Τα μαθήματα κουλτούρας του Πόποβιτς

Εβδομοι οι Αμερικανοί στο Παγκόσμιο Κύπελλο; Μοιάζει με ανέκδοτο και μάλιστα της κατηγορίας του black humor, αλλά, όπως λέει και μια παροιμία στο Σαν Αντόνιο, καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια!

Εν προκειμένω (όπως συνειδητοποιεί και ο πολύς Γκρεγκ Πόποβιτς, εξού και η πρότερη αναφορά μου στην έδρα των Σπερς) καιρός φέρνει τις 58 σερί νίκες σε επίσημους αγώνες, τα πέντε απανωτά χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακά Τουρνουά και Παγκόσμια Κύπελλα και το μπασκετικό κλέος, αλλά καιρός φέρνει επίσης τα παραπούλια με τις δύο μαζεμένες ήττες από τη Γαλλία και τη Σερβία και το γκρέμισμα στην έβδομη θέση!

Ο Πόποβιτς είναι μορφάρα! Αλλος στη θέση του μπορεί να χτυπιόταν πατόκορφα, να αναθεμάτιζε τους παίκτες οι οποίοι του έριξαν χυλόπιτα, να έστελνε σούμπιτο για εγκλεισμό στο… Αλκατράζ τον συρφετό που κουβάλησε στην Κίνα, να έταζε εκδίκηση στους δημίους του, να, να, να…

Αλλά πριτς! Ο Pop αγαπά το μπάσκετ, σέβεται τους αντιπάλους, υπερασπίζεται το παιχνίδι και δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για ένα χρυσό μετάλλιο παραπάνω ή ένα λιγότερο…

Υπήρξα αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς στην εξομολόγησή του προχθές το μεσημέρι, μετά τον αγώνα με την Πολωνία και εάν δεν ντρεπόμουν, θα τον χειροκροτούσα για την τίμια προσέγγισή του στα πράγματα.

«Δεν είναι πουθενά γραμμένο στην πέτρα ότι η αμερικανική ομάδα θα φεύγει από κάθε διοργάνωση με το χρυσό μετάλλιο. Δεν ντρέπομαι και δεν μπαίνω στο ανώριμο, υπεροπτικό και γελοίο τριπάκι να κατηγορώ τον έναν και τον άλλον. Επίσης Εγώ δεν είμαι από αυτούς που βρίσκουν ικανοποίηση, χαρά και δόξα στις νίκες με διαφορά τριάντα πόντων» είπεν και ελάλησεν.

Κοινώς τα είπε όλα συμπυκνώνοντας μέσα σε λίγες λέξεις την αθλητική κουλτούρα του.

Στο επόμενο κλικ οι λεγάμενοι θα επιδιώξουν, όπως και το 2008 (μετά τις τρεις απανωτές αποτυχίες), την εξιλέωση. Θα κουβαλήσουν στο Τόκιο μια Redeem Team και θα μοστράρουν και πάλι τις αφεντομουτσουνάρες τους ως πλανητάρχες.

Τόσο απλά!