Η νέα ατζέντα του Ασφαλιστικού

Πολλά και μεγάλα τα θέματα του Ασφαλιστικού που έχουμε μπροστά μας και αναμένονται πρωτοβουλίες και αποφάσεις της κυβέρνησης τους αμέσως επόμενους μήνες.

Είναι αλήθεια ότι κάθε φορά που ανοίγει αυτό το μεγάλο θέμα, η ανησυχία εργαζομένων και συνταξιούχων είναι μεγάλη, με δεδομένο ότι όλες οι προηγούμενες παρεμβάσεις, τουλάχιστον από το 1990 και μέχρι σήμερα, είχαν ως αποτέλεσμα την αφαίρεση δικαιωμάτων και βέβαια μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις.

Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Είναι διαφορετικά γιατί τα χρόνια της κρίσης υπήρξαν βίαιες μεταβολές με τις πλέον επώδυνες και άδικες να γίνονται τη διετία 2015 – 2016.

Επομένως εάν κάνουμε έναν απολογισμό και με ό,τι είχε προηγηθεί της τελευταίας περιόδου από το 2010 μέχρι το 2015, μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι σήμερα μόνο βελτιώσεις μπορούν να γίνουν και θεραπεία αδικιών.

Ας δούμε όμως ποια είναι τα σοβαρότερα από τα θέματα του Ασφαλιστικού που καλείται να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση.

Πρώτα και κύρια είναι η αποκατάσταση της αδικίας που αφορά τους νέους συνταξιούχους, δηλαδή όσους υπέβαλαν αίτηση από 13 Μαΐου 2016 και μετά και βλέπουν τις συντάξεις τους ιδιαίτερα χαμηλές, μέχρι και 40% σε σχέση με εκείνες των προηγούμενων.

Αυτό το χάσμα που έχει δημιουργηθεί σε εφαρμογή του νόμου 4387/2016, του γνωστού ως νόμου Κατρούγκαλου, δεν μπορεί να διατηρηθεί και επιβάλλεται άμεσα να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές, κάτι για το οποίο έχει δεσμευτεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας.

Δεύτερο μεγάλο θέμα είναι οι ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών, επιτηδευματιών, εμπόρων, αγροτών κ.λπ., οι οποίες από 1/1/2017 έχουν συνδεθεί ευθέως με τα εισοδήματα. Είναι μια ρύθμιση η οποία εκ του αποτελέσματος κρίνεται ιδιαίτερα προβληματική με μεγάλες δυσκολίες στην εφαρμογή της. Συνέπειες που έχουν ήδη καταγραφεί είναι η σημαντική μείωση των δηλωθέντων εισοδημάτων, λόγω των μεγάλων επιβαρύνσεων, άρα αύξηση της φοροδιαφυγής και αντίστοιχα μείωση φορολογικών και ασφαλιστικών εσόδων. Επιβάλλεται επομένως και στον τομέα αυτό αλλαγή το συντομότερο δυνατόν με ένα σύστημα εισφορών απλό με ασφαλιστικές κατηγορίες, οι οποίες μπορεί να είναι συνάρτηση και του εισοδήματος, αλλά όχι σε ευθεία σύνδεση.

Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών συνολικά για μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους είναι επίσης ένας στόχος ο οποίος θα πρέπει να επιτευχθεί, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η οικονομική κατάσταση των Ταμείων.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σταδιακά και μόνο κάτω από δύο προϋποθέσεις:

n Την αποκλιμάκωση της ανεργίας και τη βελτίωση των εισοδημάτων μέσα από μια βιώσιμη αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας με κοινωνικό πρόσημο.

n Την ενίσχυση της εισπραξιμότητας σε ό,τι αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές, αφού δεν είναι δυνατόν οι συνεπείς να πληρώνουν διπλάσιες εισφορές, επειδή ο ένας στους δύο, εκτός μισθωτών, δεν καταβάλλει τις εισφορές του.

Υπάρχουν και άλλα θέματα που περιλαμβάνονται στην ατζέντα του Ασφαλιστικού τα οποία θα τα δούμε να ανοίγουν επί της ουσίας το επόμενο διάστημα, όπως οι νέες επικουρικές συντάξεις, η ανάπτυξη των επαγγελματικών ταμείων, το καθεστώς απασχόλησης των συνταξιούχων, τα προβλήματα με τις νέες συντάξεις χηρείας και αναπηρίας κ.λπ.

Ολα αυτά χρειάζονται μελέτες και σταθερά βήματα.

Εκείνο ωστόσο που δεν χρειάζεται καμιά συζήτηση, αλλά απαιτεί άμεσες ενέργειες είναι η διασφάλιση μιας στοιχειώδους εύρυθμης λειτουργίας των Ταμείων και η εφαρμογή κανόνων απόλυτης διαφάνειας.

Οι μεγάλες καθυστερήσεις στην απονομή των συντάξεων δεν μπορούν να συνεχιστούν.

Παράλληλα σε καμιά χώρα δεν συμβαίνει αυτό που βιώνουν οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα. Να μην υπάρχει καμιά ενημέρωση για τη σύνταξη που δικαιούνται, για τις κρατήσεις που τους γίνονται, να λειτουργούν όλα με κλειστά και αδιαφανή συστήματα, κάτι που δεν συνέβαινε ποτέ στο παρελθόν ούτε στη χώρα μας.