Ο κάθε χαρακτήρας διαφορετικός

Ο 19χρονος (ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ) Δημήτρης Μελιόπουλος αποφάσισε να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Συμβαίνει σπάνια, έτσι χοντρά και απότομα, αλλά συμβαίνει. Τις περισσότερες φορές συμβαίνει με διαφορετικό τρόπο. Νεαροί ποδοσφαιριστές να τα παρατάνε, η καριέρα τους να φθίνει και να την ολοκληρώνουν παίζοντας σε ερασιτεχνικές ομάδες. Χωρίς την πίεση του επαγγελματισμού. Η κοινοτοπία λέει ότι αθλητές και καλλιτέχνες είναι ευτυχισμένοι άνθρωποι. Εκαναν το χόμπι τους επάγγελμα. Είναι έτσι, αλλά δεν είναι πάντα έτσι. Η πίεση στον υψηλού επιπέδου επαγγελματισμό είναι αυξημένη. Πέρα από τα αθλητικά προσόντα, είναι η προσωπικότητα του καθενός, η υψηλή αυτοεκτίμηση. Η δυνατότητα να αντέχει στις στραβές και να τις ξεπερνάει. Ο 19χρονος Μελιόπουλος, πριν από δύο μήνες, έκανε όπως είχε πει ο ίδιος το όνειρό του πραγματικότητα. Μεταγραφή από την Ξάνθη στον ΠΑΟΚ.

…….

Υπομονή

…….

Από τα 17 του επαγγελματίας, διεθνής με όλες τις μικρές εθνικές ομάδες, με 35 συμμετοχές στη Σούπερ Λίγκα. Τρεις μέρες μετά την ανακοίνωση της μεταγραφής, φεύγει από τον ΠΑΟΚ ο Λουτσέσκου που τον είχε πιστέψει και επιλέξει. Με τρεις-τέσσερις προπονήσεις ο Αμπελ Φερέιρα τον «κόβει» από την προετοιμασία κι ο Μελιόπουλος βρίσκεται με το εισιτήριο της επιστροφής, Ολλανδία – Θεσσαλονίκη, στα χέρια. Να γυρίσει πίσω και να προπονείται μόνος του. Λογικό να χάνεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου. Υπάρχει βέβαια απάντηση. Η δουλειά σου είναι. Κάνε υπομονή, δούλεψε για να αποδείξεις ότι αξίζεις. Θα πας να παίξεις κάπου δανεικός και με την απόδοσή σου θα τους υποχρεώσεις να σε ξαναπάρουν πίσω. Και πράγματι δεν τελειώνει η ζωή με μία απόρριψη. Θυμάμαι τριάντα πίσω. Καλοκαίρι του 1988. Ο 20χρονος τότε Μαρίνος Ουζουνίδης επιστρέφει στον Απόλλωνα Καλαμαριάς ύστερα από έναν χρόνο δανεισμού στην Ξάνθη.

…..

Καριέρα

……

Ο Αντώνης Γεωργιάδης, που ήταν προπονητής, τον διώχνει. «Φύγε. Δεν κάνεις για ποδοσφαιριστής. Είσαι αργός». Με τον νεαρό Ουζουνίδη να βάζει τα κλάματα. Ο Ουζουνίδης βέβαια δεν χάθηκε. Επέστρεψε στην Ξάνθη, έκανε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, έπαιξε πέντε γεμάτες σεζόν, έκανε μεταγραφή στη Χάβρη και συμπλήρωσε 50 συμμετοχές στην εθνική ομάδα. Με τον Αντώνη Γεωργιάδη όταν του το θύμιζα να επιμένει. «Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πώς ένας τόσο αργός ποδοσφαιριστής έκανε τόσο μεγάλη καριέρα». Ο Τάις Λίμπρεχτς, επίσης τη δεκαετία του ’80, όταν ήταν στον ΠΑΟΚ είχε απορρίψει τον Αρη Καρασαββίδη. «Να αλλάξεις επάγγελμα. Δεν κάνεις για ποδοσφαιριστής». Ο ΠΑΟΚ τον αφήνει ελεύθερο το καλοκαίρι του 1989. Ο Καρασαββίδης συνεχίζει στον Απόλλωνα, βάζει σε τέσσερα χρόνια 41 γκολ κι ο ΠΑΟΚ πληρώνει για να τον κάνει μεταγραφή και να τον φέρει πίσω.

…….

Αντοχές

…….

Είπαμε. Δεν τα παρατάς στην πρώτη στραβή. Ανεξάρτητα ποιο είναι το επάγγελμα που κάνεις. Δεν σε παίρνει από κάτω. Ανεξαρτήτως όμως των εκατομμυρίων ευρώ που κυκλοφορούν στο ποδόσφαιρο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για 18χρονα παιδιά. Με τον κάθε χαρακτήρα να είναι διαφορετικός. Οχι μόνο σε ό,τι έχει να κάνει με την ευαισθησία και τις αντοχές, αλλά και την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Δεν είναι δεδομένο ότι όλοι οι νέοι που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο έχουν το ίδιο πάθος. Είναι στον ίδιο βαθμό αφοσιωμένοι. Οσο κι αν ακούγεται παράξενο, έχουν υπάρξει και ιδιαίτερα ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές, π.χ. ο Δεληκάρης, που δεν το «αγαπούσαν» το ποδόσφαιρο. Μου το είχε πει σε συνέντευξη. «Εγώ θα σταματήσω την μπάλα και δεν θα ξαναπατήσω σε γήπεδο». Ο Μελιόπουλος, αν τελικά εμμείνει στην απόφασή του, έχει την επιλογή των σπουδών. Και δεν θα τον ψέξεις γι’ αυτό.

……….

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο Γιοβάνοβιτς ήταν επιλογή του Ιλια ή απλώς μεσολάβησε για το (ανεπιτυχές) ραντεβού;