Αλλαγή παραδείγματος

Θα μπορούσε να είναι το καλοκαίρι της απόλυτης θρηνωδίας. Ο Αύγουστος των ζωντανών συνδέσεων από τη Σαμοθράκη ως την Εύβοια και τα Καλάβρυτα. Η εποχή που ο στρατηγός άνεμος τα βάζει με τους ανθρώπους υποχρεώνοντάς τους σε άτακτη φυγή. Ηταν, αντιθέτως, το καλοκαίρι των συνεχών ρίψεων. Των οδηγιών που οι αστυνομικοί έδιναν στους πολίτες με την ντουντούκα ανά χείρας. Της μίας και μοναδικής «θεσμικής» εμφάνισης Χρυσοχοΐδη, ο οποίος απένειμε τα εύσημα στους ανθρώπους του καθήκοντος «που δεν έχουν κοιμηθεί αυτόν τον μήνα». Ο Πρωθυπουργός, από τη δική του πλευρά, διέκοψε την ανάπαυλα της Κρήτης για να βρεθεί στην πυρκαγιά της Εύβοιας προλαβαίνοντας τα ριφλέξ του ΣΥΡΙΖΑ που έστειλε το δικό του κλιμάκιο.

Η περσινή αβελτηρία στο Μάτι δεν έδωσε μόνο μαθήματα για τον συντονισμό του κρατικού μηχανισμού. Στέκει από μόνη της και ως παράδειγμα προς αποφυγή για την εικόνα που εκπέμπει αυτός ο μηχανισμός την ώρα της κρίσης. Η σύγκριση είναι καταλυτική. Αν πέρσι η απώλεια ψυχραιμίας τις πρώτες ώρες αντικατόπτριζε το έλλειμμα πολιτικού συντονισμού, φέτος το τηλεοπτικό πορτρέτο του υπουργού Προστασίας του Πολίτη καθρεφτίζει την επαγγελματικότητα στα όριά της. Γεγονός που ανακαλύπτει κανείς και στα στακάτα καρέ της 19ης Ιουλίου, όταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ενημερώνει το πανελλήνιο για τον σεισμό της Αθήνας με εκείνο το «ατσάλινο» ύφος του ετοιμοπόλεμου μαραθωνοδρόμου: «Στις 14 και 13 εκδηλώθηκε σεισμός ισχύος 5,1 Ρίχτερ, που έγινε ιδιαίτερα αισθητός στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στις όμορες περιοχές. Το επίκεντρο ήταν 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή της Μαγούλας…». Και για όσους δεν το κατάλαβαν: επαιτεία οίκτου και συναισθηματισμούς αναζητήστε αλλού.

Αν η νέα διακυβέρνηση κέρδισε πίστωση χρόνου στη διαχείριση κρίσης αμέσως μετά την ορκωμοσία της – το φονικό μπουρίνι στη Χαλκιδική – , η συνέχεια γράφτηκε από την ίδια με πρωτόκολλα ασφαλείας και ενημέρωσης, περιπολίες, χάρτες και διαγράμματα. Δεν γίνονται όλα για την εικόνα. Αλλά η εικόνα μιλούσε από μόνη της. Υστερα από το περσινό καλοκαίρι όπου την ανάγκη του εθνικού πένθους υπερκέρασε η επικοινωνιακή μανία της κυβέρνησης – μόνο φευγαλέα μπορεί κανείς να θυμηθεί τη συνέντευξη Τύπου με ίχνη δορυφόρων -, φέτος έφτασε ετεροχρονισμένη η ανάγκη της ψυχραιμίας. Η αλλαγή παραδείγματος δεν είναι αδιάφορη για τα πολιτικά μηνύματα που παράγει χαρίζοντας στη νέα διακυβέρνηση πολιτικό οξυγόνο μέσα στους καπνούς. Είναι, όμως, κυρίως, χρήσιμη, επειδή επιστρέφει μέρος της χαμένης εμπιστοσύνης ανάμεσα στο κράτος και τους πολίτες. Δείχνει ότι πολιτική δεν εφαρμόζεις μόνο πάνω σε αποκαΐδια. Πολλές φορές χρειάζεται να κάνεις πολιτική μέσα στην καμένη γη.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ

Και να που η θεωρία του «spill over» (της διάχυσης αποτελεσμάτων) από τον ένα τομέα στον άλλο επιβιώνει στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο Πρωθυπουργός πρότεινε την αναβάθμιση του ευρωπαϊκού μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας (RescEU) για να λειτουργεί ως ομάδα κρούσης σε πραγματικό χρόνο: «…Θα μπορεί να επεμβαίνει σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα, η οποία θα βρίσκεται σε ανάγκη, κυρίως με μέσα αεροπυρόσβεσης, τα οποία θα πρέπει πια να τα αποκτήσουμε, να τα χρηματοδοτήσουμε και να τα διαχειριζόμαστε σε ευρωπαϊκό επίπεδο», δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης. Διαφαίνεται ήδη ένας σαφέστατος συμβολισμός. Μπορούμε να είμαστε εταίροι (και) μπροστά στην καταστροφή. Μπορούμε να μοιραζόμαστε αγωνίες στην ίδια ήπειρο, όπου η κινητικότητα αποκτά νέο πεδίο εφαρμογής. Ο ενιαίος ευρωπαϊκός στρατός ίσως περιμένει κάπου στο μέλλον. Η ευρωπαϊκή πυροσβεστική είναι ήδη πιο κοντά.