Το κενό αντιπολίτευσης και ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ

Η χώρα, απέκτησε και πάλι κυβέρνηση της ΝΔ. Για δεύτερη φορά, χάρις στην «Αριστερά», ύστερα από 30 ακριβώς χρόνια από το «βρώμικο καλοκαίρι του ’89».

Χάρις, βέβαια, και στην ψήφο ενός εκλογικού σώματος που επιμένει και μετά το φιάσκο Τσίπρα ν’ αναζητά «σωτήρες». Ομως, η νέα υπό τον κ. Μητσοτάκη κυβέρνηση, έχει δώσει, ήδη, τα πρώτα δείγματα γραφής. Πώς εννοούσε την αποκομματικοποίηση του κράτους, τον σεβασμό των ανεξάρτητων αρχών και την ανεξαρτησία της δημόσιας τηλεόρασης κ.ο.κ.

Εξίσου, όμως, καταφανής είναι η ύπαρξη κενού θεσμικής αντιπολίτευσης.

Στην Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία απαιτείται, εκτός από κυβέρνηση και αξιόπιστη αντιπολίτευση. Συναινετική στις μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Αλλά και δυναμική, ώστε ν’ αποτρέψει τη σηματοδοτούμενη τόσο νωρίς, διολίσθηση της ΝΔ σε γνώριμες αλαζονικές και εξουσιαστικές ατραπούς.

Και ικανή, τέλος, να σχεδιάσει και να εμπνεύσει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, μια προοδευτική δημοκρατική προοπτική για τη χώρα.

Απέναντι στη νέα κυβέρνηση της ΝΔ δεν υπάρχει σήμερα μια τέτοια αξιωματική αντιπολίτευση.

Η αλήθεια με τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ του, όσους «μετασχηματισμούς» κι αν υποκριθεί, δεν αλλάζει. Ενα κόμμα που γιγαντώθηκε και γήρασε στους «δρόμους» μόνο «στους δρόμους του αγώνα» (Αλ. Τσίπρας στην Κ.Ο. του, 17/8) μπορεί να επιβιώσει. Εκεί, στο πεζοδρόμιο, μπορούν ανέξοδα, να διαλαλούν και να πωλούν τη λαϊκίστικη πραμάτεια τους…

Αυτό το κενό θεσμικής αντιπολίτευσης καλείται να καλύψει και αυτή την εθνική ευθύνη οφείλει ν’ αναλάβει το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.

Το ΠΑΣΟΚ «δεν έκλεισε τον κύκλο του», όπως με ανακούφιση πίστεψαν «άσπονδοι φίλοι» μας. Γιατί, όπως ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου διακήρυξε: «Το ΠΑΣΟΚ δεν ιδρύθηκε για να αποτελέσει ένα διάττοντα αστέρα στα δημόσια πράγματα του τόπου…».

Εκατοντάδες χιλιάδων Ελλήνων και Ελληνίδων, παρ’ όλες τις συκοφαντίες, αλλά και τις προδοσίες και δολιοφθορές του αξιακού δυναμικού του, παραμένουν με πρωτοφανές πείσμα και συνέπεια, πιστοί στις γραμμές του. Ακολουθούν, με αφάνταστη υπομονή, την εκάστοτε μετανδρεϊκή ηγεσία του, στα διάφορα πολιτικά σχήματα και πειραματισμούς της. Και αποτελούν ένα σταθερό και κρίσιμο για τις πολιτικές εξελίξεις μέγεθος, ικανό με τον δυναμισμό του και την τεράστια εμπειρία των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, να στηρίξει την ηγεσία του στην εθνική αυτή αποστολή του, ως υπεύθυνης και αποτελεσματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή και την κοινωνία.

Η κοινωνική μας βάση και οι παροπλισμένες οργανώσεις μας απαιτούν, πλέον, καθώς κλείνουμε σήμερα 45 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, να γίνει πράξη η από 2ετίας δέσμευση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Φ. Γεννηματά, για την πραγματοποίηση του συνεδρίου που προβλέπει το καταστατικό του. Ενός γνήσιου συνεδρίου, με απόλυτο σεβασμό στις δημοκρατικές διαδικασίες και αντάξιου της ιστορίας και της προσφοράς του στην πατρίδα. Ενα τέτοιο συνέδριο θα σημάνει τη στρατηγική επανενεργοποίηση του ΠΑΣΟΚ, την επανίδρυσή του. Τον επαναπροσανατολισμό του Κινήματός μας στις σημερινές συνθήκες και το πολύ σύνθετο μέλλον, που επιβάλλουν βαθιά ανανέωση ιδεών και γενεών!

Σ^‘ αυτή τη νέα αρχή δεν έχουν, προφανώς, θέση προσωπικά «μικρομάγαζα». Εχουν, όμως, ισότιμη θέση πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, ομάδες και πρόσωπα που δεν «ήλθαν, είδαν και απήλθαν», αλλά συνυπάρχουν με το ΠΑΣΟΚ στο Κίνημα Αλλαγής.

Οπως και όσοι ακόμη θ’ ανταποκριθούν σε ένα πανδημοκρατικό προσκλητήριο και πρωτίστως οι παλαιοί και νεότεροι σύντροφοι και φίλοι μας, που η απόγνωση μέσα στην κρίση τους εγκλώβισε στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ όπου παρέμειναν και στις 7 Ιουλίου, νομίζοντας ότι έτσι θ’ αποτρέψουν την παλινόρθωση της Δεξιάς.

Ο Απόστολος Χρ. Κακλαμάνης είναι πρώην πρόεδρος της Βουλής και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ