Τελικά μπορούσε μόνο αυτός

Οι αποτυχίες στο ποδόσφαιρο έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τις επιτυχίες ειδικά αν είναι ανεξήγητες. Αυτό που συμβαίνει π.χ. στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι κάτι απίστευτο. Ολοι περίμεναν ότι μετά το αντίο του Σερ Αλεξ Φέργκιουσον θα είχε κάποια προβλήματα, αλλά κανείς δεν περίμενε η κάποτε καλύτερη ομάδα της Ευρώπης να αλλάζει κάθε χρόνο προπονητή – και ο Ολε Γκούναρ Σόλσκιερ δύσκολα θα βγάλει τη σεζόν. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μοιάζει ομάδα που μπορούσε ένας μόνο προπονητής να προπονήσει. ‘Η σωστότερα να διοικήσει.

Κριστιάνο

Τον Κριστιάνο Ρονάλντο, τον πιο ποιοτικό παίκτη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ο Σερ Αλεξ τον απέκτησε κάποτε όταν αυτός ήταν 20 χρόνων και τον έκανε ηγέτη βοηθώντας τον να κατανοήσει το μέγεθος και την ιστορία του συλλόγου. Ο χαρισματικός πιτσιρίκος που κυκλοφορούσε με δύο σκουλαρίκια ήδη από τον καιρό που έπαιζε στη Σπόρτινγκ ωρίμασε ποδοσφαιρικά σε χρόνο ρεκόρ εμφανίζοντας στο γήπεδο και ηγετικά προσόντα. Ενα μόλις χρόνο μετά την υπογραφή του ήταν ο μακράν πιο βελτιωμένος ποδοσφαιριστής στην Ευρώπη. Οι ηγέτες των ομάδων γεννιούνται, αλλά και πλάθονται. Αρκεί να ξέρεις το πώς.

Οικογένεια

Ο Φέργκιουσον δεν επέτρεπε ποτέ να δημιουργηθεί στα media η εντύπωση ότι οι παίκτες είχαν διαφορές. Κάποτε το νησί είχε ξεσηκωθεί εναντίον του Ρονάλντο θεωρώντας τον υπεύθυνο για μια αποβολή του Ρούνεϊ συνέπεια της οποίας ήταν ένας αποκλεισμός της Εθνικής Αγγλίας από το Μουντιάλ – όλα αυτά είχαν συμβεί το 2006. Ο Σερ Αλεξ στήριξε τον ποδοσφαιριστή του λέγοντας ότι αυτό που συνέβη ανάμεσα σε αυτόν και τον Ρούνεϊ είναι «μια παρεξήγηση που θα λυθεί στην πρώτη προπόνηση της ομάδας». Ετσι κι έγινε. Ο Ρονάλντο έκανε στη συνέχεια ένα εντυπωσιακό πρωτάθλημα ανταποδίδοντας τη στήριξη του Σερ Αλεξ που τον υπερασπίστηκε κόντρα σε μια χώρα ολόκληρη. Παλιά του τέχνη: το είχε κάνει και παλιότερα με παίκτες όπως ο Φαν Ντε Σάαρ και ο Καντονά.

Ρόστερ

Είχε η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον καιρό του Σερ Αλεξ το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Πρέμιερ Λιγκ; Ούτε για αστείο. Ο Φέργκιουσον δεν διαχειρίστηκε ποτέ το μπατζετ που είχε η Τσέλσι ή η Μάντσεστερ Σίτι για μεταγραφές. Ομως με προσεκτικές κινήσεις είχε πάντα ένα ρόστερ 25 ποδοσφαιριστών στο οποίο συνυπήρχαν παλιοί και νέοι. Το 2007, όταν η Μάντσεστερ κέρδισε το Τσάμπιονς Λιγκ είχε τους Γκιγκς, Σκόουλς, Φαν Ντε Σάαρ, Φέρντιναντ, Λάρσον, Νέβιλ, που ήταν όλοι πάνω από τα 30 και τους Βίντιτς, Ρονάλντο, Σμιθ, Κάριγκ, Ρούνεϊ που ήταν όλοι κάτω από τα 25! Οι ηλικίες δεν έπαιζαν κανένα ρόλο – σημασία είχε ότι όλοι χρησιμοποιούνταν στη βάση ενός πλάνου που ο προπονητής τηρούσε πιστά. Οι αναντικατάστατοι ήταν λίγοι – όλοι κάθονταν στον πάγκο: έπαιζαν πάντα οι πιο φορμαρισμένοι. Για τον Σερ Αλεξ οι ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό πρέπει να στηρίζονται όχι σε πέντε ακριβές μονάδες, αλλά σε είκοσι και βάλε παίκτες.

Ξόδευε

Το ότι η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ξόδευε λιγότερα από άλλες ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ δεν σημαίνει ότι όταν χρειαζόταν να το κάνει το σκεφτόταν και δίσταζε. Επι των ημερών του Φέργκιουσον ξόδεψε πάρα πολλά για τον Φερντιναντ, για τον Ρούνεϊ, για τον Φαν Πέρσι, για τον Βερόν, για τον Κρέσπο αλλά και για τον Μάικλ Κάριγκ που απέκτησε κάποτε την τελευταία μέρα των καλοκαιρινών μεταγραφών από την Τότεναμ. Ο Κάριγκ δεν ήταν ο καλύτερος αμυντικός χαφ του κόσμου, αλλά στη συγκεκριμένη θέση δεν υπήρχαν πολλές λύσεις και κρίθηκε απαραίτητος: είχαν πληρωθεί για χάρη του 30 εκατομμύρια ευρώ – κάποιοι μίλησαν για τρέλα. Μόνο τέτοια δεν ήταν.

Αντίο

Η μεγάλη ικανότητα του Σερ Αλεξ είναι να βάζει στοιχήματα με τον εαυτό του ώστε να βρίσκει συνεχώς κίνητρα. Κάποτε στην κηδεία του Τζορτζ Μπεστ είχε ανακοινώσει σχεδόν το αντίο του στον σύλλογο – στις εφημερίδες δημοσιεύονταν ονόματα διαδόχων του ή γκάλοπ με προτιμήσεις οπαδών. Ο Σερ Αλεξ, είχε πει ότι φεύγει για να τον παρακαλέσουν να μείνει: θύμωσε όταν είδε ότι έψαχναν αντικαταστάτη του. Ετσι έβαλε στόχο να φτιάξει μια ομάδα που να αναδείξει νέες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες και το έκανε σε χρόνο ρεκόρ! Χάρη στον Σερ είδαμε τη χρησιμότητα του Σαχά, του Παρκ, του Σμιθ, του Φλέτσερ, του Βίντιτς – όλοι πήραν προαγωγή σε ένα καλοκαίρι και βρέθηκαν δίπλα στον Ρούνεϊ, τον Σκόουλς, τον Σόλσκιερ, τον Λάρσον και φυσικά στον μεγάλο Ράιαν Γκιγκς που χάρη στην προσεκτική διαχείριση του προπονητή του έπαιξε είκοσι χρόνια σε τοπ επίπεδο. Κανείς ποτέ δεν ασχολήθηκε με την ηλικία του.

Νοοτροπία

Το πιο σημαντικό όμως στην περίπτωση του Σερ Αλεξ ήταν η νοοτροπία του. Ταλαιπωρήθηκε αρκετά από διάφορες πριμαντόνες που βρήκε στο διάβα του. Παίκτες όπως ο Βερόν, ο Μπέκαμ, ο Φαν Νιστελρόι, ο Κιν του έδωσαν πολλά, αλλά άθελά τους ίσως βρέθηκαν κάποια στιγμή πιο πάνω από την ομάδα. Ο Σερ Αλεξ όταν το διαπίστωσε τους άφηνε στην άκρη χωρίς να προδώσει ποτέ τις παλιές αξίες. Πόνταρε σχεδόν αποκλειστικά στη δύναμη του γκρουπ και στο περίφημο βάρος της φανέλας: αυτά για αυτόν μετρούσαν. Και τον Κριστιάνο, όταν τον είδε να βάζει το εγώ του πιο ψηλά από τον σύλλογο, τον πούλησε στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Δεν ήταν για αυτόν ποτέ οι παίκτες το μυστικό – αυτοί πάντα αλλάζουν. Σημασία είχε ότι σε κάθε ματς του αγγλικού πρωταθλήματος η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έπρεπε να κατεβαίνει με την απόλυτη πεποίθηση ότι είναι καλύτερη ομάδα από τον αντίπαλό της γιατί είναι η Γιουνάιτεντ. Με όποιον κι αν έπαιζε, όπου κι αν έπαιζε η ομάδα του Σερ Αλεξ προσπαθούσε να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, χωρίς απλά να περιμένει μαγικές ενέργειες από τις όποιες χαρισματικές μονάδες της. Αν αυτές υπήρχαν ακόμα καλύτερα, αλλά το βασικό ήταν να γίνεται πάντα μια και από κοινού δουλειά και κυρίως να σκοράρει: σχεδόν πάντα είχε τη μακράν καλύτερη επίθεση του αγγλικού πρωταθλήματος. Στο παιχνίδι της υπήρχε μόνο η σιγουριά της υπεροχής, χωρίς καμία απολύτως δόση αλαζονείας. Ο Σερ Αλεξ έλεγε σε κάθε παίκτη του πως αφού τον διάλεξε για να φορέσει τη φανέλα της Γιουνάιτεντ ήταν έτοιμος να γίνει πρωταθλητής και έπρεπε απλά αυτό να το αποδείξει. Πάνω σε αυτή του τη σιγουριά έχτισε νοοτροπίες πρωταθλητών κι αυτό ήταν το πιο μεγάλο μάθημα πρωταθλητισμού που έδωσε στην καριέρα του.

Πιτσιρίκια

Σήμερα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ψάχνει πριμαντόνες ή ανεβάζει στα ουράνια πιτσιρίκια που έβαλαν ένα γκολ. Κανείς δεν γνωρίζει τη σύνθεσή της και όλοι μιλάνε για τα λεφτά που πρέπει να ξοδευτούν για να φτάσει στο επίπεδο της Λίβερπουλ και της Σίτι. Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη του Σερ, είναι ότι ξέχασαν τα μαθήματά του…