Μη γελιέστε, η συμφωνία του Τζόνσον δεν υπερψηφίστηκε

Για μερικά ανήσυχα, ή ενθουσιώδη – εξαρτάται σε ποια φυλή ανήκει κανείς – λεπτά μεταξύ 7:15 και 7:30 μ.μ την Τρίτη, η σάγκα του Brexit φάνηκε να βρίσκεται στο χείλος της λύσης. Η Βουλή των Κοινοτήτων ψήφισε υπέρ τού να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο το νομοσχέδιο για τη συμφωνία αποχώρησης του Μπόρις Τζόνσον, ένα έπαθλο που είχε ξεφύγει από την Τερίζα Μέι όχι μία, όχι δύο, αλλά τρεις φορές. Κατόπιν, ωστόσο, η Βουλή αρνήθηκε την εσπευσμένη εξέταση του νομοσχεδίου που ήθελε ο Τζόνσον. Ο βρετανός πρωθυπουργός ανακοίνωσε λοιπόν ότι «παγώνει» το νομοσχέδιο, περιμένοντας να ακούσει πόση παράταση θα δώσει η ΕΕ σε αυτό το έθνος του Αμλετ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Καταρχήν, μην ακούτε όσους λένε ότι το Κοινοβούλιο ενέκρινε τη συμφωνία του Τζόνσον. Δεν την ενέκρινε. Οι βουλευτές ψήφισαν απλώς υπέρ μιας δεύτερης ανάγνωσής της, κάποιοι με κίνητρο την επιθυμία όχι να την υποστηρίξουν αλλά να την τροποποιήσουν. Οπως ομολόγησε η Γκλόρια Ντε Πιέρο των Εργατικών, ψήφισε ναι, «όχι γιατί στηρίζω τη συμφωνία αλλά επειδή δεν τη στηρίζω». Αυτή η πλειοψηφία των 30 ψήφων (329-299) περιλαμβάνει βουλευτές που ήθελαν να προτείνουν τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου σε μία τελωνειακή ένωση, και άλλους που εννοούν να εξαρτήσουν τη συμφωνία από ένα επιβεβαιωτικό δημοψήφισμα. Ο,τι και να λένε οι Τόρις, αυτοί οι βουλευτές δεν πρέπει να μετρούνται ως υποστηρικτές της συμφωνίας.
Οσο για την καταψήφιση του χρονοδιαγράμματος, αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός τακτικού λάθους της κυβέρνησης. Καθιστώντας τόσο μεγάλο φετίχ τη διορία της 31ης Οκτωβρίου – η οποία επιβλήθηκε αυθαίρετα από τον Εμανουέλ Μακρόν όταν η Τερίζα Μέι έχασε την προηγούμενη -, ο Τζόνσον στρίμωξε τον εαυτό του σε μία γωνία όπου ακόμα και μία καθυστέρηση μερικών ημερών μοιάζει με εξευτελισμό. Αντί να πάρει τον δρόμο του πραγματισμού, να δεχθεί ένα λιγότερο στενό χρονοδιάγραμμα, ένιωσε υποχρεωμένος να παγώσει τα πάντα.
Γιατί; Η προφανής εξήγηση είναι πως αυτό δίνει στον πρωθυπουργό ένα άλλοθι για να αρπάξει εκείνο που πραγματικά θέλει: πρόωρες εκλογές παρουσιασμένες σαν μία μάχη για την πραγμάτωση του Brexit, με τον ίδιο στον ρόλο του υπερασπιστή του λαού απέναντι σε αυτούς τους διεφθαρμένους σαμποτέρ του Remain.
Υπάρχει όμως και μια άλλη εξήγηση. Ο Τζόνσον δεν μπορεί να δεχθεί καθόλου επιπλέον χρόνο για την εξέταση του νομοσχεδίου διότι φοβάται πως η ξεφτισμένη συμμαχία που ενδεχομένως να υπάρχει για να στηρίξει τη συμφωνία του θα καταρρεύσει μόλις εξετάσει καλύτερα τη συμφωνία αποχώρησης. Η υπονόμευση των δικαιωμάτων των εργαζομένων∙ το γεγονός ότι δημιουργεί μία νέα «καταπακτή» προς ένα no deal το 2020∙ η κατοχύρωση ενός σκληρού Brexit στο δίκαιο – όλοι αυτοί οι κίνδυνοι θα γίνονταν απλώς περισσότερο ορατοί υπό το φως μιας παρατεταμένης (ή και συνηθισμένης) εξέτασης από τη Βουλή.
Η αλήθεια είναι πως ο Τζόνσον δεν θα βρει ποτέ περισσότερες ψήφους για τη συμφωνία του σε αυτή τη Βουλή των Κοινοτήτων από αυτές που συγκέντρωσε το βράδυ της Τρίτης. Μόνο λιγότερες θα γίνονται. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που έπρεπε να «παγώσει» τη διαδικασία. Η επόμενη εναλλακτική του είναι να προκηρύξει εκλογές – ποντάροντας στο να είναι το επόμενο Κοινοβούλιο πιο επιεικές από αυτό. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχουμε απελευθερωθεί ακόμα από τη σάγκα του Brexit, ούτε κατά διάνοια.













