Εφέ

Πολύ πριν βγει ο Νίκος Βούτσης στην τιβί, χθες, για να πασπαλίσει με το κύρος ενός πρώην πρόεδρου του κοινοβουλίου την απόφαση του κόμματός του να μην αποσύρει τους Δημήτρη Τζανακόπουλο και Παύλο Πολάκη από την Προανακριτική, είχε γίνει σαφές πως αυτή θα ήταν η τακτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη συγκεκριμένη κοινοβουλευτική μάχη, η τακτική του αντιπερισπασμού με εργαλείο τον θόρυβο. Είχε φανεί πως «σίγουρα», όπως το έθεσε κι ο Βούτσης, «δεν θα σταλούν άλλοι για να τους αντικαταστήσουν», γιατί αμφότεροι είχαν επιλέγει από τον ΣΥΡΙΖΑ ακριβώς για να προκαλέσουν τέτοιου είδους εφέ – για να είμαστε δίκαιοι όχι μόνοι τους, αλλά με τη βοήθεια του Γιάννη Ραγκούση. Η Κουμουνδούρου, μάλιστα, διακινεί ότι διαβάζει στις επιστολές του νυν Προέδρου της Βουλής ισχυρή πίεση από την πλευρά Σαμαρά. Παρότι οι τακτικοί συνομιλητές του Τασούλα γνωρίζουν πως εκείνος είχε αποφασίσει πολύ πριν φτάσουν εδώ τα πράγματα να γράψει δύο επιστολές, και τη δεύτερη ειδικά να τη στείλει επίσης την Παρασκευή.

Αντίδραση

{ARXMEG}Η επίκληση του σαμαρικού μπαμπούλα βοηθά το αφήγημα που στήνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εξού κι ο πορτ παρόλ του πήγε ένα βήμα παραπέρα μιλώντας για συνιστώσα «Σαμαρά στο ΚΙΝΑΛ». Παρά το γεγονός πως κι εδώ δεν χρειάζεται να είναι κανείς μυημένος στα εσωκομματικά για να ξέρει ότι ο πρώην πρωθυπουργός είχε διαύλους επικοινωνίας με τον Βαγγέλη Βενιζέλο, κι ο Βενιζέλος δεν μπλέκεται πια με το ΚΙΝΑΛ. Αδιάφορο για τους συριζαίους. Το πρωτεύον είναι η δημιουργία ενός σκηνικού έντασης – που είναι και η μοναδική σκηνογραφία στην οποία έχουν μάθει ερμηνεύουν τους ρόλους τους. Από τη ρεαλπολιτίκ άποψη, λοιπόν – και παρά το παρωχημένο στυλ της –, η επιλογή στρατηγικής είναι δικαιολογημένη. Η άλλη πλευρά, όμως, πώς θα αντιδράσει την Πέμπτη που συνεδριάζει η επιτροπή; «Οπως θα αντιδρούσαμε αν έμπαιναν στην αίθουσά της δύο περαστικοί» είναι απάντηση. Με δυο λέξεις, με φρουρά. Στο αντεπιχείρημα ότι μια τέτοια κίνηση θα υποστήριζε το επιδιωκόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ σόου η ανταπάντηση είναι ότι «είναι απαραίτητη η εφαρμογή της νομιμότητας, αλλιώς δημιουργείται ακυρότητα για το μέλλον»{ARXMEG}.