Στο μυαλό του Γραμμένου

Θα έχει ενδιαφέρον κάποια στιγμή ο πρόεδρος της ΕΠΟ Βαγγέλης Γραμμένος να εξηγήσει όχι μόνο το σκεπτικό επιλογής του νέου προπονητή, του Ολλανδού Τζον Φαν Σιπ, αλλά και του αμέσως προηγούμενου, του Αγγελου Αναστασιάδη.

Και το λέμε αυτό διότι εδώ και αρκετά χρόνια (από την εποχή του Οτο Ρεχάγκελ το 2001) για την ακρίβεια εδώ και 18 έτη, παραδοσιακά η ΕΠΟ πήγαινε πάντα εκ του ασφαλούς σε επιλογές ξένων προπονητών και συνήθως από το πρώτο ράφι ως ονόματα.

Διότι ακόμα και ο Ρανιέρι (έστω και αν απέτυχε παταγωδώς και γιατί δεν είχε δίπλα του έναν άνθρωπο να τον καθοδηγήσει σε κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες) ήταν όνομα – έστω και αν βρισκόταν εκείνη την εποχή χωρίς δουλειά.

Η έκπληξη λοιπόν το να πάει – η διοίκηση του κ. Γραμμένου – ύστερα από μια σχεδόν 20ετία σε επιλογή έλληνα προπονητή και μάλιστα παλαιότερης γενιάς ήταν απόλυτα φυσιολογική για τους περισσότερους.

Μια επιλογή που δεν μπόρεσε ούτε καν ο ίδιος ο πρόεδρος να στηρίξει ενώπιον των παικτών μάλιστα παρά τα αντίθετα που δήλωσε στο ΟΑΚΑ, λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας με την Αρμενία («Δεν υπάρχει κανένα θέμα με τον κόουτς Αναστασιάδη ακόμα και να έχουμε αρνητικό αποτέλεσμα απόψε»).

Για αυτό και εδώ οφείλει να εξηγήσει τον λόγο που η ομοσπονδία πήγε σε μια τέτοια επιλογή, τη στιγμή  που αμέσως μετά το – ουσιαστικά – τέλος της συνεργασίας με τον Αγγελο Αναστασιάδη δεν θέλησε καν να συζητήσει την περίπτωση να αναλάβει την εθνική ομάδα έλληνας προπονητής και μάλιστα της νέας γενιάς από ονόματα που είχαν ακουστεί ως υποψήφιοι (π.χ. Ουζουνίδης ή Δέλλας).

«Μόνο ξένος τεχνικός για να μην ακούει, να μη διαβάζει, να μην επηρεάζεται» ήταν το σκεπτικό, αλλά τότε γιατί επελέγη αρχικά ο Αναστασιάδης;

Και αν θέλετε, αφού αποφασίζετε – εκ νέου – κύριε πρόεδρε να πάτε σε ξένο τεχνικό, γιατί δεν διαλέξατε την επιλογή ενός σημαντικού και αναγνωρίσιμου προσώπου στο εξωτερικό όπως είχε γίνει παλαιότερα με Ρεχάγκελ, Σάντος, Ρανιέρι, ακόμα και Σκίμπε;

Προς θεού δεν απαξιώνουμε τον νέο τεχνικό του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, αλλά απλά αναρωτιώμαστε το κριτήριο επιλογής.

Να είναι το οικονομικό (χαμηλότερο κασέ;) δεν το πιστεύουμε, γιατί το «Λεφτά υπάρχουν» ταιριάζει γάντι στην ΕΠΟ και φαίνεται από άλλες κινήσεις.

Οι περισσότεροι εστιάζουν στον αγώνα του Σεπτεμβρίου στη Φινλανδία που αναλόγως του αποτελέσματος θα δούμε εάν θα μείνουμε «ζωντανοί» (μόνο με εκτός έδρας νίκη θα γίνει αυτό) για να διεκδικήσουμε τις λίγες ελπίδες πρόκρισης στα τελικά του Εuro 2020.

Ομως ήδη η Εθνική μας έχει κατρακυλήσει σχεδόν στα ιστορικά χαμηλά της (κάτω από το 50 πηγαίνοντας πιο κοντά στο 60) στη βαθμολογία της FIFA.