Θα σπάσει το δίωρο στη Βιέννη;

Ηταν Μάιος του 2017 όταν ο κορυφαίος μαραθωνοδρόμος όλων των εποχών, ο Κενυάτης Ελιουντ Κιπτσόγκε, προσπάθησε στην πίστα Φόρμουλα 1 της Μόντσα, στην Ιταλία, να σπάσει το φράγμα των δύο ωρών στο Breaking2 Project. Εφτασε στην πηγή, μα νερό δεν ήπιε για… 26 δευτερόλεπτα: ολοκλήρωσε την απόσταση σε 2:00:25. Πριν από λίγες ημέρες, ανακοινώθηκε πως ο Κιπτσόγκε θα προσπαθήσει να ξανασπάσει το δίωρο στο πλαίσιο του φιλόδοξου INEOS 1:59 Challenge που υποστηρίζεται από τον Τζιμ Ράτκλιφ, τον δισεκατομμυριούχο ιδιοκτήτη της χημικής εταιρείας INEOS και φανατικό μαραθωνοδρόμο. Πότε; Στις αρχές Οκτώβρη. Πού; Στη Βιέννη.

Ο τόπος όπου θα πραγματοποιηθεί το εγχείρημα απασχόλησε πολύ τους ειδικούς της INEOS· κάποια στιγμή είχε ακουστεί πολύ το Λονδίνο ως φαβορί για να επιλεγεί. Ωστόσο, η αυστριακή πρωτεύουσα τελικά κέρδισε στην τελική ευθεία για πολλούς λόγους. Η προσπάθεια του Κιπτσόγκε θα γίνει στη Χάουπταλε, την «κύρια λεωφόρο» του καταπράσινου πάρκου Πράτερ, στην καρδιά της πόλης. Πρόκειται για μία εντελώς ευθεία, επίπεδη και κλειστή διαδρομή μήκους 4.300 μ. με δύο πλατείες στα άκρα της, γύρω από τις οποίες ο πρωταθλητής θα κάνει αναστροφή. Τέσσερα ήταν τα σημεία – κλειδιά για την επιλογή της Βιέννης:

1      Η χρονική ζώνη. Αυτό που ξεκίνησε ως παγκόσμια αναζήτηση, περιορίστηκε τελικά σε περιοχές που έχουν το πολύ 3 ώρες διαφορά από το Κάπταγκατ της Κένυας, όπου ζει και προπονείται ο πρωταθλητής. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαταραχθεί το βιολογικό του ρολόι. Πρέπει να τρέξει 26 δευτερόλεπτα γρηγορότερα από ό,τι έκανε στη Μόντζα, δηλαδή 0,36% γρηγορότερα κατά τη διάρκεια των 42.195 μ. – στο επίπεδο του Κιπτσόγκε αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο – έτσι κάθε λεπτομέρεια έχει σημασία.

2.      Το υψόμετρο. Αυτό περιόρισε κι άλλο τις επιλογές. Ο Κιπτσόγκε μπορεί να ζει και να προπονείται στα 2.400 μ. – όμως οι αγώνες σε μεγάλο υψόμετρο δεν ευνοούν τις καλές επιδόσεις στις αποστάσεις καθώς ο αέρας έχει λιγότερο οξυγόνο. Η προετοιμασία σε μεγάλο υψόμετρο βοηθά τους πρωταθλητές να συνηθίζουν στο λιγότερο οξυγόνο ώστε όταν τρέξουν σε χαμηλό υψόμετρο με πολύ οξυγόνο να μπορούν να δίνουν μεγαλύτερη πίεση.

3.      Το κλίμα και ο καιρός. Γενικά, μια θερμοκρασία 10 βαθμών Κελσίου θεωρείται τέλεια για έναν Μαραθώνιο, σε συνδυασμό με χαμηλή υγρασία. Η υγρασία ήταν ένας από τους ανασταλτικούς παράγοντες στη Μόντσα. Είναι επίσης αυτονόητο ότι ο άνεμος μπορεί να βλάψει τεράστια την απόδοση ενώ η βροχή μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες: μπορεί να προσθέσει βάρος σε ρούχα και παπούτσια ενώ μια υγρή επιφάνεια αυξάνει την ποσότητα της ολίσθησης με κάθε βήμα.

4.      Η γεωμετρία και η τοπογραφία. Μία όσο το δυνατόν πιο ευθεία διαδρομή θεωρήθηκε απαραίτητη, εντελώς επίπεδη, και κυκλική ώστε να διευκολύνονται τόσο ο αθλητής όσο και οι λαγοί του και τα οχήματα υποστήριξης. Επίσης κρίθηκε απαραίτητο να επιλεγεί μια τοποθεσία με καλής ποιότητας αέρα και με τη δυνατότητα να υπάρχουν θεατές για να επευφημούν και να ενισχύουν το αθλητή -κάτι που δεν υπήρχε στη Μόντσα.

Αφού μελετήθηκαν και τα τέσσερα σημεία – κλειδιά, η επιλογή του καταπράσινου πάρκου Πράτερ ήταν σχεδόν ομόφωνη: η διαδρομή είναι 90% ευθεία και επίπεδη, βρίσκεται μόλις 175 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και η Βιέννη έχει μόλις μία ώρα διαφορά από το Κάπταγκατ της Κένυας! Επίσης η πόλη είναι διάσημη για τον Μαραθώνιό της: 42.000 τον τρέχουν κάθε Απρίλη και περίπου 400.000 τον παρακολουθούν κάθε χρόνο· ε, αρκετοί από τους Βιεννέζους θα θέλουν να σταθούν στο πλάι της διαδρομής για να φωνάζουν συνθήματα στον Κιπτσόγκε…