Αυτοκριτική

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάθει 2015. Οι της Κουμουνδούρου υποκρίνονται πως διάγουν φάση αυτοκριτικής, οπότε συζητούν δημοσίως για όσα οδήγησαν στην ήττα. Και φθάνουν μέχρι το μακρινό annus horribilis, τη χρονιά που σύμφωνα με το συριζαϊκό κλισέ η ελπίδα ερχόταν – ορισμένοι δε πάνε πιο πίσω, στην πορεία προς την εξουσία. «Δεν ήμασταν έτοιμοι για διακυβέρνηση» είπε ο Βούτσης. «Το 2014 δεν έπρεπε να υπάρχει εκβιασμός των πολιτικών εξελίξεων και προεδρικές εκλογές. Επρεπε ο Σαμαράς να κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά» αποφάνθηκε – πιθανότατα σωστά – ο Κούλογλου. «Οταν αναλάβαμε την εξουσία, δεν είχαμε την απαραίτητη εμπειρία» παραδέχθηκε ο Τσακαλώτος. Κι όλα αυτά ενώ στις αίθουσες παίζει η αφήγηση του Γιάνη για τα γεγονότα και προχθές παρουσιάστηκε το βιβλίο της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτώριας Δενδρινού για το πρώτο εξάμηνο του 2015, «Η τελευταία μπλόφα». Εκεί θυμήθηκαν όσα συνέβησαν τότε δυο ακόμη πρωταγωνιστές, οι Γιάννης Στουρνάρας και Τόμας Βίζερ – αλλά κι ο Πίτερ Σπίγκελ των «FT», που τα παρακολούθησε από πολύ κοντά.

Γονίδιο

Με άλλα λόγια, η εποχή που διάλεξαν να παραδεχθούν οι συριζαίοι τα ιδρυτικά σφάλματα της κυβερνώσας Αριστεράς δεν είναι ευνοϊκή, αφού η συγκυρία είναι τέτοια που βρέθηκαν πάνω στα τραπέζια των πάνελ όλες οι αντικρουόμενες διηγήσεις, οι οποίες συμφωνούν όμως σε κάτι: Οι υπό συζήτηση χειρισμοί του Τσίπρα και των συντρόφων του ήταν λανθασμένοι. Σύμφωνα με την καλοπροαίρετη για τον ΣΥΡΙΖΑ ανάγνωση, η κουβέντα δεν έχει πια πολιτική αξία. Οι πρώτοι έξι μήνες του 2015 κρίθηκαν στην κάλπη του Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Για τους κακοπροαίρετους, πάλι, έχει. Οχι τόσο γιατί το κόμμα του 2019 μοιάζει με εκείνο του 2015 – οι ομοιότητες εξάλλου είναι χάρη στην κυβερνητική εμπειρία λίγες -, όσο επειδή επιβεβαιώνει πως οι αναλύσεις τους παραμένουν εκτός θέματος. Οπως είχαν διαβάσει ανάποδα την ευρωπαϊκή πραγματικότητα τότε, έτσι ερμηνεύουν λάθος τη φετινή τους ήττα. Δεν προέκυψε από αποφάσεις που πάρθηκαν σχεδόν πέντε χρόνια πριν. Φταίνε εκείνες που έλαβαν μέσα στην προηγούμενη τετραετία. Υπενθυμίζει, λοιπόν, η συζήτηση το συριζαϊκό ελαττωματικό γονίδιο.