«Τhe game is over»

Είναι γεγονός ότι πολλοί εύχονταν αλλά λιγότεροι εκτιμούσαν ότι η Χρυσή Αυγή δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει το εκλογικό σκαλοπάτι του 3% που εξασφαλίζει την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή. Μέχρι πριν από λίγο καιρό οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μεν κάμψη της εκλογικής επιρροής της Χρυσής Αυγής, χωρίς όμως η κάμψη αυτή να προκαλεί συνθήκες εκλογικής οριακότητας για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Η εμφάνιση της Ελληνικής Λύσης δημιούργησε προϋποθέσεις για περαιτέρω αποσυσπείρωση της Χρυσής Αυγής, ωστόσο είναι γεγονός ότι στις βουλευτικές εκλογές της 7/7 η Χρυσή Αυγή έχασε προς πάσα κατεύθυνση: από την Ελληνική Λύση μέχρι την Πλεύση Ελευθερίας.

Μια περίπτωση κόμματος όπως η Χρυσή Αυγή, με παραστρατιωτική δομή, τάγματα εφόδου και νεοναζιστικό/ρατσιστικό credo, είναι θνησιγενής σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία. Πουθενά στη μεταπολεμική Δυτική Ευρώπη, πλέον και σε πρώην κομμουνιστικές χώρες που έχουν ενταχθεί στην ΕΕ, δεν επιβιώνουν κόμματα τόσο ακραία όχι μόνο όσον αφορά τις ιδέες τους αλλά και τις πρακτικές τους. Το νεοναζιστικό NPD έχει ελάχιστη κοινοβουλευτική δύναμη στη Γερμανία, το Vlams Belang στο Βέλγιο κινείται πλέον στο εθνικολαϊκιστικό περιβάλλον, ενώ το Jobbik μετά την απαγόρευση της Εθνικής Φρουράς που ήταν το τάγμα εφόδου του κόμματος, έχει περιορίσει τις ακρότητές του προκειμένου να διασφαλίσει την πολιτική και εκλογική του επιβίωση.

Η εκλογική πτώση της Χρυσής Αυγής έχει να κάνει με το γεγονός ότι η αμετανόητη όσον αφορά τις νεοναζιστικές ιδέες και τις βίαιες πρακτικές της Χρυσή Αυγή βρέθηκε ενώπιον των θεσμών, της δικαστικής εξουσίας προπάντων, στο πλαίσιο της οποίας έγινε πλήθος αποκαλύψεων για το περιεχόμενο και τη δράση της οργάνωσης. Επιπλέον, τόσο η αντίδραση της Βουλής, που επέβαλε αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης της οργάνωσης, όσο και η στάση των (περισσότερων) MME, που έβαλαν σε καραντίνα τη Χρυσή Αυγή, λειτούργησαν θετικά προκειμένου να μπει ένα φρένο στην πορεία μιας βαθιά αντιδημοκρατικής και επικίνδυνης οργάνωσης.

Η ενίσχυση του δικομματισμού, η εμφάνιση προϋποθέσεων πολιτικής εμπιστοσύνης στο εκλογικό σώμα (κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συγκεντρώνουν από κοινού πάνω από το 70% των ψήφων των εκλογέων), το κλίμα αισιοδοξίας που επικρατεί για το εκλογικό αποτέλεσμα με βάση τις διεθνείς αντιδράσεις δημιουργούν συνθήκες μιας νέας πραγματικότητας από εκείνη που επικρατούσε από το 2010, όταν ένα κοκτέιλ κρίσεων προκαλούσε στρες στην κοινωνία, που εκτονώθηκε και με μια ψήφο στη Χρυσή Αυγή.

Η Χρυσή Αυγή γνώρισε την Κυριακή μια δομική ήττα. Οι εκλογείς τής γύρισαν την πλάτη, ενώ ένα σκληροπυρηνικό 2,9 που της απέμεινε δεν αποτελεί μαγιά για μια νέα αφετηρία. Ως κατακλείδα να σημειωθεί ότι η Χρυσή Αυγή δεν μετατοπίστηκε κάπου αλλού και δεν υπάρχει «κρυμμένη» σε κάποιο άλλο μόρφωμα. Τα κόμματα, στα οποία αναπροσανατολίστηκε μεγάλο μέρος του εκλογικού της σώματος, δεν εγκιβώτισαν στο εσωτερικό τους τη Χρυσή Αυγή. Οι εκλογείς της Χρυσής Αυγής είχαν από την αρχή διαφορετικές αφετηρίες, με κομματική προέλευση από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, τους Ανεξάρτητους Ελληνες (από τον Ιούνιο 2012) και τον ΛΑΟΣ. Κάποιοι, λοιπόν, ψηφοφόροι επαναπατρίζονται. Η Χρυσή Αυγή όμως παραμένει ηττημένη και εσωτερικά διχασμένη, λίγο πριν από τη δικαστική ετυμηγορία. Για το νεοναζιστικό μόρφωμα «the game is over».

Η Βασιλική Γεωργιάδου είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο