Μπορείς να τρέξεις Μαραθώνιο χωρίς προετοιμασία;

Θα νόμιζε κανείς πως τα 42.195 μ. του μαραθώνιου δρόμου λειτουργούν αποτρεπτικά για όποιον σκέφτεται να τρέξει την απόσταση χωρίς να είναι επαρκώς προετοιμασμένος. Και όμως, δυστυχώς για εκείνους, δεν είναι λίγοι οι δρομείς που στήνονται στη γραμμή της εκκίνησης ενός Μαραθωνίου χωρίς να είναι έτοιμοι, αψηφώντας αυτό που θα τους φέρουν τα χιλιόμετρα. Δικαιολογίες; Υπάρχουν πολλές! Δρομική αλαζονεία (μπόλικη διαθέτουν πάντα εκείνοι που παίρνουν τους δρόμους), υπερεκτίμηση των δυνάμεων, χαλαρή αντιμετώπιση του αγώνα και βέβαια η ίδια η καθημερινότητα που αλλιώς ήταν τη στιγμή της εγγραφής στη διοργάνωση κι αλλιώς έφτασε να είναι στην πορεία. Κι ένας τραυματισμός μπορεί να σας κοστίσει ακριβά. Αν βρίσκεστε κι εσείς μπροστά στο δίλημμα του να κατεβείτε στον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας χωρίς να έχετε χιλιόμετρα στα πόδια σας (και να βασανιστείτε) ή να υποχωρήσετε ησύχως, πρέπει να λάβετε υπόψη σας πολλά πράγματα πριν αποφασίσετε.

Πρώτα απ’ όλα, εκτιμήστε τα χιλιόμετρα που έχετε βγάλει στην προετοιμασία σας κι αν αυτά είναι τόσα ώστε να σας φέρουν στον τερματισμό του Μαραθωνίου. Σημασία δεν έχει τόσο η συχνότητα της προπόνησης όσο το τελικό της αποτέλεσμα, μια και διαφέρει από δρομέα σε δρομέα. «Κάποιοι άνθρωποι τα καταφέρνουν τρέχοντας τρεις φορές την εβδομάδα, ενώ άλλοι τα πάνε καλύτερα τρέχοντας έξι φορές την εβδομάδα. Επομένως, έχετε κατά νου ότι η προπόνηση του Μαραθωνίου εξαρτάται από το τωρινό επίπεδο της φυσικής σας κατάστασης, το πρόγραμμα, τους περασμένους τραυματισμούς, την ιατρική σας κατάσταση και άλλα», αναφέρει η Κελίλιν Φιέρας, προπονήτρια κι επικεφαλής της βοστωνέζικης ομάδας EverybodyFights μιλώντας στο αμερικανικό δρομικό περιοδικό «Runners World».

Επομένως, δεν χρειάζεται να αισθάνεστε άσχημα αν δεν φορούσατε τα δρομικά σας ρούχα όσο τακτικά θα έπρεπε, αρκεί βέβαια να δοκιμάζατε κι άλλες πρακτικές που θα σας χάριζαν καλή φυσική κατάσταση. «Οτιδήποτε κάνει την καρδιά σας να χτυπάει δυνατά για   μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να βοηθήσει στην αντοχή σας. Είχα έναν προπονητή που έλεγε πως η καρδιά δεν ξέρει αν τρέχεις ή αν κολυμπάς. Οπως σε οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση, πρέπει να προτιμάς το άθλημα για το οποίο προπονείσαι», επισημαίνει ο προπονητής τρεξίματος Τζον Χόνερκαμπ στην ίδια σελίδα και συνεχίζει: «Αν τα πόδια σου δεν είναι συνηθισμένα στο τρέξιμο, ο Μαραθώνιος τότε μάλλον δεν θα τελειώσει καλά για σένα. Η ιδέα είναι σταδιακά να δυναμώνεις τους μυς, τις αρθρώσεις και τους τένοντες μέσω της προπόνησης, ώστε το σώμα σου να μην πάθει σοκ την ημέρα του αγώνα».

Οι περισσότεροι δρομείς πριν επιχειρήσουν να δοκιμαστούν στον Μαραθώνιο έχουν ακολουθήσει ένα πρόγραμμα προετοιμασίας διάρκειας από 16 έως 20 εβδομάδες. Σπάζοντας την προπόνηση σε εβδομαδιαία βάση, χρειάζεται να τρέχουν τουλάχιστον τρεις φορές, δίνοντας έμφαση τόσο στην απόσταση που διανύουν κάθε φορά όσο βέβαια και στο τζόγκινγκ για αποκατάσταση. Σταδιακά, ο δρομέας πρέπει να μπορεί να τρέξει έως και τρεις ώρες για να μην έχει προβλήματα όταν θα έρθει η στιγμή του Μαραθωνίου. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτή τη διαδικασία παίζουν φυσικά τα long runs, που τελικά καθορίζουν αν κάποιος πρέπει να μπει στο λεωφορείο για τον Μαραθώνα ή όχι. Ενα τυπικό long run πρέπει να είναι γύρω στα 30-35 χιλιόμετρα, οπότε αν δοκιμάσετε ένα στα 30 κι αισθάνεστε καλά, τότε δεν είστε σε τόσο κακή κατάσταση όσο νομίζατε. Σαφώς και θα χάσετε στα ενδιάμεσα κάποιες προπονήσεις, αλλά το σημαντικό είναι να επιστρέφετε πάντα στην προσπάθεια δυνατά.

Αν παρ’ όλα αυτά επιμένετε ακόμα να φορέσετε το bib σας και να πάρετε τον δρόμο για Μαραθώνα, να ξέρετε πως δεν πρόκειται να περάσετε εύκολα. «Μπορείς να την παλέψεις σε έναν ημιμαραθώνιο, αλλά δεν μπορείς να κοροϊδέψεις τον Μαραθώνιο» τονίζει ο Χόνερκαμπ. «Το σώμα πραγματικά αρχίζει να καταρρέει σταδιακά μετά τα πρώτα 20 χιλιόμετρα, επομένως πρέπει να ετοιμάσετε το σώμα αλλά και το πνεύμα σας να τρέξουν πολύ εκτός της ζώνης της βολής τους για να προσπαθούν ακόμα κι αν είστε πολύ κουρασμένοι». Μαζί του συμφωνεί και η Φιέρας: «Η προετοιμασία για έναν Μαραθώνιο είναι εντελώς διαφορετικό πράγματα που απαιτεί χρόνο, προσπάθεια, αφοσίωση και κίνητρο».

Συνεχίζοντας στον δρόμο για το Καλλιμάρμαρο, πρέπει να έχετε καλή στρατηγική ενυδάτωσης και να έχετε αναλύσει τις περιόδους περπατήματος – τρεξίματος μέχρι να τερματίσετε. Διαφορετικά, οι συνέπειες θα είναι οδυνηρές. «Προετοιμαστείτε για μακρά και επώδυνη αποκατάσταση αν δεν προπονηθείτε σωστά. Το να τρέξεις Μαραθώνιο χωρίς προπόνηση μπορεί να σε στείλει στο νοσοκομείο και να προκαλέσει μυϊκές διαταραχές, κατάγματα εξαιτίας της καταπόνησης και μακροχρόνιες βλάβες στις αρθρώσεις» επισημαίνει η Φιέρας.

Αν λοιπόν υποφέρετε από κάποιον τραυματισμό, είστε διαρκώς κουρασμένοι ή άρρωστοι, χωρίς να φτάνετε το όριο χιλιομέτρων που έχετε βάλει στόχο στην προπόνησή σας, τότε είναι καλύτερα να ξανασκεφτείτε τη συμμετοχή σας στον Μαραθώνιο. «Δεν χρειάζεται να ρισκάρετε έναν μεγάλο τραυματισμό που θα σας κρατήσει μακριά από το τρέξιμο ή όποια άλλη δραστηριότητα αγαπάτε για μια παρατεταμένη περίοδο. Δεν αξίζει» ισχυρίζεται ο Χόνερκαμπ και καταλήγει: «Το να τρέξετε Μαραθώνιο χωρίς προετοιμασία είναι πιθανόν να σας κάνει τόσο δυστυχισμένο που δεν θα θέλετε να τρέξετε ξανά. Είναι προτιμότερο να τρέξετε έναν καλό αγώνα, να αγαπήσετε το άθλημα και να επιστρέψετε για περισσότερα».