Η ποίηση βρίσκει τις νότες της

Οταν είδε το ντοκιμαντέρ του Wim Wenders, μαγεύτηκε από τους Hazmat Modine και τον Owain Phyfe. Αλλά δεν είναι το μοναδικό στοιχείο μουσικής επιρροής για τον Μιχάλη Καλογεράκη. Εχει, όπως λέει, «έρωτα με τα ρεμπέτικα, τελευταία ακούω συστηματικά τον δίσκο “Six sonatas for violin and harpsichord” με το βιολί του Michelle Makarski και το πιάνο του Keith Jarrett, μικρός ωστόσο θυμάμαι ακούγαμε με τον Παντελή “Το φορτηγό” του Σαββόπουλου και χορεύαμε».

Ο Παντελής είναι ο δίδυμος αδελφός του με τον οποίο προχωρούν μαζί καλλιτεχνικά. Για εκείνον όμως επέδρασαν καταλυτικά η Μάρθα Φριντζήλα και η Laura Marling, ο Bob Dylan και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, η Μαρία Κάλλας. Η εργασία τους στην τέχνη της μουσικής για τα αδέλφια από την Κρήτη είναι άμεσα συνυφασμένη με την ποίηση. «Πώς η ποίηση απαγγέλλεται, τραγουδιέται με τρόπο που μας τέρπει, μας διασκεδάζει, μας ευχαριστεί. Πώς η μελοποιημένη ποίηση είναι μια συνάντηση της μουσικής με τον συμπαγή, άρτιο και μεστό λόγο» εξηγεί ο Μιχάλης Καλογεράκης, ενώ ο Παντελής επιμένει ότι «δεν θέλω να αφήσω κάποιο αποτύπωμα με τη δουλειά μου. Θέλω να καταφέρω να γράψω ένα ποίημα τέτοιο που να είναι και ποίημα, και τραγούδι, και θέατρο, και μανιφέστο, και σινεμά, και πίνακας, και χορός, και μυθιστόρημα μαζί».

Ομως ποίηση για εκείνους δεν είναι μόνο ό,τι εκδίδεται σε μια ποιητική συλλογή, αλλά, όπως λέει ο Μιχάλης, «ποίηση είναι και τα λόγια του πατέρα σου όταν σου λέει για πρώτη φορά μια πολύ προσωπική του ιστορία ή η ποιητική αφήγηση ενός γεγονότος. Θα μπορούσα να αναπτύξω αρκετά το συγκεκριμένο θέμα, ίσως κάποια άλλη στιγμή. Η λίστα αγαπημένων ποιητών είναι μεγάλη, αυτή την περίοδο διαβάζω Φερνάντο Πεσόα, Αρθουρ Ρεμπό, Βύρωνα Λεοντάρη, Ζακ Πρεβέρ, που τους αγαπώ και τους τέσσερις».

Τι πρέπει να κάνει σήμερα ένας νέος καλλιτέχνης για να ξεχωρίσει και να αναδειχθεί;

Π.: Να πάψει να προσπαθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Να δουλεύει αδιάκοπα στον μέσα του κόσμο οφείλει ένας νέος καλλιτέχνης. Να ψάχνει και να αμφισβητεί. Δεν ξέρω τι ουσιώδες ή ευτυχές μπορεί να προκύψει προσπαθώντας να αναδειχθεί ή να ξεχωρίσει ένας καλλιτέχνης.

Μ.: Θα πρέπει να κάνει οτιδήποτε άλλο από το να σκέφτεται τι πρέπει να κάνει για να ξεχωρίσει και να αναδειχθεί. Να πάει να δει εκθέσεις, ταινίες, να διαβάζει λογοτεχνία και ποίηση, να παρακολουθεί χοροθέατρο, ύστερα να προσπαθήσει να δημιουργήσει με διάφορα εργαλεία.

Πώς ονειρεύεστε την ιδανική πορεία για σας;

Μ.: Ονειρό μου είναι να συνεχίσω να κάνω αυτό που θέλω, πάντα με τους κατάλληλους ανθρώπους δίπλα μου, με αρτιότερη τεχνική και ωριμότητα.

Π.: Ονειρεύομαι γύρω μου πολλούς και χαρούμενους ανθρώπους!

Τι σας κάνει να νιώθετε αισιοδοξία για την πορεία και την εξέλιξη στον χώρο της μουσικής και τι σας απογοητεύει;

Μ.: Είμαι αισιόδοξος όταν αισθάνομαι τον σεβασμό και την εκτίμηση από ανθρώπους που έχω μέσα στην καρδιά και στο μυαλό μου. Δεν με απογοητεύει κάτι, με θυμώνουν πολλά, κοινωνικά, πολιτικά, όμως η ζωή δεν μου φτάνει για να απογοητεύομαι, δεν προλαβαίνω να μιζεριάζω, δεν έχω περιθώριο να χάνω ούτε μέρα. Amor fati και αδράξτε τη μέρα, αδέρφια!

Π.: Κρατάω την απαισιοδοξία για καλύτερες εποχές. Με απογοητεύει που ομαδικώς αντιστεκόμαστε στην ποιητικότητα της όποιας στιγμής.