Προσωπική υπόθεση και το εμπάργκο

Ενα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα θα είναι η αποψινή συνέντευξη του Πρωθυπουργού στον Σκάι και είναι πρόδηλη, θαρρώ, η αγωνία του έθνους για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η μεγάλη επιστροφή. Αν θεωρούσατε όμως ότι αυτό είναι και σήμα λήξης στο εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ στον συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό πλανηθήκατε πλάνην οικτράν. Διότι το εμπάργκο που επέβαλε ο Τσίπρας θα το σπάσει μόνο ο Τσίπρας. Αποφασίζει και διατάζει. Και, όχι, δεν θα επιτραπεί σε κάποιον από τους υποψηφίους του κόμματός του να επωφεληθούν, εφόσον το επιθυμούσαν, από τηλεοπτική εμφάνιση σε ένα κανάλι εθνικής εμβέλειας, με τηλεθέαση και ενημερωτικές εκπομπές σε όλες τις ζώνες. Να βγουν στην ΕΡΤ. Κωμωδία…

Συνειρμοί
Θυμήθηκα μια σκηνή από τη σοφή βρετανική πολιτική σάτιρα «Yes, Prime Minister». Ο σερ Χάμφρεϊ, το δεξί χέρι του πρωθυπουργού, μιλάει με τον διευθυντή του γραφείου του κι έναν ακόμη στενό συνεργάτη του. «Ο πρωθυπουργός μοιάζει να μην έχει καταλάβει τίποτα» λέει ο τελευταίος. «Πολύ καλά» απαντά ο δεύτερος. «Τέλεια», απαντά ο σερ Χάμφρεϊ, «κάτι άλλο;».

Περί ακριβολογίας
Πείτε το παραξενιά, αλλά οι λέξεις έχουν σημασία: στα διαφημιστικά του σποτ ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για 10.000 προσλήψεις στην υγεία και 15.000 στην παιδεία. Ομως στο Δημόσιο, όταν προσλαμβάνεται μόνιμο προσωπικό, η ορθή λέξη είναι «διορισμοί». Προσλήψεις γίνονται όταν μιλάμε για συμβασιούχους. Αγνοια της διάκρισης πρόσληψης και διορισμού από το διαφημιστικό τιμ; Ή απλώς σιωπηλή παραδοχή ότι δύσκολα μπορούν να κάνουν τόσους διορισμούς μόνιμων υπαλλήλων; Διερωτώμαι απλώς.
Προάγγελος;
Η χθεσινή αψιμαχία Δένδια – Κοτζιά διαβάστηκε από κάποιους και σαν επιβεβαίωση της φημολογίας που θέλει τον πρώτο να έχει «κλειδώσει» στο υπουργείο Εξωτερικών. Για όσους το χάσατε, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και υποψήφιος στον Νότιο Τομέα της Β’ Αθηνών είπε μιλώντας στον ραδιοφωνικό Σκάι: «Ο Τσίπρας που άφησε τον Κοτζιά να κάνει ό,τι θέλει, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, ζητεί τώρα τα ρέστα για τα δικά του λάθη. Για να δημιουργήσει ανάχωμα στα δικά του λάθη στις Πρέσπες, ρίχνει αλλού τον λογαριασμό». Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Κοτζιάς επέλεξε να του απαντήσει, κάτι που δεν κάνει και κάθε φορά που αναφέρεται το όνομά του από τη ΝΔ… «Κύκλοι» του Πράττω (των οποίων η διατύπωση, συμπτωματικώς, θυμίζει τον τέως υπουργό) σχολίασαν πως «ο Δένδιας θέλει να γίνει υπουργός Εξωτερικών και νομίζει ότι απαραίτητη προϋπόθεση είναι να βρίζει τον Κοτζιά για πράγματα που δεν καταλαβαίνει».

Μομέντουμ
Κι επειδή το δύσκολο κουίζ το άφησα για το τέλος, να σας πω πως η επόμενη μέρα θα είναι ενδιαφέρουσα σε κάθε περίπτωση και πέρα και από τα πρόσωπα. Ακούγεται, για παράδειγμα, πως ο Μητσοτάκης εξετάζει να προβεί άμεσα σε μια κίνηση ματ που θα συζητηθεί στις αγορές και θα εμπεδώσει το κλίμα εμπιστοσύνης που διαφάνηκε ήδη με το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών…

Αρμοδίως
Και επειδή έφτασαν στα αφτιά μου και κάτι… απορίες σχετικά με το χθεσινό σχόλιο της στήλης για «αποκάλυψη» της επιστολής Καραμανλή στον Μπους για το Μακεδονικό, ας τις απαντήσω εδώ. Το περιεχόμενο της επιστολής αυτής αποκαλύφθηκε από «ΤΑ ΝΕΑ» στο φύλλο της 13ης Απριλίου του 2005. Ηταν μάλιστα το βασικό θέμα του πρωτοσέλιδου, που είχε τον τίτλο «Επιστολή στον Μπους για Σκόπια – Βιάστηκε να πει ναι ο Καραμανλής». Το ρεπορτάζ ήταν στη σελίδα 9 ήταν αναλυτικότατο και ουδέποτε διαψεύστηκε.
Ρητορικό
Αφού λοιπόν το λύσαμε αυτό, προκύπτει αβίαστα το ερώτημα: ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ την Αμερική, με 14 χρόνια καθυστέρηση, μία εβδομάδα πριν από τις εκλογές; Ή σερβίρονται, συνειδητά, μπαγιάτικα σταφύλια ως αποκαλύψεις;