Πήγε για το δεύτερο, έβαλε τέσσερα

Δεν ήταν εύκολο. Ο Ολυμπιακός το έκανε να φαίνεται τόσο εύκολο. Να σκοτώσει την Κράσνονταρ. Με δύο διαφορετικούς τρόπους. Με ποδόσφαιρο κατοχής στο πρώτο ημιχρόνιο. Με αντεπιθέσεις στο δεύτερο. Δεν είχε απέναντί του καμιά ομαδούλα. Η δικιά του απόδοση έκανε τους Ρώσους να χάσουνε τον μπούσουλα. Αύγουστο μήνα. Τέτοια εποχή, σε τέτοια παιχνίδια, ζητούμενο είναι το αποτέλεσμα. Και μόνο. Αυτοσκοπός η πρόκριση. Να θυμηθούμε πώς πέρασε η ΑΕΚ Ρέιντζερς – Βίντι και μπήκε στους ομίλους. Αυτός είναι ο κανόνας. Ποδόσφαιρο σκοπιμότητας. Ο Ολυμπιακός, τον κατήργησε. Τον ανέτρεψε. Ενας Ολυμπιακός, που έχει πάρει φόρα και δεν κρατιέται με τίποτα. Παιχνίδι με παιχνίδι καλύτερος. Οσο ανεβαίνει ο βαθμός δυσκολίας του αντιπάλου, τόσο ανεβάζει την απόδοσή του. Αλλάζει ταχύτητες, πατάει γκάζι κι άντε πιάσ’ τον. Λες και παίζει μόνος του. Λες και δεν υπάρχει άλλη ομάδα στο γήπεδο.

Διαχείριση

Ο Πέδρο Μαρτίνς έκανε τη τέλεια διαχείριση. Ειδικότερα στα δεύτερα 45 λεπτά. Δεν κλείστηκε για να προστατεύσει το εύθραυστο 1-0. Δεν φοβήθηκε. Στο μυαλό του δεν ήταν πώς θα κρατήσει το μηδέν πίσω. Αλλά πώς θα κάνει δεύτερο γκολ. Και πέτυχε άλλα τρία. Πρώτη αλλαγή δεν ήταν (όπως περιμέναμε όλοι μας) ο Καμαρά. Εριξε στο ματς τον Ραντζέλοβιτς. Κι ο Σέρβος έκανε δύο φορές αυτό που περίμενε ο προπονητής του. Χώθηκε στην περιοχή και σκόραρε. Κράτησε τον Βαλμπουενά κι ο Γάλλος έβγαλε την κάθετη «πάρε μπάλα βάλε γκολ» στο 78′ κι έγινε το 2-0. Κράτησε μέχρι τις καθυστερήσεις τον Ποντένσε κι ο Πορτογάλος έκανε στο 89′ το 4-0. Δεν φοβήθηκε να πάει μέχρι τέλους με δύο ποδοσφαιριστές που μειονεκτούν στην αμυντική λειτουργία. Και δικαιώθηκε στο 100%. Ο Ολυμπιακός έκανε, μπορείς να πεις, το τέλειο παιχνίδι. Εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο την κουτουράδα του Μουσάεβ, για φουλ επίθεση στην επανάληψη.

Αφομοίωση

Για πέμπτο ματς η εστία του παρέμεινε απαραβίαστη. Και χωρίς να χρειαστεί η παρέμβαση του Σα. Η Ολυμπιακός, έχοντας απέναντί του μια ποιοτική και με ταχύτητα στην ανάπτυξή της ομάδα, δεν έφαγε ούτε μία καθαρή φάση. Τίποτα. Ο κόουτς επιμένει πεισματικά στην ίδια ενδεκάδα και πολύ καλά κάνει. Κερδίζει στην αφομοίωση της τακτικής και στους αυτοματισμούς. Ενας χρόνος έχει περάσει που ο Βαγγέλης Μαρινάκης τα άλλαξε όλα. Προπονητή, έμψυχο υλικό, στελέχη στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Μόνο τα πλακάκια έμειναν ίδια σε Ρέντη και Γεώργιος Καραϊσκάκης. Στήριξε το πλάνο. Στήριξε τον προπονητή, παρά το γεγονός ότι η ομάδα έμεινε (για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν) χωρίς τίτλο. Για Ολυμπιακό μιλάμε. Να βγαίνει ο Ολυμπιακός έξω από το Κύπελλο από τη Λαμία μέσα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης και να μην κουνιέται φύλλο. Οι επιλογές στις μεταγραφές ήταν στοχευμένες, ποιοτικές, ουσιαστικές.

Στραπάτσο

Ο Βαλμπουενά στα 35 του αντιμετωπίσθηκε με επιφύλαξη. «Οσοι έρχονται από την Τουρκία είναι τελειωμένοι». Για να αποδειχθεί λίρα εκατό. Η προσωπικότητα κι ο ποδοσφαιρικός εγωισμός του, έδωσαν την απάντηση. Ο Σεμέδο επιβεβαιώνει ότι η παρουσία του στη Σούπερ Λίγκα συνιστά πολυτέλεια. Το πρωτόγνωρο και εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, να φτιαχτεί μία ομάδα από το μηδέν, με έναν προπονητή που δουλεύει για πρώτη φορά μακριά από την πατρίδα του, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Είπαμε ότι ο Ολυμπιακός ενισχύθηκε αλλά να μην ξεχνάμε το στραπάτσο με τον Φορτούνη. Αυτόν που από τα δικά του πόδια πέρναγε η επιθετική ανάπτυξη. Κατέβαζε την μπάλα, μοίραζε ασίστ, εκτελούσε τα στημένα, σκόραρε. Ο Ολυμπιακός μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε παιχνίδια-φωτιά, έμαθε να παίζει χωρίς τον Φορτούνη. Ποιος να έλεγε ότι η ομάδα χωρίς τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή της θα έπαιζε αυτό το ποδόσφαιρο. Τα θεμέλια που έχει ρίξει ο Μαρτίνς άντεξαν.