Κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον

Ο Πρωθυπουργός (φωτογραφία) κήρυξε τον πόλεμο κατά του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης είναι εφ’ όπλου λόγχη για να ανακαταληφθούν τα Εξάρχεια. «Ηρθε η ώρα να ελευθερωθεί η Αθήνα από την εγκληματικότητα» δήλωσε ο Θάνος Πλεύρης. Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα καταργήσει τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα που δίνουν τη δυνατότητα στους πάσης φύσεως Φλώρους να ξεμπουκάρουν. Ο υπουργός Εσωτερικών ξεκαθάρισε ότι καταργείται η απλή αναλογική που έφερε το χάος σε δήμους και περιφέρειες. Πολύ περισσότερο, δεν πρόκειται να έχει συνέχεια η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα. Αν όλα αυτά μπορούν να συμβαίνουν σε μια κανονική χώρα, εγώ θα πάω να εκτελέσω χρέη χότζα στο τζαμί.

Αδιαφορία

Στο πρώτο σκέλος, δεν πρόκειται για θέματα ζωής ή θανάτου. Για δύσκολες αποφάσεις. Με πολιτικό ή οποιοδήποτε άλλο κόστος. Μιλάμε για απλά ζητήματα της καθημερινότητας. Αν μια χώρα δεν μπορεί, εδώ και επτά χρόνια, να εφαρμόσει τον αντικαπνιστικό νόμο, θα τα βγάλει πέρα στα σπουδαία και στα σοβαρά; Αν δεν μπορεί να νικήσει τους καπνιστές, θα νικήσει τους φοροφυγάδες; Τους λαθρέμπορους; Αν ως Αστυνομία επιλέγεις να πας πάσο στο άβατο των Εξαρχείων, θα τα βγάλεις πέρα με το οργανωμένο έγκλημα; Είναι απλό. Είναι η κάθετη και οριζόντια αδιαφορία. Που έχει παγιωθεί κι έχει γίνει καθεστώς. Για τον (κάθε) υπουργό, προηγούνται τα καλά και συμφέροντα. Η δική του καθημερινότητα, σχετικά με τα οφέλη της εξουσίας.

Καθημερινότητα

Τα υπόλοιπα, τσιμέντο να γίνουν. Κι όταν δεν σφίγγουν τα λουριά οι από πάνω, θα είναι συνεπείς στα καθήκοντά τους οι από κάτω; Την απάντηση τη δίνουν τα ρεπορτάζ. Σε κάθε εγκληματική οργάνωση που εξαρθρώνεται μετέχει κι ένας (τουλάχιστον) αστυνομικός. Κι αν σχετικά με την εγκληματικότητα συνυπάρχουν η αδιαφορία με τα νταραβέρια, στην αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου η σκοπιμότητα είναι παραπάνω από εμφανής. Σκέτη φωτογραφία. Συγκεκριμένων μεγαλοσχημόνων που ευεργετήθηκαν. Με τα ευκόλως εννοούμενα (όταν κάποιος βγάζει από πάνω του την απειλή των ισοβίων) να παραλείπονται. Ας αφήσουμε όμως την πεζή καθημερινότητα κι ας πάμε στα σπουδαία και στα σοβαρά.

Υστεροβουλία

ΕΠΕΙΔΗ ως ΣΥΡΙΖΑ ξέρουμε ότι θα χάσουμε τις εκλογές και στις αυτοδιοικητικές δεν θα βρούμε την ψήφο μας, παίρνουμε τα μέτρα μας. Ψηφίζουμε την απλή αναλογική και κουνάμε το τάβλι. Αποτέλεσμα σε δήμους και περιφέρειες; Το χάος. Οι παρατάξεις που πλειοψήφησαν να μην μπορούν να διοικήσουν και να είναι υποχρεωμένες σε συνεργασίες συναλλαγής. «Τι μου δίνεις για να σε στηρίξω». Πολύ μεγαλύτερη η υστεροβουλία της απλής αναλογικής ως εκλογικού συστήματος. Αφού δεν θα μπορούμε να κάνουμε εμείς αυτοδύναμη κυβέρνηση, να μην κάνει κανένας. Τέτοιο καλαμπούρι με τους θεσμούς δεν έχει ξαναγίνει. Οποιος βγει ανάλογο προηγούμενο, σε κανονική χώρα, να αλλάζει το εκλογικό σύστημα κατά το δοκούν, κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον.