Μπουρλότο

Τρεις παρατηρήσεις για να ξεκινήσουμε.

Πρώτον, το Μεταναστευτικό είναι σήμερα μια πραγματική πυριτιδαποθήκη για την Ευρώπη και φυσικά για την Ελλάδα. Περιμένει το μπουρλότο.

Δεύτερον, έγινε πυριτιδαποθήκη επειδή κακοφόρμισε. Και κακοφόρμισε επειδή κανείς ούτε στην Ευρώπη, ούτε στην Ελλάδα δεν κατάφερε έως τώρα να το χειριστεί στοιχειωδώς αποτελεσματικά.

Τρίτον, η δυσκολία χειρισμού έχει να κάνει ασφαλώς με τη φύση του προβλήματος αλλά και με έναν πρόσθετο πολύ πιο σοβαρό λόγο. Επειδή πολιτικές δυνάμεις επένδυσαν στη μη επίλυσή του.

Οι ακροδεξιοί για να εκμεταλλευτούν τα φοβικά σύνδρομα μιας δικαιολογημενά φοβισμένης κοινωνίας.

Οι ακροαριστεροί από βλακώδη ιδεοληψία που δεν έβλεπε ούτε τον φόβο, ούτε τον κίνδυνο.

Από εκεί και πέρα το Μεταναστευτικό κατέστη όμηρος κυκλωμάτων, εμπόρων, Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, ακτιβιστών, βλαμμένων, πρακτόρων ή απλώς διαφόρων κακοποιών.

Δεν είναι νομίζω τυχαίο ότι μια εξέγερση στη Μόρια ξεσπάει μόλις άρχισαν να εκκενώνονται οι καταλήψεις κτιρίων από μετανάστες στην Αθήνα.

Ούτε ότι η αύξηση των μεταναστευτικών ροών συνοδεύει την όξυνση της ρητορικής του Ερντογάν στην ανατολική Μεσόγειο.

Ούτε ότι ένα κύκλωμα που νέμεται το Μεταναστευτικό διεκδικεί το ανεξέλεγκτο, το ανεμπόδιστο και το ακαταδίωκτο ή εκβιάζει την πολιτεία ώστε να διατηρήσει την ασυλία του.

Υποθέτω βεβαίως πως η πολιτεία ούτε θα εκβιαστεί, ούτε θα υποχωρήσει. Ούτως ή άλλως θα πρέπει να καταστήσει σαφές σε όσους προστρέχουν στη φιλοξενία μας ότι η φιλοξενία αυτή παρέχεται με τους δικούς μας όρους. Με κανενός άλλου.

Οσο όμως το πρόβλημα αφήνεται να κακοφορμίζει γίνεται δυσκολότερο και επαχθέστερο. Μετατρέπεται σε ευρωπαϊκό πρόβλημα αλλά όχι στη σωστή βάση. Τη στιγμή μάλιστα που οι ίδιες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες προσδιορίζουν τη βάση του.

Προχθές το Λαϊκό Κόμμα του Κουρτς σάρωσε στις αυστριακές εκλογές με σχεδόν 38% επειδή (μεταξύ άλλων) έχει μια αυστηρή αντιμεταναστευτική πολιτική.

Και δεν είναι μόνο οι δεξιοί.

Μόλις τον περασμένο Ιούνιο οι Σοσιαλδημοκράτες κέρδισαν τις δανέζικες εκλογές και η Φώφη Δανίας έγινε πρωθυπουργός επειδή τα προηγούμενα χρόνια ανέτρεψαν πλήρως την πολιτική τους και την ανασυγκρότησαν σε μια καθαρά αντιμεταναστευτική βάση.

Θεμελιώδης κανόνας της πολιτικής. Αν δεν αντιμετωπίσεις το πρόβλημα εσύ, θα το αντιμετωπίσει κάποιος άλλος.

Στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ λειτούργησαν παραλυτικά και η δυσκολία του προβλήματος και η ιδεοληψία και η ανικανότητα.

Αν η σημερινή κυβέρηση καταφέρει να εξαλείψει τουλάχιστον την ιδεοληψία και την ανικανότητα θα έχει κάνει ένα βήμα μπροστά.

Αλλά μην έχουμε αυταπάτες. Το πρόβλημα θα παραμένει δύσκολο. Και το μπουρλότο πιθανό.