Το πάθημα του Παππά

Το 2015, ο Νίκος Παππάς επιχείρησε με νόμο να φτιάξει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο των ονείρων του: μια μονοφωνική ενημέρωση που θεωρούσε ότι θα εδραίωνε την κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ και των συμμάχων του (τότε του Καμμένου). Τον προειδοποιούσαν, τότε, πολλοί ότι ό,τι μεθόδευε προσέκρουε στο Σύνταγμα. Αλλά μεθυσμένος από εξουσία, ο Νίκος Παππάς αδιαφορούσε για λεπτομέρειες. Τη συνέχεια την ξέρετε. Κάποια στιγμή, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε τον νόμο αντισυνταγματικό, η πολιτική της μονοφωνικής ενημέρωσης κατέρρευσε και ο Παππάς ανέλαβε να ασχολείται με το Διάστημα, όπου ως γνωστόν διέπρεψε. Τέλος εκείνου του παραμυθιού.

Σήμερα, δύο άλλοι υπουργοί, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη αυτή τη φορά, ο υπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Θεοδωρικάκος και ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, διαχειρίζονται αυτή τη φορά μια απαραίτητη αναθεωρητική παρέμβαση, στόχος της οποίας είναι ο εκδημοκρατισμός του δικαιώματος ψήφου των εκτός ελληνικής επικράτειας πολιτών. Η ψήφιση ενός τέτοιου νομοσχεδίου ήταν εξαρχής δύσκολη, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ το απέφευγε με νομοθετικές αλχημείες. Αναζητώντας την πλειοψηφία, ο Θεοδωρικάκος προσέγγισε το ΚΚΕ και κατόπιν τον ΣΥΡΙΖΑ, υιοθετώντας στην ουσία παρεμβάσεις οι οποίες οδήγησαν σε αυτό που πολλοί νομικοί αποκαλούν «νομοθετικό έκτρωμα»: δίνει δυνατότητα στους Ελληνες του εξωτερικού, κατά τον νομικό Αντύπα Καρίπογλου, «να ψηφίζουν μόνο αν έχουν εισόδημα ή ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα και αν λείπουν ορισμένο χρόνο, ωσάν η ελληνική ιθαγένεια να ξεβάφει με τον καιρό».

Το στρεβλό αυτό κείμενο, μάλιστα, υιοθέτησε και ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης. Κι όταν ο πολύπειρος Ευάγγελος Βενιζέλος (εύγε στη Φώφη Γεννηματά, που στέρησε τη Βουλή από τη συμβολή του) παρατηρεί ότι το νομοσχέδιο αυτό κινείται «στο πεδίο της κοινωνιολογίας του δικαίου και της δικαστικής ψυχολογίας» κι ότι υπάρχει πρόβλημα επειδή δεν μεριμνά για την «κανονιστική ακεραιότητα του Συντάγματος», ο Γεραπετρίτης επιτίθεται στον Βενιζέλο για τη δική του συνταγματική αναθεώρηση (την οποία είχε ψηφίσει και η ΝΔ).

Αποτέλεσμα αυτής της μεθόδευσης είναι ότι θα φτάσει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο με προβλήματα συνταγματικότητας, που για να περάσει θα παραβιάζει ακόμα και μη αναθεωρήσιμες διατάξεις του Συντάγματος (π.χ. άρθ. 51, παρ. 3 λένε οι νομικοί). Μπορεί μια τέτοια μεθόδευση, που περιφρονεί ή επιχειρεί να προσαρμόσει στο «έκτρωμα» το Σύνταγμα, να φτάσει στη Βουλή σε συνθήκες σιωπής;

Πριν τελειώσει στραβά κι αυτό το παραμύθι, ας θυμούνται οι σημερινοί υπουργοί το πάθημα του Παππά.