Τα hotspots επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ

Οπως σας είχα προλογίσει από χθες, η ειδική έκθεση για το Προσφυγικό του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αφορά την περίοδο από το 2016 ως τις αρχές του 2019, περιγράφει εικόνες ντροπής που εξηγούν, δυστυχώς, πώς βρεθήκαμε στη σημερινή κατάσταση. Αυτό που δεν εξηγούν βέβαια είναι το γιατί. Για παράδειγμα, ξέρουμε ότι οι επιτροπές ασύλου έχουν μεγάλο φόρτο και στοιβάζονται αιτήματα. Διαβάζουμε στην έκθεση ότι η υποστήριξη από την EASΟ (την ευρωπαϊκή επιτροπή ασύλου), που ήταν μέρος της συμφωνίας με την ΕΕ, εμποδιζόταν στην πράξη από προβλήματα όπως π.χ. η έλλειψη χωρών εργασίας και μέτρων στοιχειώδους ασφάλειας των υπαλλήλων. Στη Σάμο, σε ένα υπερφορτωμένο hotspot, οι υπάλληλοι είχαν μόλις τέσσερα γραφεία και μία βάρδια για τις συνεντεύξεις όσων κρατούνταν στο hotspot και έπρεπε να κριθεί προκαταρκτικά το status τους, να επιβεβαιωθούν τα στοιχεία τους κ.λπ., για να προχωρήσουν στην κατάθεση της αίτησης ασύλου. Το αποτέλεσμα είναι ότι γίνονταν μόλις τέσσερις συνεντεύξεις τη μέρα. Σημειώνεται επίσης ότι το προσωπικό της EASO είχε συχνά διαφωνίες νομικών ορισμών, κρίσεων και απόψεων με τους υπαλλήλους της εθνικής επιτροπής ασύλου, γεγονός που οδηγούσε τις διαδικασίες σε συνεχή πισωγυρίσματα και καθυστερήσεις. Και δεν είναι μόνο αυτά βέβαια, αφού αρνητικές επιδόσεις καταγράφονται για κάθε γρανάζι της κρατικής μηχανής που είχε συμμετοχή στη διαχείριση του Προσφυγικού.

Τραγικές συγκρίσεις…

Οσον αφορά τις συνθήκες εντός των hotspots, οι περιγραφές και οι φωτογραφίες που συνοδεύουν την έκθεση είναι αποκαρδιωτικές. Γίνεται μάλιστα μια ντροπιαστική σύγκριση της εικόνας ελληνικών hotspots τον Φεβρουάριο του 2019 με αντίστοιχα στην Ιταλία, που έχουν επίσης φιλοξενήσει πολλούς πρόσφυγες και μετανάστες (και πολιτικά η κατάσταση στη χώρα δεν ήταν κι ιδιαιτέρως ευνοϊκή για το Προσφυγικό), αλλά είναι καθαρά, εξοπλισμένα και αξιοπρεπή. Τώρα γι’ αυτό ποιος φταίει; Η Ευρώπη; Η Δεξιά; Ο νεοφιλελευθερισμός; Ποιος;

Μηνύματα Ακιντζί με Κεμάλ

Διάγγελμα με νόημα έκανε χθες ο Μουσταφά Ακιντζί ενόψει της σημερινής επετείου ανακήρυξης του ψευδοκράτους… Ο Ακιντζί, πέρα από τα τρέχοντα θέματα, αναφέρθηκε στον Κεμάλ Ατατούρκ ως σύμβολο των αρχών της «κοσμικής δημοκρατίας», κάνοντας λόγο για «ελεύθερες συνειδήσεις», «ελεύθερες ιδέες», «προοδευτικές και ειρηνικές αρχές». Οι δηλώσεις αυτές θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι αιχμή κατά του Ερντογάν και θυμίζω ότι ο Ακιντζί έχει βρεθεί αρκετές φορές τελευταία στο στόχαστρο της Αγκυρας για τις δηλώσεις του για τη Συρία και για τις θέσεις του στο Κυπριακό υπέρ της ομοσπονδιακής λύσης… Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε και τι δηλώσεις θα κάνει ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Φουάτ Οκτάι που είναι στα Κατεχόμενα σήμερα για να παρακολουθήσει τις παρελάσεις και τους εορτασμούς…

Συνέδριο τρικολόρε

Μπλε, πράσινο και πορτοκαλί θα είναι, μας λένε, το επικείμενο συνέδριο της ΝΔ και αν απορείτε, είναι λογικό, όλοι απορήσαμε. Μπλε γιατί ΝΔ, ΟΚ. Πράσινο γιατί οικολογικό: όπως είχαμε εξαρχής πληροφορηθεί, το συνέδριο έχει στόχο να μην ξοδέψει σχεδόν καθόλου χαρτί, καθόλου πλαστικά και να εφαρμόσει digital διαδικασίες. Το πορτοκαλί είναι θεματικό, καθώς είναι το χρώμα της καμπάνιας «Orange the world» των Ηνωμένων Εθνών κατά της βίας και των διακρίσεων εις βάρος των γυναικών. Ο Μητσοτάκης μάλιστα πιθανότατα θα τρέξει κι ο ίδιος σε νυχτερινό αγώνα δρόμου 4 χιλιομέτρων για τον σκοπό αυτόν. Το σύνθημα του συνεδρίου, όπως το αποφάσισε η οργανωτική επιτροπή υπό τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη είναι «Το μέλλον αρχίζει τώρα». Οι ομιλητές πάντως δεν έχουν κλείσει ακόμη (το επισημαίνω για εμάς που έχουμε αγωνία αν θα μιλήσει ο Καραμανλής).

Ταξίδι ινκόγκνιτο

Στο Λονδίνο, στο Kings College, παρουσίασε χθες μια νέα μονογραφία του ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, ο οποίος, τώρα που δεν είναι στο επίκεντρο της επικαιρότητας, πέταξε στο Λονδίνο για την παρουσίαση τελείως ινκόγκνιτο και χωρίς καμία δημοσιότητα στην Ελλάδα. Οπως με ενημέρωσε ένας από τους κατασκόπους της στήλης, το βιβλίο έχει τίτλο «Νέα οικονομική συνταγματική τάξη στην Ευρώπη» και εξετάζει τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης στο δίκαιο της ΕΕ και των κρατών-μελών της ευρωζώνης και το πώς η οικονομία αναδείχθηκε «σε κανονιστική λειτουργία μαζί με το δίκαιο και την πολιτική», όπως διαβάζω στη σελίδα της παρουσίασης. Υποθέτω, ως υπουργός θα είχε πολλά να πει επ’ αυτού, ε;