Καίει ο καύσωνας θερμίδες;

Καλοκαιράκι, ζέστη, χαλαρή διάθεση και η προπόνηση στο τρέξιμο αρχίζει να φαίνεται ολοένα και περισσότερο σαν βουνό. Η αλήθεια είναι πως τις μέρες που διανύουμε, οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες τείνουν να δυσχεραίνουν το έργο του δρομέα αφού απαιτούν μεγαλύτερη προσπάθεια για να τα βγάλει πέρα στις απαιτήσεις της προετοιμασίας και ρίχνουν σημαντικά την επίδοσή του. Μέσα σε όλη αυτή την εξίσωση, ωστόσο, πού μπαίνει το καύσιμο των θερμίδων; Καταναλώνει περισσότερες όποιος παίρνει τους δρόμους με τους βαθμούς Κελσίου στο κόκκινο;

Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα ας δούμε λίγο τα δεδομένα. Οταν κάποιος ασκείται καίει ένα συνδυασμό λίπους και υδατανθράκων. Οσο πιο έντονη είναι η κίνηση, τότε περισσότερο ο οργανισμός καταναλώνει υδατάνθρακες κι αφήνει στην άκρη το λίπος. Για παράδειγμα, αν κάποιος πρέπει να τρέξει για 10 λεπτά σε ζεστές συνθήκες, θα πρέπει να καταβάλει μεγαλύτερη προσπάθεια απ’ όταν θα έκανε την ίδια άσκηση στη δροσιά, κι άρα έτσι μπορεί να κάψει περισσότερες θερμίδες. Ωστόσο, όταν στο μείγμα αυτό μπαίνει ο παράγοντας ζέστη, ο οργανισμός αρχίζει να αντιδρά διαφορετικά. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην επιθεώρηση «Applied Physiology, Nutrition and Metabolism» (Εφαρμοσμένη Φυσιολογία, Διατροφή και Μεταβολισμός), η άσκηση με 40 βαθμούς Κελσίου αυξάνει την οξείδωση του μυϊκού γλυκογόνου και μειώνει την οξείδωση του λίπους ολόκληρου του σώματος σε σύγκριση με την ίδια ένταση άσκησης που εκτελείται σε 20 βαθμούς Κελσίου. Επομένως, κάθε φορά που κάποιος βγαίνει να τρέξει με ζέστη, καίει περισσότερους υδατάνθρακες και λιγότερο λίπος.

Οσοι προγραμματίζουν long run με τον ήλιο πάνω από τα κεφάλια τους, είναι καλή ιδέα ν’ αυξήσουν την κατανάλωση υδατανθράκων ώστε να τα βγάλουν πέρα με τις απαιτήσεις της προπόνησης. Τι γίνεται όμως όταν ο δρομέας εκτός από το να προετοιμαστεί για κάποιο αγώνα θέλει επίσης να χάσει κιλά; Εδώ, η καύση λίπους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Και πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην άσκηση χαμηλής έντασης που συνδέεται με την καύση του λίπους αλλά δεν κινητοποιεί τον οργανισμό και της υψηλής έντασης που αυξάνει τους παλμούς της καρδιάς αλλά δεν πειράζει πολύ το λίπος.

Στο δίλημμα αυτό, η καλύτερη απάντηση, πρέπει να εμπεριέχει την άσκηση υψηλής έντασης αφού ακόμα κι αν καίει λιγότερο λίπος, η γενική εικόνα του οργανισμού είναι σαφώς καλύτερη. Οσο βελτιώνεται η φυσική σας κατάσταση, η ικανότητα του οργανισμού να καίει περισσότερο λίπος αυξάνεται μαζί με την ένταση στην οποία η καύση του λίπους μεγιστοποιείται. Ο σκοπός, λοιπόν, δεν θα πρέπει να είναι να βολεύεται με τις ασκήσεις χαμηλής έντασης για να εκτοξεύσει την καύση του λίπους αλλά να βελτιώσει τη φυσική κατάσταση ώστε να διπλασιαστεί η κατανάλωση σε θερμίδες. Με αυτή τη λογική, το να ανέβει κάποιος στο ποδήλατο στο γυμναστήριο, όταν φεύγει από τους στίβους, και ν’ αρχίσει να ασκείται σε χαμηλό ρυθμό και χωρίς καθόλου αντίσταση, θα κάψει μεν λίπος αλλά οι θερμίδες θα μείνουν πάνω του. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι ενώ τρέχοντας κάποιος στη ζέστη μπορεί να κάψει περισσότερες θερμίδες αφού οι υψηλές θερμοκρασίες τον αναγκάζουν να ανεβάσει ρυθμούς, ωστόσο ο καλύτερος τρόπος για να επιτύχει την απόλυτη απώλεια βάρους κι άρα να δει το λίπος από το σώμα του να εξαφανίζεται, είναι να βελτιώσει γενικότερα τη φυσική του κατάσταση. Δεν υπάρχει ιδανικός ρυθμός για να κάψετε λίπος…