«Ο Μπόρις Τζόνσον έκλεψε τη δική μου γλώσσα»

Ευρωφοβικός, ξενοφοβικός, εθνικιστής, λαϊκιστής, δημαγωγός, αλλά και αδιαμφισβήτητος σταρ της πολιτικής και των μίντια. Ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο άνθρωπος που πιστώνεται (ή χρεώνεται), σε μεγάλο βαθμό, την επικράτηση του Leave στο δημοψήφισμα του 2016 και τον περασμένο Μάιο οδήγησε το κόμμα του στην πρώτη θέση στις ευρωεκλογές, έχει επανέλθει για τα καλά στο βρετανικό πολιτικό γίγνεσθαι με δούρειο ίππο τη σταυροφορία του για την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ χωρίς συμφωνία. «Αυτό είναι το μόνο πραγματικό Brexit», υποστηρίζει ο αρχηγός του λαϊκιστικού αντιευρωπαϊκού κόμματος Brexit Party στη συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ», υπογραμμίζοντας ότι «δεν φοβάται» το δεύτερο δημοψήφισμα, διότι είναι πεπεισμένος ότι το Brexit θα επικρατήσει ξανά «και, μάλιστα, με μεγαλύτερη διαφορά».

Αλήθεια, τι κάνεις όταν είσαι μετανάστης στη Βρετανία και έχεις απέναντί σου έναν Βρετανό που έχει βασίσει την πολιτική του υπόσταση στη δαιμονοποίηση των μεταναστών στη χώρα του; Απλώς, τη δουλειά σου: ερωτήσεις. Τόσο κακό πια κάνουν οι μετανάστες, ρωτάω τον Φάρατζ. «Προσέξτε. Το κόμμα μας αναγνωρίζει ότι η μετανάστευση μπορεί να είναι ευεργετική για τη χώρα μας. Το θέμα είναι ότι πρέπει να την ελέγξουμε με συνετό τρόπο. Αυτό απαιτούν οι πολίτες», μου απαντά ο ηγέτης του Κόμματος του Brexit ο οποίος, στο παρελθόν, έχει κατηγορηθεί για ξενοφοβία και υποκίνηση μίσους. Εσχάτως, βέβαια, έχει χαμηλώσει τους τόνους στο θέμα αυτό. Δεν εστιάζει στους μετανάστες, αλλά στην «προδοσία» του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος.

Ο 55χρονος πολιτικός από το Κεντ παρουσιάζεται ως οπαδός του πούρου Brexit, αντιπαραβαλλόμενος με τον Μπόρις Τζόνσον τον οποίο, κατ’ ουσίαν, αποκαλεί «γιαλαντζί Brexiteer». «Ναι, δεν είμαι σίγουρος ότι ο Τζόνσον είναι ένας πραγματικός, αυθεντικός οπαδός του Brexit». Τον συνάντησα στο κτίριο Emmanuel Centre στο Ουέστμινστερ, δευτερόλεπτα μετά την τελευταία του εμφάνιση στο πλαίσιο της «συνεδριακής περιοδείας» του κόμματος με τίτλο «Είμαστε Ετοιμοι» που πραγματοποιήθηκε σε 10 πόλεις της Αγγλίας και της Ουαλίας. Το σκηνικό παρέπεμπε σε αμερικανική προεκλογική εκστρατεία, αν όχι σε αμερικανικό ριάλιτι: πανό, γιγαντοοθόνες που προβάλλουν βιντεοκλίπ, ροκ τραγούδια που παίζουν σε πολλά ντεσιμπέλ και ομιλητές που ανεβαίνουν στη σκηνή όχι από τα παρασκήνια αλλά από την κεντρική είσοδο, περνώντας ανάμεσα στον κόσμο. Αρκετοί από το κοινό πίνουν μπίρες από κουτάκια ή και μπουκάλια. Οταν εμφανίζεται ο αρχηγός τους, αρχίζουν να φωνάζουν εκστασιασμένοι: «Νάιτζελ, Νάιτζελ». Τουλάχιστον 1.000 άτομα πλήρωσαν από πέντε στερλίνες για να τον δουν από κοντά (η εφάπαξ εισφορά για τους «υποστηρικτές» του κόμματος είναι 25 στερλίνες, ενώ η μηνιαία συνδρομή για να γίνεις μέλος στο λεγόμενο Brexit Club ανέρχεται σε 100 στερλίνες).

Ο Φάρατζ, που διακρίνεται για τον διχαστικό και εμπρηστικό λόγο του, έκανε πολιτική καριέρα επιτιθέμενος στην ΕΕ από τα έδρανα – τι ειρωνεία – του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο, του οποίου είναι μέλος αδιαλείπτως από το 1999.  Ο άλλοτε ηγέτης του ακροδεξιού UKIP πλασάρεται ως αντισυστημικός και εχθρός του κατεστημένου, παρότι φοίτησε σε ακριβό ιδιωτικό σχολείο και εργάστηκε ως υψηλά αμειβόμενος χρηματιστής στο Σίτι του Λονδίνου. Συχνά επαίρεται ότι είναι φίλος του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Για κάποιους, αυτό θα συνιστούσε προσβολή. Για εκείνον, είναι παράσημο. Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Φάρατζ – κατά τους «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο «πιο επικίνδυνος άνθρωπος στη Βρετανία» – έπειτα από πολύμηνη απουσία από το πολιτικό προσκήνιο έκανε ολική επαναφορά ιδρύοντας το Brexit Party (ένα κόμμα χωρίς μέλη, πρόγραμμα, όργανα και εκλεγμένο ηγέτη) το οποίο έχει καταφέρει να συγκεντρώσει 150.000 υποστηρικτές και να εκλέξει τους περισσότερους ευρωβουλευτές μαζί με τους γερμανούς χριστιανοδημοκράτες (CDU/CSU). Οχι τυχαία: το Brexit έχει επανακαθορίσει την πολιτική ατζέντα στη Βρετανία κι αυτό ο Φάρατζ το γνωρίζει – και το αξιοποιεί – πολύ καλά. Τον ρωτάω τι επιδιώκει με αυτό το πολιτικό comeback. «Απλά λέμε στους Βρετανούς: εάν θέλετε να γίνει το Brexit, εμείς είμαστε οι πιο κατάλληλοι να το υλοποιήσουμε. Πιστεύουμε σε αυτό, είμαστε αισιόδοξοι για την έκβασή του. Βλέπουμε ένα πολύ καλύτερο μέλλον έξω από την ΕΕ, όχι μόνο για τη δημοκρατία μας, αλλά και για τη θέση μας στον κόσμο» απαντά και, χωρίς να χάσει χρόνο, επιτίθεται στα «καθεστωτικά» κόμματα. «Οι Εργατικοί και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες θέλουν, ουσιαστικά, να σταματήσουν το Brexit. Από την άλλη, οι Συντηρητικοί είναι στα δύο: από τη μία λένε ότι ίσως προχωρήσουν σε μια καθαρή έξοδο και από την άλλη ότι ίσως επιστρέψουν στις Βρυξέλλες για να υπογράψουν μια νέα συμφωνία με την ΕΕ. Και εμείς τους λέμε: δεν υπάρχει περίπτωση, αυτό δεν είναι Brexit, έτσι το μαρτύριο θα συνεχίζεται για χρόνια. Είμαστε εδώ, είμαστε αποφασισμένοι, είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με άλλους ανθρώπους, αλλά θέλουμε το Brexit να είναι πραγματικό Brexit» μου λέει υπό το άγρυπνο βλέμμα δύο σωματοφυλάκων.

Η Βουλή των Κοινοτήτων έχει υπερψηφίσει νόμο που υποχρεώνει την κυβέρνηση να ζητήσει νέα αναβολή του Brexit έως τις 31 Ιανουαρίου 2020 εάν δεν υπάρξει συμφωνία. Τι γνώμη έχει γι’ αυτό ο Φάρατζ; «Τριάμισι χρόνια!» αναφωνεί με σπαρακτική φωνή, αναφερόμενος στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από το δημοψήφισμα, και ξεσπά σε ένα βροντερό γέλιο απελπισίας – με τον ανάλογο θεατρικό στόμφο. «Τριάμισι χρόνια και θέλουν κι άλλη παράταση! Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, την πραγματική απάντησή μου δεν θα μπορούσατε να τη δημοσιεύσετε. Είμαι τόσο πολύ θυμωμένος με αυτή την κατάσταση. Θέλουμε, απλώς, να γίνει το Brexit. Θέλουμε να λυθεί το θέμα. Αυτό θέλουμε», μου λέει ο αρχηγός του Brexit Party, ο οποίος εγκατέλειψε τους Συντηρητικούς το 1992 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την «ενδοτική πράξη» του Τζον Μέιτζορ να υπογράψει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Πλέον, όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα στο Ουέστμινστερ, πλην των Τόρις και του DUP, ζητούν να διεξαχθεί δεύτερο δημοψήφισμα. Ο Φάρατζ είναι, επ’ αυτού, πιο «κουλ» από ό,τι θα περίμενε κανείς. «Νομίζω ότι αν γινόταν ένα δεύτερο δημοψήφισμα το Leave θα κέρδιζε ξανά, αυτή τη φορά με πολύ μεγαλύτερη διαφορά από το 2016. Δεν έχω απολύτως καμία αμφιβολία. Το ερώτημα, όμως, είναι: η Βουλή θα υλοποιούσε το αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος;». Συνεπώς, δεν φοβάστε το δεύτερο δημοψήφισμα; επιμένω, θυμίζοντας ότι οι περισσότεροι Brexiteers δεν θέλουν ούτε να το ακούν. «Οχι, δεν το φοβάμαι καθόλου. Νομίζω, όμως, ότι οι βουλευτικές εκλογές θα μπορούσαν να λύσουν το θέμα (σ.σ. του Brexit). Εμείς είμαστε έτοιμοι».

Ο βρετανός πρωθυπουργός έχει υποσχεθεί ότι θα βγάλει τη χώρα από την ΕΕ πάση θυσία στις 31 Οκτωβρίου. Ο Φάρατζ, όμως, δεν δείχνει να πείθεται. Οπως υποστηρίζει, ο Τζόνσον απλά τον αντιγράφει: «Εκλεψε τη γλώσσα που χρησιμοποιώ. Οι Τόρις νόμιζαν ότι αν ο Μπόρις άρχιζε να ακούγεται σαν εμένα, θα έπαιρναν ψήφους από το Κόμμα του Brexit. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει, επειδή οι πολίτες δεν τους εμπιστεύονται». Στόχος του Brexit Party είναι να αποδομήσει τον Τζόνσον και να συσπειρώσει γύρω του τους Brexiteers. «Οι Συντηρητικοί θα χάσουν πάρα πολλές ψήφους από εμάς όταν οι ψηφοφόροι αντιληφθούν ότι η συμφωνία που ετοιμάζει ο Τζόνσον δεν είναι μια νέα συμφωνία. Είναι η συμφωνία της Μέι ξαναζεσταμένη. Οι Βρετανοί δεν θα τη χάψουν. Αρκετά μας ταπείνωσαν οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών» λέει ο Φάρατζ, ο οποίος, έως σήμερα, δεν έχει καταφέρει να εκλεγεί βουλευτής στο βρετανικό Κοινοβούλιο. Την ίδια ώρα, πάντως, επαναλαμβάνει την πρότασή του προς τους Τόρις για προεκλογική (και μετεκλογική;) συνεργασία: το Brexit Party δεσμεύεται να μην κατεβάσει υποψήφιους στις περιφέρειες που ελέγχουν οι Συντηρητικοί υπό δύο προϋποθέσεις: πρώτον, οι Τόρις να πράξουν το ίδιο σε περίπου 90 άλλες περιφέρειες και, δεύτερον, να προχωρήσουν στο no deal. Ο Τζόνσον απορρίπτει την πρόταση – για την ώρα.