Αγάπη

Η σκηνή είναι συγκλονιστική, μπορείτε να τη δείτε στο Διαδίκτυο. Η Λιουμπόφ Σομπόλ, μια 31χρονη ρωσίδα δικηγόρος και μπλόγκερ, βιντεοσκοπεί με το κινητό της το περασμένο Σάββατο τη σύλληψή της από μασκοφόρους αστυνομικούς στο γραφείο της, στη Μόσχα. «Κοιτάξτε, τώρα θα μπουκάρουν», λέει στους χιλιάδες χρήστες που ακολουθούν τον λογαριασμό της. «Αλλά εγώ δεν φοβάμαι, δεν κάνω πίσω, θα συνεχίσω την πολιτική μου δραστηριότητα». Την ώρα που τη μεταφέρουν σηκωτή στην κλούβα, οι φωτορεπόρτερ σπρώχνονται για να απαθανατίσουν τη σκηνή.

Είναι η δεύτερη φορά που συλλαμβάνεται η Σομπόλ μέσα σε έναν μήνα. Και ο μοναδικός λόγος είναι για να μη μιλήσει στη διαδήλωση που οργανώνεται κάθε Σάββατο στη ρωσική πρωτεύουσα. Ετσι προσπαθεί, χρόνια τώρα, να εξουδετερώσει τους αντιπάλους του ο Πούτιν. Ο Αλεξέι Ναβάλνι, ο «συνήθης ύποπτος» και μέντορας της Σομπόλ, είναι περισσότερες μέρες στη φυλακή παρά ελεύθερος. Χιλιάδες ακόμη άνθρωποι έχουν συλληφθεί το τελευταίο διάστημα επειδή ζητούν να επιτραπεί στην αντιπολίτευση να λάβει μέρος στις δημοτικές εκλογές που θα γίνουν στις 8 Σεπτεμβρίου στη Μόσχα.

Τι περίεργο όμως! Οι διαδηλώσεις όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά και δυναμώνουν. Το ίδιο γίνεται εδώ και δέκα Σαββατοκύριακα στο Χονγκ Κονγκ. Εκεί ζητούν δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και προσπαθούν να διαφυλάξουν τις πολιτικές τους ελευθερίες. Τρώνε δακρυγόνα, και πολύ ξύλο – όχι μόνο από την αστυνομία, αλλά και από φιλοκινεζικές συμμορίες -, όμως δεν κάνουν πίσω. Περίεργο, ε;

Τα δύο καθεστώτα, που ανταγωνίζονται σε αυταρχισμό, ισχυρίζονται ότι πίσω από τους διαδηλωτές βρίσκονται ξένες κυβερνήσεις. Αλλά ο ισχυρισμός τους είναι αστείος. Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν δίνει δεκάρα για τους ανθρώπους που διεκδικούν δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα. Και οι Ευρωπαίοι έχουν πολλές σκοτούρες στο κεφάλι τους για να οργανώσουν κινητοποιήσεις σε ξένες πρωτεύουσες. Μένει ο Σόρος, αλλά λίγο γέρασε κι αυτός.

Ο Ντέιβιντ Γκάρντνερ έγραφε τις προάλλες στους Financial Times ότι τον τόνο στις παγκόσμιες εξελίξεις τον δίνουν αυτά που συνέβησαν στην Αίγυπτο και τη Συρία, όπου οι ελπίδες για μια αραβική άνοιξη πνίγηκαν στο αίμα. Με τον Τραμπ, τον Πούτιν και τον Σι στα ηνία των μεγάλων δυνάμεων, σημείωνε, τα πράγματα θα πηγαίνουν όλο και χειρότερα. Ισως να είναι έτσι. Ισως το Χονγκ Κονγκ γνωρίσει μια νέα πλατεία Τιεν Ανμέν και στη Μόσχα κυβερνά ο Πούτιν μέχρι να πεθάνει. Ισως πάλι να υπάρξουν εκπλήξεις, η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη με ανατροπές.

Αν φοβάται η Λιουμπόφ πως θα συμβεί στην πεντάχρονη κόρη της ό,τι συνέβη στον άντρα της, που τον βρήκαν μια μέρα μαχαιρωμένο; Φυσικά φοβάται. Αλλά ακριβώς γι’ αυτό αγωνίζεται: για να ζήσει το παιδί της σε μια καλύτερη χώρα. Κι αν έχει την τύχη της Πολιτκόφσκαγια και του Νεμτσόφ, θα ξεφυτρώσουν στη θέση της άλλοι.

Παρεπιμπτόντως, «λιουμπόφ» στα ρωσικά σημαίνει αγάπη.