Στο ίδιο έργο θεατές

Να μου επιτραπεί, παρακαλώ, σήμερα να κάνω κάτι το οποίο έχω αποφύγει συστηματικά όλα αυτά τα χρόνια: θα υιοθετήσω «αβλεπτί», που λένε και οι ρέκτες της πόκας, κείμενο που μου εστάλη από έκτακτο, από κάθε άποψη, «ανταποκριτή» μου στο ευαγές ίδρυμα της Αγίας Παρασκευής. Οπως θα διαπιστωθεί από την ανάγνωση του κειμένου αυτού, το οποίο σημειωτέον είναι εξαιρετικής γραφής, στην ΕΡΤ «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν»!

Αλλαξε η ηγεσία του ασύλου μετά τη νίκη της ΝουΔου στις εκλογές της 7ης Ιουλίου, ξαναγύρισε κι εκείνος ο Γιάννης Δρόσος του Παππά στη δικηγορία και τις έγκυρες «γνωματεύσεις», πλην όμως τα συστήματα εξακολουθούν να παραμένουν ίδια. Μα εντελώς ίδια. Οπως τα άφησαν οι προηγούμενοι, που τα είχαν παραλάβει ίδια κι απαράλλαχτα από τους άλλους προηγούμενους, κι εκείνοι από κάτι άλλους, και ούτω καθ’ εξής.

Το κείμενο έχει τίτλο «Επιστροφή στην κανονικότητα» και ο «ανταποκριτής» μου γράφει:

«Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ υπό τον κ. Ζούλα και την καθοδήγηση του υφυπουργού κ. Πέτσα προχωρά ακάθεκτη προς την κανονικότητα. Κανονικότητα της μη-διοίκησης, της ισορροπίας ανάμεσα στις φυλές, στη διάχυση ευθύνης. Δεν ξέρω εάν πρόκειται για ολική επαναφορά στην πρωτοσυριζαϊκή περίοδο της κατρακύλας και της γελοιότητας, χωρίς το Δίστομο και τις γερμανικές αποζημιώσεις. Η κανονικότητα συνοδεύεται από το ξέπλυμα κάθε συριζαϊκής πονηριάς, πολιτικής, οικονομικής, διοικητικής.

Θαυμάστε διοίκηση: με απόφαση Στ. Πέτσα το ένα τρίτο της διοίκησης της εταιρείας, το οποίο θα έπρεπε να εξασκεί ο διευθύνων σύμβουλος Γ. Γαμπρίτσιος (να μου επιτραπεί εδώ μια μικρή παρέμβαση: ο κ. Γαμπρίτσιος είναι ίσως ο καλύτερος γνώστης της ιδιωτικής τηλεόρασης, αυτός “έστησε” το MEGA) έχει εκχωρηθεί στον μη εκτελεστικό Πρόεδρο, κ. Κ. Ζούλα. Δύο ακόμη μη εκτελεστικά μέλη έχουν την εποπτεία δύο ακόμη τομέων της εταιρείας. Υπάρχουν βέβαια επτά (7) Γενικοί Διευθυντές, όμως η διοίκηση έχει ορίσει (και εκκρεμούν άλλοι ορισμοί) Εντεταλμένους Συμβούλους για διάφορες δραστηριότητες της εταιρείας – εκτός οργανογράμματος, πάνω από τους Γενικούς Διευθυντές. Στο σχήμα αυτό, μου λένε άνθρωποι με πείρα, χάνει η μάνα το παιδί.

Θαυμάστε, λοιπόν! Στην Επιτροπή Προγράμματος μετέχει η σύμβουλος του Προέδρου και ο Γενικός διευθυντής Ενημέρωσης, όχι όμως η Εντεταλμένη Σύμβουλος Προγράμματος. Η εταιρεία χρειάζεται να διοικηθεί και έγινε παιδική χαρά.

Στο σχήμα αυτό δεν υπάρχει λογοδοσία από κανέναν, οι ευθύνες διαχέονται και δεν ξέρει κανείς τι γίνεται. Οπότε μπορεί (καλό!) και να πλακώσουν οι πονηροί. Μαθαίνω πως στο παρθενικό Διοικητικό Συμβούλιο λαμβάνεται απόφαση για αγορά των δικαιωμάτων εκπομπής του προσεχούς Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου αντί του ποσού των 450 χιλιάδων ευρώ. Να σημειώσω πως με την ίδια εισήγηση είχε αποφύγει την απόφαση η προηγούμενη συριζοδιοίκηση Δρόσου και λοιπών. Η εισήγηση αναφερόταν στο ίδιο κόστος με δύο χρόνια πριν άλλα αυτό που δεν έλεγε η εισήγηση (και έχει μάθει πια η διοίκηση) είναι πως το 2017 με τα ίδια χρήματα, τις 450.000 ευρώ, είχαν αγοραστεί άλλες δύο διοργανώσεις – το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου είχε τιμολογηθεί στις 250.000 ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, παρά δηλαδή το γεγονός ότι το πράγμα “φωνάζει” από μακριά ότι εδώ κάτι παίζεται, κάποιος δεν ενημερώθηκε σωστά για το τι είχε συμβεί το 2017, έναν μήνα μετά, στη “Διαύγεια” ανεβαίνει η πληρωμή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου – θαύμα, θαύμα 450 χιλιάδες ευρώπουλα ζεστά συν ΦΠΑ και τα συναφή. Ο εισηγητής της πονηριάς μόνο προαγωγή δεν πήρε – από τους αγαπημένους μετακλητούς όλων των διοικήσεων – και η εταιρεία προσπαθεί τώρα να συμψηφίσει τη χασούρα με μελλοντικά πρότζεκτ.

Η καημένη η διοίκηση πληρώνει και την παραγωγή των αγώνων ποδοσφαίρου, την οποία δεν μπορεί να εκτελέσει λόγω τεχνολογικής υστέρησης. Προκύπτει από τα στοιχεία πως κάθε μετάδοση κοστίζει περίπου 65% περισσότερο από όσο πλήρωνε η Δροσοδιοίκηση, η οποία εκτελούσε με δεινότητα το μεγαλοφυές όραμα του Νίκου του Παππά, να “παίξει” μπάλα στην πολιτική, με τα λεφτά της ΕΡΤ και τα δικά μας.

Εν τω μεταξύ, όλες οι αποφάσεις για τα είκοσι τόσα εκατομμύρια τον χρόνο σε δικαιώματα ποδοσφαίρου έχουν καλυφθεί από τη Συνέλευση Μετόχων, δηλαδή τους υπουργούς Πέτσα, Σταϊκούρα, Μενδώνη. Πανηγυρίζει ο πολιτικός προϊστάμενος Πέτσας που αγοράζει φθηνά – μόλις €9 εκατομμύρια – τη Β’ Εθνική, προϊόν που κανείς μέσα στην ΕΡΤ δεν έχει αποτιμήσει περισσότερα από €2 εκατομμύρια, και πολλά λέω. Οι υπουργοί λαμβάνουν πολιτικές αποφάσεις και δεν έχουν ευθύνη και η διοίκηση καλύπτεται. Να θυμίσω πως η προηγούμενη, επί ΣΥΡΙΖΑ, διοίκηση κελάηδησε και άλλαξε στρατόπεδο, όταν ο Τσακαλώτος αρνήθηκε να πληρώσει και η “Συνέλευση των Μετόχων” (υπουργοί, Τσακαλώτος, Μ Ζορμπά κ.ά.) τους άφησε τους ανθρώπους ακάλυπτους.

Κανονικότητα σας λέω!».

Στο ίδιο έργο θεατές, θα προσθέσω από την πλευρά μου…

Αχαριστία

Μια έφεση, ως και περισσότερες μπορεί να ισχυριστώ, στην τέχνη και τα συμπαρομαρτούντα της, την έχω ο… καλλιτέχνης. Ως εκ τούτου, ενδιαφέρομαι για τα τεκταινόμενα στον χώρο της τέχνης, όλων των ειδών και των αποχρώσεων, ακόμη και σε αυτή της πολιτικής, που είναι η τέχνη του εφικτού. Αλλά ορισμένα πράγματα μερικές φορές δυσκολεύομαι να τα κατανοήσω. Είναι σαν να κάθεσαι μπροστά σε έναν πίνακα υπερσουρεαλισμού και να μην μπορείς να καταλάβεις γιατί ένα μάτι ξαφνικά φυτρώνει σε μια φτέρνα, ενώ από τον αυχένα της υποτιθέμενες μορφής ξεπροβάλλει μια αυθάδης γλώσσα, και τι σημαίνουν αυτές οι επιλογές του ζωγράφου.

Αίφνης, ας πούμε (παράδειγμα θα δώσω τώρα), η φίλη μου, υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, αποφάσισε να απαλλάξει των καθηκόντων του τον άγνωστό μου γενικό διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος Γιάννη Αναστασάκη έπειτα από 4 χρόνια και κάτι μήνες συνεχούς θητείας στο πόστο αυτό. Ιδού η συνέχεια. Αντί ο κ. Αναστασάκης να οφείλει ευχαριστίες στην κυρία υπουργό, που τον «επιστρέφει» στη θεατρική τέχνη η οποία και τον ανέδειξε (λέμε τώρα…) και εκ παραλλήλου να της επιδαψιλεύει της κ. Μενδώνη τιμές και επαίνους και εύσημα, διότι τέσσερα και κάτι χρόνια τώρα δεν ήταν σε θέση λόγω των υψηλών καθηκόντων του στο ΚΘΒΕ να θύει στον βωμό της τέχνης, εκείνος της επιτέθηκε με βάναυσο, θα έλεγα, τρόπο: «Υπήρξε (ο τρόπος τη απομάκρυνσής του από το ΚΘΒΕ), πράγµατι, ανοίκειος και προσβλητικός, χυδαίος και απολίτιστος».

Δεν θα πω τίποτε περαιτέρω περί της ενδημούσας αχαριστίας η οποία είναι προφανές ότι έχει επηρεάσει καταλυτικά και τον περί ου ο λόγος θεατρικό αστέρα, Αναστασάκη. Θα υπενθυμίσω απλώς τη συμπεριφορά του πρώην υπουργού Πολιτισμού επί ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ξυδάκη έναντι συναδέλφων του, του γνωστού ηθοποιού και βουλευτή Γιάννη Βούρου, προϋπάρξαντος Αναστασάκη στο ΚΘΒΕ, αλλά και την αήθη συμπεριφορά εις βάρος του σπουδαίου σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη προκειμένου να τον απομακρύνει από επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου.

Εξ όσων γνωρίζω, αυτά δεν είχαν περιπέσει στην αντίληψη του κ. Αναστασάκη. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάπου θα έβρισκα μια δήλωση συμπαθείας για τους Βούρο – Χατζάκη, έστω και αν μετά την αποπομπή του Βούρου διορίστηκε αμέσως στη θέση του, λες και περίμενε έξω από την πόρτα του ΚΘΒΕ…