Σεγόντο στην Αντζελα Δημητρίου

Να ζήσουμε να τους θυμόμαστε. Δεν ήταν και λίγα αυτά τα τεσσεράμισι χρόνια. Και δεν ήταν λίγα αυτά που γίνανε. Πράματα και θάματα. Κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει τον Ιανουάριο του 2015 αυτά που θα ακολουθούσαν. Πληρώσαμε κάτι παραπάνω, αλλά το υπερθέαμα που παρουσίασε αυτός ο αχταρμάς δεν είχε προηγούμενο. Ενα μωσαϊκό, από κάποιους ιδεοληπτικούς, ορισμένους γραφικούς και πολύ περισσότερους νταραβεριτζήδες. Μια παρά φύσιν συνεργασία με τους ακροδεξιούς των ΑΝΕΛ. Με μοναδική κοινή συνισταμένη τη νομή της εξουσίας. Δεν θα τους ξεχάσουμε εύκολα. Δεν ήταν και λίγα αυτά που είδανε τα ματάκια μας. Είδαμε τον πρωθυπουργό να υψώνει τη γροθιά στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, να αποδίδει φόρο τιμής στον Νίκο Μπελογιάννη και ταυτόχρονα να προσκυνάει Μέρκελ και Πάιατ. Είδαμε το καραγκιοζιλίκι του δημοψηφίσματος.

Χουντίνι

Εναν πρωθυπουργό – Χουντίνι, να καταπίνει σπαθιά, να εξαφανίζει το Οχι και να βγάζει σαν λαγό από το καπέλο το Ναι. Είδαμε έναν πρωθυπουργό να δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα με την ελληνική γλώσσα. Να έχει αδυναμία να αντιληφθεί πότε πρέπει να γελάει και πότε να είναι σοβαρός. Την Περιστέρα να κλαίει κάθε 5 του Ιουλίου. Είδαμε την εφεύρεση Γιάνης Βαρουφάκης. Ενας τσαρλατάνος να διαπραγματεύεται το μέλλον, την ύπαρξη της χώρας. Είδαμε τον Πάνο Καμμένο να περιφέρεται ανά την επικράτεια με στολή κυνηγού. Να περπατάει σε κόκκινο χαλί στην παραλία για να τιμήσει την επέτειο της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Να ξεροσταλιάζει μπροστά στη ρουλέτα. Να καμαρώνει με τη γραβάτα με τα πέη. Είδαμε τον υπουργό Εθνικής Αμυνας να μένει από μπαταρία, από τις συνεχείς και αλλεπάλληλες συνομιλίες με ισοβίτη για εμπόριο ναρκωτικών. Ακούσαμε τη Ρένα Δούρου να μιλάει για στραβή στη βάρδια της.

Βοσκοτόπια

Να προτάσσει τη δικιά της «ατυχία» κι όχι τους εκατό νεκρούς. Είδαμε τη σύσκεψη – παρωδία, εκείνη τη θλιβερή νύχτα. Και τον πρωθυπουργό να ξεκουράζεται στη συνέχεια σε ξένο κότερο. Είδαμε το φιάσκο με τις τηλεοπτικές άδειες και τα βοσκοτόπια του Καλογρίτσα. Είδαμε τον Σκουρλέτη να αρνείται να φιλήσει το Ευαγγέλιο και την κυβέρνηση να φέρνει ανελλιπώς το Αγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος. Είδαμε πρόεδρο της Βουλής την παραληρηματική Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον σοβαροφανή Βούτση. Είδαμε τα αριστερά ΜΑΤ (που θα καταργούνταν) να δέρνουν συνταξιούχους. Είδαμε τον Θύμιο Λυμπερόπουλο, τον Τέρενς Κουίκ και την Ελενα Κουντουρά να ξεπλένονται στην αριστερή κολυμβήθρα. Είδαμε τύπους σαν τον Παύλο Χαϊκάλη και τον Ζουράρι να καταλαμβάνουν υπουργικούς θώκους. Είδαμε πολιτικά παρατράγουδα σαν την Ελένη Αυλωνίτου και τον Κωνσταντινέα.

Καρτούν

Είδαμε το φαινόμενο Παύλος Πολάκης. Ενα μαντρόσκυλο με μανδύα υπουργού. Είδαμε τον Κουρουμπλή να φιλάει το χέρι του Αμβρόσιου. Τον ακούσαμε να λέει ότι έκανε αυτοψία στο ναυάγιο της «Αγίας Ζώνης». Είδαμε να στηρίζουν την κυβέρνηση και να της δίνουν παράταση ζωής βουλευτές – καρτούν σαν τη Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου. Είδαμε τον Μανόλο Πετσίτη να κλείνει δουλειές και να ζει το όνειρό του. Σεγόντο στην Αντζελα Δημητρίου. Είδαμε δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδος να διεξάγονται κεκλεισμένων των θυρών. Τον Χαράλαμπο – Σταύρο Κοντονή να ορίζει διαιτητή και βοηθούς του τελικού. Ξένους διαιτητές να σφυρίζουν στο πρωτάθλημα, ύστερα από 40 χρόνια. Είδαμε αστέρια σαν την Ακριβοπούλου και τον Καψώχα στην ΕΡΤ. Κάτι μεταξύ Κιβωτού του Νώε και τσίρκου Μεντράνο. Ολα τα είδη και όλες οι συνομοταξίες. Ενα είναι βέβαιο. Δεν πλήξαμε αυτά τα τεσσεράμισι χρόνια. Κάποιες από τις παραστάσεις των συντρόφων ήταν εξόχως απολαυστικές.