Σπόρος

Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με τον τύπο που νομίζει ότι είναι σπόρος και φοβάται ότι θα τον φάνε οι κότες. Φιλοξενείται σε ένα αρμόδιο ίδρυμα και κάποια στιγμή θεωρεί ότι θεραπεύτηκε.

Δεν είμαι σπόρος πια, δηλώνει υπερήφανα στους γιατρούς. Αλλά έχω μια απορία. Εγώ ξέρω ότι δεν είμαι σπόρος και δεν κινδυνεύω να με φάνε οι κότες. Οι κότες το ξέρουν;

Θυμήθηκα τη μικρή αυτή ιστορία με αφορμή την ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ ότι «η δημοκρατία απειλείται», την οποία υιοθέτησε και ο Τζανακόπουλος.

Η απορία που προκύπτει είναι εύλογη. Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση να δεχτώ ότι η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ ξέρει πως η δημοκρατία απειλείται. Κανένας άλλος όμως το ξέρει;

Δεν είμαι βέβαιος. Υποθέτω πως αν η δημοκρατία βρισκόταν κατά κάποιον τρόπο σε κίνδυνο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποκλείεται να περνούσε την ίδια στιγμή το βράδυ του στο Προεδρικό Μέγαρο χαριεντιζόμενος με τον Πρωθυπουργό και τους μισούς υπουργούς.

Σε κάποιο οδόφραγμα θα ξενυχτούσε.

Διότι κακά τα ψέματα, η δημοκρατία σε μια χώρα είτε απειλείται, είτε δεν απειλείται. Δεν γίνεται να απειλείται στην Πατησίων και να μην απειλείται στην Ηρώδου Αττικού.

Η άλλη εξήγηση βεβαίως λέει ότι η δημοκρατία ποτέ δεν απειλείται όταν οι δυνάμεις της δημοκρατίας εφαρμόζουν τον νόμο της δημοκρατίας.

Και ότι οι φωνές για «δημοκρατία εν κινδύνω» δεν είναι παρά μια μεγαλόστομη μπουρδολογία, από εκείνες με τις οποίες συνηθίζει να πολιτεύεται η Αριστερά για να την προσέξουν.

Δικαίωμά της φυσικά. Αλλά μια σημείωση.

Δεν ξέρω αν ό,τι βλέπουμε για ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές είναι ακριβώς ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα όμως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ όπως θα τον ήθελε η ΝΔ. Σαν να ξεπήδησε από σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ποιος δεν θα επέλεγε για αντίπαλο κάποιον που υπερασπίζεται τη Θάνου και τον Παπαγγελόπουλο, εκπροσωπείται στη Βουλή από τον Πολάκη και τον Τζανακόπουλο, πολιτεύεται διά του Ραγκούση, υπεραμύνεται κάποιων τραμπούκων στα πανεπιστήμια, κάνει πολιτική με «ατζέντα του 4%» και λουφάρει όταν προκύπτει ζήτημα δημόσιας τάξης ή κίνδυνος τρομοκρατίας;

Είναι η αντιπολίτευση των ονείρων των αντιπάλων της. Και η χαρά της ψυχής τους.

Οφείλω να ομολογήσω φυσικά ότι δεν γνωρίζω για ποιον λόγο αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ να αποδειχτεί τόσο γενναιόδωρος απέναντι στην κυβέρνηση.

Ελπίζω να είναι ζήτημα συνειδητής επιλογής. Εκτός κι αν είναι απλώς το σύνδρομο του σπόρου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή ξέρει ότι η χώρα και η δημοκρατία καταστρέφονται χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιος άλλος το ξέρει;