουφάκη, σε άλλο σημείο, είπε «το πρόβλημα δεν ήταν το στυλ ή η συμπεριφορά του αλλά ότι, σε μια περίοδο που έπρεπε να χτίζουμε γέφυρες, αυτός τις έκαιγε».

«Παράδειγμα λαϊκιστή»

Ολα καλά πήγαιναν, μέχρι την τελευταία ερωτηση στην οποία τσίτωσε. Ελληνας φοιτητής του είπε ότι ένας καθηγητής τους που διδάσκει μάθημα με τίτλο «Λαϊκισμός κι αυταρχισμός», τον αναφέρει συνεχώς ως παράδειγμα λαϊκιστή ηγέτη. Αφού απάντησε ότι στην Ευρώπη όσοι τον έβλεπαν ως απειλή τελικά άλλαξαν γνώμη, ύψωσε τόνους, είπε ότι απειλή είναι ο ακροδεξιός λαϊκισμός κι επιτέθηκε λέγοντας ότι απειλή «στη χώρα μας ήταν η Χρυσή Αυγή και οι πολιτικοί που έχουν τις ίδιες ιδέες με τη Χρυσή Αυγή και τώρα δυστυχώς είναι στην κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας». Κάπως έτσι βεβαιώθηκα κι εγώ ότι τόση ώρα ακούω τον ίδιο άνθρωπο και δεν με γελούσαν τα μάτια μου…