Η «Γιάλτα» της Σούπερ Λίγκας{CR}

Υπάρχει Σύμφωνο Νίκης, μήπως έχουμε κάποια «Γιάλτα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο και δεν το γνωρίζω;

Οι «μεγάλοι» έχουν υπογράψει συμφωνία πως πρέπει να νικούν σώνει και καλά τις ομάδες από την περιφέρεια και να κρίνεται ο τίτλος στις μεταξύ τους αναμετρήσεις;

Γιατί αυτό το κλάμα και ο οδυρμός; Οι κατάρες και τα αναθέματα; Τόσο ανώτεροι είναι ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ ή ο Ολυμπιακός από τις υπόλοιπες ομάδες ώστε δεν πρέπει να χάνουν ποτέ;

Ο ΟΦΗ νίκησε το Τριφύλλι καθαρά, με ωραίο ποδόσφαιρο. Μάλιστα το 3-1 τον αδικεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο Παναθηναϊκός ξαφνικά διαλύθηκε, ότι μετοίκησε σε λειμώνες χλοερούς για να κλαίει ο Χρήστος Δώνης. Οπως έκλαιγε την προηγούμενη εβδομάδα ο Πέτρος Μάνταλος επειδή η ΑΕΚ ηττήθηκε στο ΟΑΚΑ από την Ξάνθη.

Αν έχουν αυτά τα μυαλά οι ποδοσφαιριστές, καλύτερα να αλλάξουν ιδιότητα. Αλλά δεν φταίνε μόνο αυτοί.

Οι οπαδοί, ξέρετε, αυτοί οι φανατικοί που νιώθουν ότι διοικούν τους συλλόγους και απαιτούν τον ουρανό με τ’ άστρα, αντιδρούν με ακραίους τρόπους για να υπογραμμίσουν τις μεγάλες προσδοκίες τους. Κι αν τους δείξεις ομάδες όπως η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Τσέλσι που παραπαίουν, θα σου απαντήσουν «η δική μας ομάδα είναι μεγαλύτερη». Αντε βγάλε άκρη.

Αλλά και οι δημοσιογράφοι δεν πάνε πίσω. Τόσοι αφορισμοί, τόσα αναθεματούρια, ούτε για το μεγαλύτερο κακό που τους βρήκε.

Πρέπει να πουλήσουν οπαδιλίκι, να γίνουν αρεστοί στον φανατικό, να μαζέψουν κλικ στο Διαδίκτυο. Να θυμίσουν επίσης πως είναι «παλιοί» στο κουρμπέτι και είχαν μάθει αλλιώς την ομάδα τους.

Αλλά και εκείνη πια η μοιρασιά ευθυνών. Πάντα κάποιος φταίει. Το να συγχαρούμε τον αντίπαλο που ήταν καλύτερος δεν μας λέει κάτι. Είναι εκτός προγράμματος.

Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε κι ας απολαύσουμε το νουβέλ βαγκ των ομάδων της περιφέρειας.