Εκπτώσεις

Σχεδόν διακόσια χρόνια από την ίδρυσή του, φαίνεται ότι το ελληνικό κράτος αποφάσισε να διευκολύνει τη συμμετοχή στις εκλογές των «εκτός επικρατείας» ελλήνων πολιτών.

Δεν το λες και βιασύνη!

Ακόμη περισσότερο που η απαιτούμενη συναίνεση των 200 εδρών ώστε να διασφαλιστεί ένα αυτονόητο δικαίωμα των ψηφοφόρων εξασφαλίστηκε με πολλές εκπτώσεις.

Δεν περιλαμβάνει την επιστολική ψήφο, η οποία αποτελεί μια μεταρρύθμιση πολιτικού εκσυγχρονισμού από μόνη της. Σε ολόκληρη την Ευρώπη μόνο η Ελλάδα και η Αλβανία δεν επιτρέπουν την ψήφο εξ αποστάσεως.

Ενώ προσέθεσε στη συγκρότηση του εκλογικού σώματος και πέρα από τα κριτήρια που οφείλει να πληροί ο κάθε έλληνας πολίτης, διάφορες ανόητες προϋποθέσεις.

Αφενός την ύπαρξη φορολογικής μερίδας. Ετσι η χώρα κατάφερε μετά την αρχαία Αθήνα να επινοήσει ένα νέο είδος πολίτη: τον «πολίτη με ΑΦΜ». Κάτι σαν μονοπρόσωπη εταιρεία!

Αφετέρου ένα ανώτατο όριο απουσίας 35 ετών από τη χώρα. Επειδή μάλιστα δεν γίνεται πρακτικά να πιστοποιηθεί θα αναλάβει ο κάθε ψηφοφόρος να το πιστοποιεί με διάφορα χαρτιά που θα μπορεί να προσκομίζει.

Αν κάποιοι είχαν σκεφτεί παλαιότερα αυτές τις ανοησίες ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν θα είχε ψηφίσει ποτέ στην Ελλάδα.

Αντιλαμβάνομαι όμως ότι έπρεπε να γίνουν παραχωρήσεις για να επιτευχθεί η συναίνεση. Και γι΄ αυτό οι παραχωρήσεις (ακόμη και ανόητες…) έχουν τελικά τη σημασία τους.

Ιδίως επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίστηκε από την αρχή στον φόβο «της αλλοίωσης του εκλογικού σώματος» που θα του έφραζε (υποτίθεται) τον δρόμο για την εξουσία.

Τζάμπα φόβος!

Ούτως  Ή άλλως θα περάσει καιρός έως ότου ο ΣΥΡΙΖΑ προσεγγίσει ξανά ποσοστά εκλογικής επικράτησης, ιδίως αν η ΝΔ σταθεροποιηθεί στο επίπεδο του 40%.

Αφετέρου επειδή ακόμη κι η υπό προϋποθέσεις ή περιορισμούς συμμετοχή στις εκλογές των εκτός επικρατείας ελλήνων πολιτών καθιστά μια επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη δυσκολότερη.

Αυτό κατάλαβε το ΚΚΕ κι έσπευσε έστω και με τις παραπάνω προϋποθέσεις ή περιορισμούς να του κάνει τον δρόμο δυσκολότερο.

Ούτως  Ή άλλως (και για να μην είμαστε γκρινιάρηδες…) η καταρχήν συμφωνία των κομμάτων ανοίγει δειλά μια προοπτική. Σήμερα υπό όρους. Αύριο ίσως με λιγότερους όρους.

Κι υπό αυτήν την έννοια η πρωτοβουλία μπορεί να αποδειχτεί ένα καλό ξεκίνημα.

Φυσικά όλα τα παραπάνω πρέπει να διασφαλιστούν από το Σύνταγμα παρόλο που η αντισυνταγματικότητά τους είναι καταφανής – θα δούμε στη συνέχεια πώς θα το πετύχουν.

Η αλήθεια είναι πως κι η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα. Αλλά είναι επίσης αλήθεια πως ουδέποτε είχαν αναλάβει να τη χτίσουν ο Βαρουφάκης με τον Κατρούγκαλο.