Οι κοινές διαδρομές της χλιδής

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εκδικηθεί κανείς. Υπάρχει, ας πούμε, ο τρόπος της ωμής και ψυχρής εκδίκησης, ο τρόπος που ισοδυναμεί με εξόντωση. Αλλά υπάρχει και ο τρόπος που μοιάζει με σαδιστική ειρωνεία. Δεν είναι ψυχρός αυτός τρόπος. Μπορεί όμως να αποδειχθεί εξίσου σκληρός.
Είναι το πρίσμα κάτω από το οποίο θα μπορούσε να δει κανείς την ιστορία με το νέο σκάφος του Πάνου Καμμένου. Πίσω από αυτά που φαίνονται, όπως είναι η αγάπη του Καμμένου για τη χλιδή, και από αυτά που δεν φαίνονται και τόσο καθαρά, όπως είναι η ικανότητά του να γίνεται ιδιοκτήτης ενός σκάφους που δεν είναι τόσο ταπεινό όσο το πόθεν έσχες του, μπορεί να διακρίνει κανείς τη σαδιστική ευχαρίστηση. Μπορεί να δει τον Καμμένο να υπενθυμίζει με το σκάφος του, λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, πως η συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ήταν από μια άποψη μια συμμαχία σκαφάτων. Το δικό του σκάφος φέρνει στον νου ένα άλλο σκάφος. Η δική του χλιδή ανασύρει τις εικόνες μιας άλλης χλιδής. Ο ίδιος στο πηδάλιο δεν έχει καμία σημασία από μόνος του. Εχει όμως ως πρώην συγκυβερνήτης ενός Πρωθυπουργού που κάπνισε το πούρο του στο ντεκ μιας πολυτελούς θαλαμηγού.
Το πολιτικό κόστος
Ακόμη και αν δεν το ήθελε, ο Καμμένος εξάντλησε τις φιλοδοξίες του στη στολή παραλλαγής. Γι’ αυτόν δεν υπάρχει εικόνα να προστατεύσει, διακοπές να κάνει κρυφά, σκάφη για να ταξιδέψει ιγκόγκνιτο, πούρα που πρέπει να ανάψουν μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Μπορεί να γίνει επιδεικτικός χωρίς να τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος. Μπορεί, αντί για το τζόκεϊ του στρατού, να φορέσει το ναυτικό πηλίκιο και αντί για τον στρατηγό να υποδύεται τον θαλασσόλυκο.
Σκασµένη φούσκα
Είναι κάτι που δεν προσμέτρησε ο Αλέξης Τσίπρας όταν αποφάσισε να μοιραστεί την εξουσία του με τον Καμμένο. Δεν υπολόγισε πως όποιος επιβιώνει για χρόνια στην περιφέρεια της πολιτικής, δεν σημαίνει πως μπορεί να μακροημερεύσει και στο κέντρο της. Σχεδόν νομοτελειακά, στο κέντρο όπου τον τοποθέτησε ο Τσίπρας, ο Καμμένος έσκασε κάποια στιγμή σαν φούσκα. Και ως σκασμένη φούσκα δεν έχει πια κανένα πολιτικό μέλλον να υπερασπιστεί. Τι του μένει; Να εκδικηθεί για το παρελθόν. Να εκδικηθεί τον παλιό του σύμμαχο που όχι μόνο του στέρησε τη στολή παραλλαγής αλλά του διέλυσε και το κόμμα. Να υπονομεύσει το πολιτικό του μέλλον.
Η εικόνα του Καμμένου στο σκάφος δεν υπενθυμίζει μόνο ποιος ήταν ο ίδιος. Υπενθυμίζει και με ποιον συγκυβέρνησε. Ποιες ήταν όχι μόνο οι κοινές τους πολιτικές διαδρομές. Αλλά ποιες ήταν και οι κοινές διαδρομές της χλιδής.
ΜΑΡΙΝΕΣ
Ο Καμμένος επιδεικνύει το καινούργιο του σκάφος ως πολιτικά απόστρατος. Συμπεριφέρεται σαν η πολιτική να τον ξέβρασε σε κάποια από τις μαρίνες της Παραλιακής. Αν όμως ο ίδιος ξεμπέρδεψε με την πολιτική, αυτό δεν σημαίνει πως ξεμπέρδεψε και η πολιτική μαζί του. Δεν σημαίνει πως οι ανοικτοί λογαριασμοί που άφησε θα μείνουν ανοικτοί χωρίς να κλείσουν. Οχι επειδή θα έχει κανείς διάθεση να τον εκδικηθεί για όσα είπε ή έκανε την εποχή της παντοδυναμίας του. Αλλά επειδή, όπως αποδείχθηκε, τα σκάφη δεν ταξιδεύουν πια σε πολιτικό κενό.













