Ραντεβού στο φως της ημέρας

Είναι το δεύτερο μισό του άγραφου κανόνα. Για να διατηρήσει ένας πρωθυπουργός το φιλολαϊκό του προφίλ δεν αρκεί να κάνει κρυφά τις διακοπές του σε μια θαλαμηγό. Πρέπει να βλέπει και κρυφά τους εκπροσώπους της επιχειρηματικής τάξης στο πρωθυπουργικό γραφείο. Για τους επιχειρηματίες, η μόνη επιτρεπτή είσοδος στο Μαξίμου ήταν η μη ανακοινώσιμη. Ή τουλάχιστον ήταν μέχρι που ο Σπύρος Λάτσης μπήκε χθες στο Μαξίμου με την επίσκεψη να έχει ανακοινωθεί.

Ο Λάτσης διέσχισε την είσοδο χωρίς την ίδια ώρα να διασχίσει τον αέρα η κραυγή «διαπλοκή». Για να γίνει όμως αυτό χρειάστηκε να τσαλακωθεί το φιλολαϊκό προφίλ του προκάτοχου του σημερινού Πρωθυπουργού από την αποκάλυψη των διακοπών στο κότερο. Χρειάστηκε ακόμη να ακουστεί στη Βουλή από εκείνον που θα γινόταν αργότερα διάδοχός του πως και εκείνος υποδεχόταν επιχειρηματίες στο Μαξίμου αλλά με τον δημοκρατικά ανορθόδοξο τρόπο: από την πλαϊνή ασφαλώς πόρτα και χωρίς να ανακοινώνεται η συνάντηση ως μέρος του πρωθυπουργικού προγράμματος.

Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς γιατί ο τρόπος είναι δημοκρατικά ανορθόδοξος. Στις δημοκρατίες, το αξίωμα του Πρωθυπουργού υπηρετείται στο φως. Ανακοινώνονται ραντεβού και διακοπές ακριβώς επειδή η αποκάλυψη μιας συνάντησης στο Μαξίμου ή ενός γουικέντ και κάτι παραπάνω στο Ιόνιο δημιουργεί την εύλογη υποψία πως κάποιος έχει κάτι να κρύψει – ή, στην περίπτωση των διακοπών του πρώην πρωθυπουργού, τη βεβαιότητα πως θέλει κάτι να κρύψει.

Η αλήθεια είναι πως τα μυστικά ραντεβού δεν έσκασαν ποτέ σαν επικοινωνιακή βόμβα όπως συνέβη στην περίπτωση των μυστικών διακοπών. Αν όμως όφειλε να αντλήσει ένα δίδαγμα ο επόμενος από τον προηγούμενο, είναι πως τίποτε δεν μπορεί να καλύπτεται από πέπλο μυστικότητας. Και αν έχει να διδαχθεί κάτι ο επόμενος από τον σημερινό, αυτό είναι πως η συνάντηση ενός Πρωθυπουργού με έναν επιχειρηματία δεν αποτελεί κάποιο είδος ντροπής για το οποίο πρέπει κανείς να κρύβεται, όπως συνέβαινε στο παρελθόν όχι μόνο με τον τέως πρωθυπουργό αλλά και με άλλους πρώην πρωθυπουργούς.

Δεν ήταν ακριβώς αυτονόητο σε μια χώρα όπου η επιχειρηματικότητα ήταν πολιτικά ποινικοποιημένη ως έννοια. Για να γίνουν όμως τώρα αυτονόητες τέτοιες συναντήσεις θα χρειαστεί να απαλλαγούν πολιτικοί και επιχειρηματίες από εκείνο το κρατικοδίαιτο κομμάτι της επιχειρηματικής τάξης που συναλλασσόταν με την πολιτική εξουσία ακριβώς όπως δεν θα έπρεπε: στα κρυφά.

Είναι πιο δύσκολο απ’ όσο ενδεχομένως ακούγεται. Δεν υπάρχει όμως άλλος τρόπος. Για να διατηρήσουν οι επιχειρηματίες το στάτους του υγιούς επιχειρηματία χωρίς να αποκτήσουν εκείνο το διαπλεκόμενου ολιγάρχη, δεν μπορούν παρά να μπαίνουν στο Μαξίμου κανονικά. Και πάντα στο φως της ημέρας.

ΑΤΖΕΝΤΑ

Ηταν δύσκολο να περάσει ο Σπύρος Λάτσης την είσοδο του Μαξίμου; Από μια άποψη, καθόλου. Στην ατζέντα ήταν το Ελληνικό, όχι μόνο απαλλαγμένο από τα πανό της αντίστασης στην κατασκευή του έργου αλλά και εφοδιασμένο με έναν νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε τη σοφία να μην αλλάξει. Η συνάντηση, με άλλα λόγια, έγινε με καθαρή ατζέντα. Κι αυτός, της καθαρής ατζέντας, είναι ο άγραφος κανόνας κάθε συνάντησης που γίνεται στο φως της ημέρας.