Είσαι ευτυχισμένος;

Τη δεκαετία του ’70 η Λίτσα Διαμάντη έκανε τρομερή επιτυχία τραγουδώντας το «Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία…». Φαντάζομαι πως ο αείμνηστος στιχουργός του τραγουδιού Πυθαγόρας (Παπασταματίου) είχε στο μυαλό του κάποιο… συναισθηματικό μπέρδεμα που προέκυψε από παράλληλη σχέση, το οποίο αποτύπωσε με μαεστρία στο χαρτί. Και για να μην αδικήσω κανέναν από τους συντελεστές αυτής της μεγάλης επιτυχίας, σας λέω πως συνθέτης του τραγουδιού είναι ο Γιώργος Κατσαρός.

Σκοπός μου δεν είναι να γράψω για παράλληλες σχέσεις. Θέλω μόνο να σταθώ σε αυτό το «κόψιμο της ευτυχίας» που λέει και το τραγούδι. Τι θέλω να πω; Πως αν η ευτυχία δεν αρχίσει να διαχέεται στον κόσμο, προκοπή δεν πρόκειται να δούμε(!).

Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο πως υπάρχει και ο Παγκόσμιος Δείκτης Ευτυχίας. Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει οι ευτυχισμένοι άνθρωποι αποδίδουν καλύτερα και είναι κατά 50% πιο παραγωγικοί. Επιπλέον, πάντα σύμφωνα με τα όσα κατά διαστήματα έχουν δημοσιευτεί, είναι κατά 88% πιο αφοσιωμένοι στην εργασία τους (και αυτό είναι πολύ σημαντικό μιας και στη δουλειά περνάμε σημαντικό χρόνο από τη ζωή μας).

Αρα οικονομία και ευτυχία πάνε μαζί. Και μπορεί ο Bill Clinton να κέρδισε τις εκλογές με τη φράση που εμπνεύστηκε ο James Carville «It’s the economy, stupid» («Είναι η οικονομία, ηλίθιε»), αλλά στα χρόνια που πέρασαν όλο και περισσότεροι αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως η οικονομία σε μια χώρα δεν πάει… σφαίρα με «στεγνά» συναισθηματικά ανθρώπους…

Πριν από μερικές μέρες, η σύζυγός μου συναντήθηκε με μια παλιά της συμφοιτήτρια που μένει και εργάζεται μόνιμα στο Ντουμπάι. Και από εκείνη έμαθε πως το Ντουμπάι επενδύει στην ευτυχία των κατοίκων του(!). Μάλιστα, όπως ενημερώθηκα κάνοντας μια σύντομη περιήγηση στο Διαδίκτυο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα βρίσκονται στην 20ή θέση στην παγκόσμια έκθεση ευτυχίας για το 2018.

Θέλετε να μάθετε σε ποια θέση βρίσκεται η Ελλάδα; Στην 82η μεταξύ των 156 χωρών που εξετάστηκαν, καταγράφοντας μάλιστα πτώση τριών θέσεων στον Παγκόσμιο Δείκτη του ΟΗΕ. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση, μόνο η Βουλγαρία είναι σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα. Στην κορυφή βρίσκεται και πάλι η Φινλανδία, που παρά τους σκληρούς χειμώνες της οι πολίτες είναι πιο ευτυχισμένοι. (Πηγή: tanea.gr/21 Μαρτίου 2019.)

Μα, θα μου πείτε, τα τελευταία δέκα χρόνια με τα Μνημόνια βρισκόμαστε σε οικονομική κρίση. Και με τα χρήματα να μη φτάνουν ούτε για τα βασικά, πώς μπορούμε να μιλάμε για ευτυχισμένους πολίτες.

Η απάντησή μου είναι ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται όμως να μπει στο κάδρο με τους στόχους. Να θυμίσω ότι η Φινλανδία με τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο χτυπήθηκε και αυτή από οικονομική κρίση στις αρχές του 1990, πιο βαθιά από οποιαδήποτε άλλη μετά το 1918, ακόμη και σε σύγκριση με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επειτα όμως από 29 χρόνια είναι μια άλλη χώρα. Ελπίζω και η Ελλάδα το 2048 (δηλαδή ύστερσ από 29 χρόνια) να έχει τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο.

Στην Ελλάδα όμως πολύ φοβάμαι ότι έχουμε μάθει να συμβιβαζόμαστε με το κακό. «Εχεις δουλειά, μη μιλάς, δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου…» είναι μερικές μόνο από τις εκφράσεις που ακούς καθημερινά όταν τολμήσεις να παραπονεθείς για πράγματα που σου μαυρίζουν τη ζωή…

Η ευτυχία δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πώς τα άλλα κράτη το σχεδιάζουν και το τολμούν και εμείς εδώ κλαίμε τη μοίρα μας. Α, ξέχασα. Μετά την κουβέντα με τη σύζυγό μου έμαθα ότι στο Ντουμπάι το κράτος πρωτοστατεί σε αυτήν την προσπάθεια και περισσότεροι από 40 φορείς ενώνουν τις δυνάμεις τους να διαμορφώσουν την ατζέντα της ευτυχίας.

Ε, δεν αντέχω. Θέλω να μπω και εγώ σε αυτήν την ατζέντα…