Ιδεολογία και αποτέλεσμα πηγαίνουν μαζί!

«Η πολιτική της νέας κυβέρνησης δεν θα έχει ιδεολογικό πρόσημο» επανέλαβε πολλές φορές ο Πρωθυπουργός στη Βουλή τον τελευταίο μήνα.

Δεν ξέρω πότε και γιατί ξαναέγινε μοντέρνα η θεωρία του Φράνσις Φουκουγιάμα για Το Τέλος Της Ιστορίας, αλλά από το 1990 που διατυπώθηκε και μετά αυτή έχει καταρριφθεί πολλαπλώς από τις παγκόσμιες εξελίξεις.

Η θεωρία περί τέλους των ιδεολογιών ηχεί παράξενα σε μια χώρα όπου η κρίση παρήγαγε σημαντικές ανισότητες. Ομως, αποτελεί ιδεολογία – και μάλιστα βαθιά συντηρητική – να θεωρείς τις ανισότητες φυσικό φαινόμενο, που δεν χρήζουν καν παρεμβάσεων εξισορρόπησης.

Κάθε κυβέρνηση πρέπει να ενδιαφέρεται για την αποτελεσματικότητα. Ομως, είναι υποκριτικό να αγνοείς την ταξική διαστρωμάτωση της κοινωνίας, γιατί τότε ενδιαφέρεσαι απλώς για να αυξήσουν κάποιοι (λίγοι) τα κέρδη τους.

Για παράδειγμα, είχε εμφανές ιδεολογικό πρόσημο η εκπρόθεσμη τροπολογία του κ. Βρούτση για τα εργασιακά, που κατήργησε την ανάγκη για αιτιολόγηση απόλυσης.

Εδειξε τις προτεραιότητες της Κυβέρνησης, καθώς – σε μια κοινωνία που βασανίζεται επί μακρόν από τόσο υψηλή ανεργία – δεν έφερε πρώτη τη συζήτηση για τη δημιουργία θέσεων εργασίας αλλά, αντίθετα, επέλεξε άρον άρον και χωρίς συζήτηση να διευκολύνει τις απολύσεις.

Οι πολιτικές δεν είναι και δεν μπορούν να είναι ανεξάρτητες από την ιδεολογία. Σε αντίθεση με τα συντηρητικά κόμματα, για τα προοδευτικά κόμματα ιδεολογία και αποτέλεσμα πηγαίνουν μαζί για να διασφαλίζουν ότι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης μοιράζεται δίκαια και στους πιο αδύναμους, ότι τα όποια κέρδη συνοδεύονται από αναδιανομή.

Στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης ήταν εμφανής η πλήρης απουσία κάθε μέριμνας και πρόνοιας για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους. Δεν ακούσαμε κανένα σχέδιο αποκατάστασης των εισοδημάτων.

Χωρίς τους εργαζόμενους δικαιωμένους μετά από τέτοια κρίση, καμία σοβαρή ανάπτυξη δεν θα έρθει και δεν θα διαρκέσει.

Παράλληλα, όμως, χρειάζεται σοβαρή μέριμνα για όσους έχασαν τις δουλειές τους στην κρίση. Πολλοί είναι ακόμα απλήρωτοι, ενώ την ίδια στιγμή οι ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων που πτώχευσαν διατηρούν την περιουσία τους και απολαμβάνουν τη ζωή τους.

Το φαινόμενο του «πτωχευμένου πλούσιου» είναι πρόκληση, αλλά και αδικία για τις συνεπείς επιχειρήσεις και την υπεύθυνη επιχειρηματικότητα. Μόνο με αυστηρό καταλογισμό ευθυνών και οικονομικών κυρώσεων μπορεί να θεμελιωθεί ένα υπεύθυνο εταιρικό πλαίσιο που είναι αξιόπιστο και ελκυστικό για νέες πρωτοβουλίες και επενδύσεις.

Στο Κίνημα Αλλαγής θα υπερασπιστούμε με πάθος τα δικαιώματα των εργαζομένων, το Κοινωνικό Κράτος, τις ίσες ευκαιρίες και τη μείωση των ανισοτήτων. Γιατί αυτή είναι η παρακαταθήκη της παράταξής μας, αυτό επιβάλλουν η σοσιαλιστική μας ιδεολογία και οι αρχές της δημοκρατίας και του πολιτικού φιλελευθερισμού.

Πρόοδος είναι να αποτελούν η εργασία, η δημιουργία, η παραγωγή, η ανάπτυξη και η δίκαιη κατανομή της τα μέσα για ανοδική κοινωνική κινητικότητα, για ευημερία για τους πολλούς και για βελτίωση στη ζωή όλων.

Κόντρα στη «μόδα» της συντήρησης για πολιτικές δήθεν χωρίς ιδεολογικό πρόσημο, εμείς στο Κίνημα Αλλαγής θα ανοίγουμε τον δρόμο για λύσεις και πολιτικές με προοδευτικό πρόσημο.

Ο Χρήστος Ασπιώτης είναι μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και συντονιστής των Οργανώσεων Εργαζομένων του Κινήματος Αλλαγής