Ματιές στην Κύπρο

Καθόλου παράδοξο δεν είναι που ορισμένες ελληνικές ομάδες κοιτούν το κυπριακό πρωτάθλημα προκειμένου να αντλήσουν από κει ποδοσφαιριστές ικανούς να τις ενισχύσουν. Για πολλούς, οι αθλητές από την Κύπρο είναι υποτιμημένοι. Μεγάλο λάθος. Οχι μόνο γιατί το επίπεδο του εγχώριου ποδοσφαίρου έχει κάνει βουτιά τα τελευταία χρόνια, αλλά και διότι μπορείς, αν ψάξεις προσεκτικά, να ανακαλύψεις θησαυρούς. Αλλωστε, ουδείς πρέπει να λησμονεί ότι κατά καιρούς τόσο οι κυπριακές ομάδες όσο και η εθνική ομάδα έχουν κάνει αξιομνημόνευτες πορείες σε διεθνές επίπεδο και απέχει από την πραγματικότητα η νοοτροπία ότι πρόκειται για σύνολα μικρής δυναμικότητας με παίκτες… παρακατιανούς.

Να θυμηθούμε κάποιους από τους ποδοσφαιριστές που ήρθαν στα μέρη μας και άφησαν το αποτύπωμά τους; Τη δεκαετία του ’70 ο Παμπουλής ήταν ένας αξιόλογος κυνηγός και μετείχε ενεργά στις επιτυχίες του Ολυμπιακού. Ο Τάσος (Κωνσταντίνου) ήταν μέλος της σπουδαίας ΑΕΚ του Λουκά Μπάρλου, επιθετικός με ευστοχία στα πέναλτι, κάποια εκ των οποίων άφησαν εποχή. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για σέντερ μπακ, Σταύρος Παπαδόπουλος και τέλος! Ογκόλιθος αληθινός, συνέβαλε τα μέγιστα ώστε η ομαδάρα του Σταύρου Νταϊφά να σαρώσει τους τίτλους εκεί στην αρχή της δεκαετίας του ’80. Λίγοι είχαν το πάθος τού δυναμικού οπισθοφύλακα του Ολυμπιακού. Ο Κωνσταντίνου και ο Οκκάς ήταν παίκτες – κλάση, ο δε Χαραλαμπίδης πρόσφερε όσα μπορούσε στο Τριφύλλι. Οσον αφορά τους Κετσπάγια – Γκόγκιτς, δεν ήταν Κύπριοι, ελάχιστοι ανέμεναν να δώσουν τόσο πολλά, ωστόσο τόσο η ΑΕΚ όσο και ο Ολυμπιακός ωφελήθηκαν από την παρουσία τους. Επρόκειτο για στελέχη – καταλύτες στη δυναμική που ανέπτυξαν τα σύνολα και κατέκτησαν τρόπαια, έχοντας καθοριστική και αλησμόνητη συμμετοχή.

Προς τι όλο αυτό το σημείωμα; Πολύ απλά, διότι δεν σφάλλει ο Νίκος Νταμπίζας όταν κοιτά την αγορά της Κύπρου. Το φλερτ με τον Κολοβό και τον Ζαχίντ έρχεται να δείξει ότι ο τεχνικός διευθυντής του ΠΑΟ μελετά ψαγμένες περιπτώσεις. Κυρίως γιατί νοιάζεται για το ταμείο της ομάδας που τούτη την ώρα υπηρετεί, χτυπά άσους με αξία και σε όχι υψηλή τιμή, ενώ ευελπιστεί να βγει κερδισμένος σε βάθος χρόνου. Αλλωστε, το έχουμε πει πολλάκις: ό,τι λάμπει, συχνά, δεν είναι χρυσός. Και αυτό που δεν φαίνεται καλά καλά μπορεί να αποδειχθεί ένα διαμαντάκι ικανό να κάνει τη διαφορά, να προστεθεί σε έναν κρίκο μιας αλυσίδας και συν τω χρόνω να έρθουν στιγμές σπουδαίες. Οι μεταγραφές θέλουν πάντα τον τρόπο τους!