ΣΧΕΔΙΟ

Δεν θα χρειαζόταν να έχει μαντικές ικανότητες κανείς για να προβλέψει πως η απόφαση της κυβέρνησης να κυριαρχήσει η τάξη και η νομιμότητα στο κέντρο της πρωτεύουσας γενικά, αλλά και στα πανεπιστημιακά ιδρύματα ειδικότερα, θα προκαλούσε την αντίδραση εκείνων που ομνύουν στην αταξία και την ανομία. Είναι αυτοί οι δεύτεροι που, όπως αποδεικνύεται από τα κρούσματα βίας και τις απειλές, βρίσκονται σε πολεμικό αναβρασμό – κάποια οργάνωση μάλιστα έφτασε να μιλήσει για casus belli.

Η αφορμή για την εκτόξευση αυτής της απειλής δόθηκε από την προθεσμία των δύο εβδομάδων που έδωσε το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη στους καταληψίες να εκκενώσουν τα κατειλημμένα κτίρια στην περιοχή των Εξαρχείων. Είναι σαφές πως με αυτή της την απόφαση η κυβέρνηση ανέβασε τον πήχη ψηλά. Η λήξη της προθεσμίας μάλιστα συμπίπτει με την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό Κορκονέα. Συμπεραίνει κανείς πως το κλίμα εκείνες τις ημέρες θα είναι ιδιαίτερα τεταμένο.

Θα πρέπει συνεπώς η κυβέρνηση να διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση εκείνων που επιβουλεύονται την ειρηνική ζωή της πρωτεύουσας ευελπιστώντας σε ακόμη μία έκρηξη βίας. Η αποτελεσματικότητα με την οποία κινήθηκαν οι δυνάμεις της τάξης στην επέτειο του Πολυτεχνείου δεν μπορεί να προδικάσει ασφαλώς το μέλλον. Δεν προσφέρεται επομένως για επανάπαυση. Οποιοσδήποτε εφησυχασμός θα είναι ανεπίτρεπτος.

Κάτω από αυτό το πρίσμα, η κυβέρνηση έχει διπλή ευθύνη. Αφενός να αποδείξει πως το κράτος δεν απειλείται ούτε εκβιάζεται. Και αφετέρου πως τα κρατικά όργανα δίνουν πρώτα αυτά το παράδειγμα της νομιμότητας. Κάτι που σημαίνει πως απέναντι στους διάφορους πολεμοχαρείς, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η αστυνομική αυθαιρεσία.