Πώς μπορεί να αυξήσει το ΔΝΤ την επιρροή του

Αυτές τις ημέρες οι συστάσεις πολιτικής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου – ειδικά όσον αφορά τις προηγμένες οικονομίες – έχουν ελάχιστη επίδραση. Αν και αυτό αποτελεί εν μέρει συνέπεια αλλαγής εθνικών πολιτικών από τις πιο πλούσιες χώρες, υπάρχουν και ευθύνες για τον ίδιο τον οργανισμό.

Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα έχουν ευθύνες που βλέπουν την επιρροή τους να μειώνεται. Κατ’ αρχάς, έχουν αργήσει να εφαρμόσουν εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Και τα δύο θεσμικά όργανα θα μπορούσαν να αποδεχτούν πιο γρήγορα τα πρόσφατα λάθη τους, όπως αυτά που αφορούσαν την τελευταία οικονομική κρίση της Αργεντινής, την υπερβολική αύξηση του χρέους μεταξύ των λιγότερο ανεπτυγμένων οικονομιών και την αποτυχία να προβλεφθούν τα επακόλουθα της οικονομικής κρίσης 2007-08.

Επίσης η Ευρώπη έχει μεγάλη εκπροσώπηση στο Ταμείο σε σχέση με τις αναδυόμενες οικονομίες. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ διατηρούν ένα μονοπώλιο όσον αφορά την ηγεσία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας αντίστοιχα. Αυτές οι αδυναμίες εγείρουν ευρύτερες ανησυχίες. Αυξάνουν την τάση προς υιοθέτηση πολιτικών από χώρες με στόχο να βλάψουν άλλες. Επίσης, εκθέτουν την παγκόσμια οικονομία στον κίνδυνο οικονομικών διαταραχών που θα υπονόμευαν περαιτέρω την ήδη εύθραυστη και ανεπαρκώς συμπεριλαμβανόμενη δυναμική ανάπτυξης. Βεβαίως, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα περιορίζονται από τις συνθήκες μέσα στις οποίες λειτουργούν. Αλλά και οι διοικήσεις τους τείνουν να αποφεύγουν να υιοθετούν πρωτοβουλίες μεταρρύθμισης. Αντί να λειτουργούν ως καταλύτες, αναλαμβάνοντας τον σημαντικό κίνδυνο που προκαλούν όσα προτείνουν, συχνά χρησιμοποιούν πλάγιο τρόπο προσέγγισης. Με τα δύο θεσμικά όργανα, που βρίσκονται τώρα υπό νέα διαχείριση, υπάρχει ένα νέο παράθυρο για την έναρξη μιας διαδικασίας σημαντικής αλλαγής για την παγκόσμια οικονομία. Ας ελπίσουμε ότι οι απογοητευτικές ετήσιες συναντήσεις του προηγούμενου μήνα μπορούν να λειτουργήσουν ως αφύπνιση. Δεν υπάρχει χειρότερη τύχη για τους οργανισμούς αυτούς από το αρχίσουν να χάσουν την επιρροή τους.

Ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν είναι επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος στην Allianz, τη μητρική της PIMCO, όπου διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος και επικεφαλής επενδύσεων. Ηταν πρόεδρος του Global Development Council του προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.