Πωλούνται ακριβοπληρωμένες πριμαντόνες

Στην Ελλάδα που η κοινοτοπία στις δηλώσεις είναι κανόνας αυτό που συνέβη αυτές τις μέρες είναι αρκετά σπάνιο: βρέθηκε ένας ποδοσφαιριστής να πει σοβαρά τη γνώμη του, χωρίς να πει τους συνηθισμένους διθυράμβους, για ένα προπονητή που μάλιστα αναμένεται να έρθει για να συζητήσει με την ΕΠΟ να αναλάβει την Εθνική Ελλάδας. Το έκανε ο Καραγκούνης όταν ρωτήθηκε για τον Τζον Φαν Σιπ. Προσοχή όχι ο Γιώργος Καραγκούνης, ο κάποτε αρχηγός της Εθνικής, αλλά ο Θανάσης Καραγκούνης που πέρυσι έπαιζε στη Λαμία και που είχε κάποτε, όταν αγωνιζόταν στην Ολλανδία, προπονητή τον Φαν Σιπ στην Τσβόλε.

Τι είπε

«Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του. Ο Φαν Σιπ είχε μεγαλύτερη καριέρα ως ποδοσφαιριστής, παρά έως τώρα ως προπονητής. Το μόνο που μπορώ να πω για το μικρό διάστημα που τον είχα προπονητή είναι ότι είναι πολύ σοβαρός και με καλό χαρακτήρα που σέβεται τους παίκτες. Είναι καλός και δουλεύει σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού και αυτό είχε φανεί και την χρονιά που τον είχα ως προπονητή, καθώς η Τσβόλε είχε μπει στα play off του ολλανδικού πρωταθλήματος» είπε ο Καραγκούνης κρατώντας ωστόσο το καλύτερο για το τέλος: «Σαν προπονητής είναι σοβαρός και έχει προσωπικότητα, αλλά δεν έχει διαχειριστεί ποτέ μεγάλους ποδοσφαιριστές ανάλογους με αυτούς που έχουμε στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Ενας προπονητής πρέπει να είναι το “κεφάλι” στα αποδυτήρια, να τον ακούν όλοι» είπε αφήνοντας τον κόσμο να βγάλει τα συμπεράσματά του. Η παρέμβασή του είναι χρήσιμη: αν έρθει ο Ολλανδός και τσακωθεί σε χρόνο ρεκόρ με τους παίκτες ας θυμόμαστε ότι το είχε πει ο Καραγκούνης. Ο Θανάσης, το ξαναλέω, όχι ο Γιώργος…

Κριτήρια

Θα έρθει ο Φαν Σιπ; Πιθανότατα ναι, αν κρίνω από τα site στα οποία γίνονται οι διαρροές. Πιστεύω μάλιστα ότι έχει ένα σοβαρό αβαντάζ: δεν έχει δουλέψει ούτε στον ΠΑΟΚ, ούτε στην ΑΕΚ, δηλαδή δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους νότιους ή τους βόρειους συμβούλους της ομοσπονδίας ότι τον έφεραν! Είναι κριτήριο θα πει κανείς αυτό; Οχι. Αλλά δεν μιλάμε ούτε για την πιο σοβαρή ομοσπονδία του κόσμου, ούτε για ανθρώπους που έχουν κριτήρια ποδοσφαιρικά. Τέτοια έχει ο Θανάσης Καραγκούνης και μπράβο του.

Ζιζού

Η Αλγερία κέρδισε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής επικρατώντας με ένα αυτογκόλ της Σενεγάλης στον τελικό που έγινε στο Κάιρο. Δεν ήταν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης αλλά ήταν αυτή που σκόραρε πιο εύκολα κι αυτό τελικά έκανε τη διαφορά. Η νίκη της χαιρετίστηκε από τον Ζινεντίν Ζιντάν που ποτέ δεν ξεχνά την αλγερινή καταγωγή του. Κι επειδή η επιτυχία των Αλγερινών φαίνεται ότι τον χαροποίησε πολύ, την πλήρωσε ο Γκάρεθ Μπέιλ τον οποίο ο Ζιζού, όχι μόνο δεν θεωρεί μέλος της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά τον άφησε και εκτός της προετοιμασίας λέγοντας πως θα ήταν χαρούμενος αν ο Ουαλός φύγει αύριο!

Τελικός

Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα γιατί δείχνει πόσο ένας καλός προπονητής μπορεί να θυμώσει με έναν καλό παίκτη ανεξάρτητα από την προσφορά του. Θυμίζω ότι ο Μπέιλ ήταν αυτός που έκρινε τον προπέρσινο τελικό ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και τη Λίβερπουλ: η είσοδός του στο γήπεδο στο Κίεβο στάθηκε αιτία να αλλάξουν θεαματικά οι ισορροπίες και τα δυο του γκολ μέτρησαν φυσικά καθοριστικά. Αλλά δεν άλλαξαν τη γνώμη του Ζιντάν για αυτόν: είχε ζητήσει να τον διώξουν μετά το τέλος του τελικού και τώρα που επέστρεψε στη Ρεάλ ζήτησε πάλι να φύγει ο ποδοσφαιριστής, σαν να μην πέρασε μια μέρα. Γιατί; Διότι όπως γράφουν οι Ισπανοί, ο Μπέιλ, όχι μόνο δεν ένιωσε ποτέ κανένα δέος μπροστά στον Ζιντάν, αλλά τον «γονάτισε» και με την γκρίνια του απαιτώντας να είναι βασικός, αλλά και να κάνει και κομμάτι του κεφαλιού του εντός του γηπέδου! Ο Ζιντάν για να του δείξει ότι δεν έχει πια θέση αγόρασε τον Αζάρ από την Τσέλσι και επειδή ο Ουαλός παρ’ όλα αυτά δεν είχε κάποια ιδιαίτερη διάθεση να φύγει του το είπε και κατάμουτρα! Αλλά ποιος να πληρώσει τα πάνω από 30 εκατ. ευρώ του ετήσιου συμβολαίου του παίκτη για να τον αποκτήσει; Οποιος έχει ενδιαφερθεί (κυρίως αγγλικές ομάδες) όταν ακούν το πόσο αμείβεται το βάζουν στα πόδια…

Κορόιδα

Ο Μπέιλ είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση υπερτιμημένου πολυεκατομμυριούχου που δεν μπορεί να βρει ομάδα. Οι πιο πολλές μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες έχουν φέτος παίκτες που θα ήθελαν να ξεφορτωθούν αλλά δεν βρίσκουν αγοραστές (ή κορόιδα;) για δαύτους. Η Μπαρτσελόνα έδωσε στην Παρί μια λίστα με έξι παίκτες για να διαλέξει δυο και να της δώσει τον Νεϊμάρ αφού εισπράξει και 100 εκατ. ευρώ, αλλά οι διάφοροι Κοουτίνιο, Ντεμπελέ, Μάλκολμ κ.λπ. δεν συγκινούν τους Γάλλους. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ περιμένει πώς και πώς προσφορές για τον Πογκμπά και τον Λουκάκου, που είναι σπουδαίοι παίκτες αλλά πέρυσι της διέλυσαν τη χρονιά καυγαδίζοντας με τον Μουρίνιο. Η Γιουβέντους θα ήθελε να βρεθεί κάποιος να της δώσει σοβαρά χρήματα για τον Ντιμπάλα, που πέρυσι πέρασε πιο πολύ καιρό στον πάγκο παρά στο γήπεδο. Η Τότεναμ ευχαρίστως θα πουλούσε τον Ερικσεν, αλλά σε ποιον; Υστερα από χρόνια υπάρχει εν εξελίξει ένα μεταγραφικό παζάρι από το οποίο δεν λείπουν σπουδαίοι προς πώληση παίκτες, αλλά λείπουν οι τρελοί που θα πληρώσουν για δαύτους περισσότερα από όσα πρέπει.

Χαρακτήρες

Σοβαρεύτηκαν ξαφνικά οι ευρωπαϊκές ομάδες; Δεν θα το έλεγα. Απλά οι πιο πολλές εκτός από τα προσόντα των ποδοσφαιριστών αρχίζουν να μετράνε σοβαρά και τους χαρακτήρες τους. Ο Μπέιλ, ο Πογκμπά, ο Λουκάκου και άλλοι πολλοί απέκτησαν τη φήμη του επαναστάτη χωρίς αιτία – όσο καλοί παίκτες κι αν είναι όποιος θα ήθελε να τους εντάξει στο ρόστερ της ομάδας του το σκέφτεται. Παλιά κάθε φορά που προέκυπταν τέτοια προβλήματα, η δικαιολογία ήταν πάντα «οι ιδιοτροπίες των προπονητών» – τους έριχναν παίκτες και διοικήσεις το ανάθεμα και προχωρούσαν παρακάτω. Τώρα που και οι προπονητές έχουν γίνει μεγάλες επιχειρήσεις έχουν κι αυτοί λόγο για όλους και για όλα. Κάποτε η Ρεαλ Μαδρίτης π.χ. θα φώναζε τον Ζιντάν και θα του εξηγούσε ότι ο Μπέιλ είναι περιουσιακό στοιχείο της ομάδας πανάκριβο και ότι αυτός πρώτος πρέπει να του φερθεί με προσοχή. Τώρα ποιος να το πει αυτό στον Ζιζού γνωρίζοντας πως αν το κάνει αυτός θα φύγει αμέσως; Εφυγε πέρυσι με το Τσάμπιονς Λιγκ στα χέρια. Γιατί να μείνει φέτος;

Τίτλο

Το ευρωπαϊκό μεταγραφικό παζάρι έχει τίτλο «πωλούνται ακριβοπληρωμένες πριμαντόνες». Παραδόξως το πρόβλημα δεν είναι το «ακριβοπληρωμένες». Είναι το «πριμαντόνες».