Για ποια σταθερότητα μιλάμε;

Λίγες μέρες απομένουν για τις εθνικές εκλογές στις 7 Ιουλίου 2019. Εκλογές που μετά τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές πριν από δεκαπέντε μέρες, που η όξυνση, ο διπολισμός είχαν φθάσει σε ακραία επίπεδα, διεξάγονται με μια υποβόσκουσα νηνεμία, υπολείπονται των ακραίων προεκλογικών αντιπαραθέσεων, επισκιάζονται από τα εθνικά θέματα με τη γείτονα χώρα και γενικά υπάρχει ένας φοβικός τακτικισμός μη τυχόν ειπωθεί κάτι παραπάνω και συσπειρωθούν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις ή τα άλλα κόμματα.

Πόσο προβλέψιμοι…

Και ως κύριο κομμάτι του παζλ της προεκλογικής αυτής περιόδου είναι και το δίλημμα περί εκλογικών ποσοστών, αυτοδυναμίας, σταθερότητας, συμμαχιών.

Γνωρίζουμε ιστορικά ότι στην Ελλάδα υπήρχαν κυβερνήσεις που δεν μπόρεσαν να σταθούν, είτε είχαν εκλεγεί με απλή αναλογική, είτε είχαν διασφαλίσει υψηλά εκλογικά ποσοστά αλλά δεν εξασφάλιζαν επαρκή ή και ασφαλή αριθμό εδρών, κυβερνήσεις η διάλυση των οποίων είχε σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις και  εξελίξεις στη χώρα μας.

Κατά πόσο συνεπώς μπορεί να αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη της σταθερότητας η αυτοδυναμία;

Δεν θα λησμονηθεί από την πρόσφατη ιστορία η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ 2009-2012 που δεν άντεξε γιατί η ΝΔ κατά κύριο λόγο και ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωκαν εκλογές και μάλιστα απορρίπτοντας ακόμη και την ιστορικής σημασίας κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας του 2012, για να οδηγηθούμε σε εκλογές που συνέβαλαν στην πλήρη ανατροπή του πολιτικού συστήματος.

Δεν μπορεί να μη συνυπολογιστεί στις ιστορικές πρόσφατες εξελίξεις της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ η επιλογή της ΝΔ να γίνουν εθνικές εκλογές τον Φεβρουάριο του 1014, αφήνοντας τη διαχείριση της χώρας, που βρισκόταν στο τέλος των μνημονίων, να πέσει σε δημοσιονομική και θεσμική κρίση. Δεν μπορεί να μην είναι θέμα – case study – του μαθήματος πολιτικής ιστορίας η αντοχή και η ανοχή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που οδήγησε τη χώρα στον λαϊκισμό, σε μια εικονική έξοδο από τα Μνημόνια, στη φτωχοποίηση του 40%των ελλήνων πολιτών, στη  δέσμευση του εθνικού πλούτου, στην αποεπένδυση και στον κίνδυνο μιας δεύτερης γενιάς εθνικής κρίσης με τη μετάθεση των δημοσιονομικών θεμάτων που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας το 2021-22.

Σε όλες αυτές τις κοινοβουλευτικές συνεργασίες το μόνο που δεν υπήρχε ήταν η σταθερότητα. Στην οικονομία, στην κοινωνία, στην απασχόληση, στις εργασιακές σχέσεις, στη Δικαιοσύνη, στα εθνικά μας θέματα, στο περιβάλλον, στην ασφάλεια των πολιτών, στην ευρωπαϊκή και διεθνή θέση της χώρας μας.

Διότι η σταθερότητα είναι το επιστέγασμα εθνικής συνεννόησης για την πορεία του τόπου, είναι θέμα θεσμικών μεταρρυθμίσεων για τη διακυβέρνηση της χώρας, της παιδείας και υγείας, του νέου και σύγχρονου κράτους πρόνοιας, της ισόρροπης κατανομής των βαρών, αλλά και της δίκαιης αναδιανομής των πόρων από την ανάπτυξη, της εξάλειψης των γραφειοκρατικών εμποδίων, των εργασιακών σχέσεων, της ασφάλειας των πολιτών με την ευρύτερη έννοια.

Είναι οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις της Δικαιοσύνης που δεν θα «διαπλέκεται» για την αλλοίωση του πολιτικού συστήματος, αλλά θα παρεμβαίνει για τον διαφανή και ορθολογικό τρόπο λειτουργίας του.

Η σταθερότητα αυτή πρέπει, δε, να βασίζεται σε έναν «μηχανισμό», σε ένα νέο εκλογικό σύστημα που δεν μπορεί να είναι ούτε η απλή αναλογική που οδηγεί σε τακτικισμούς συμμαχιών, ούτε και το σημερινό εκλογικό σύστημα που παραποιεί την εντολή του λαού και δεν βοηθά τη δημιουργία συμμαχιών ουσίας που έχει πλέον ανάγκη ο τόπος.

Το Κίνημα Αλλαγής έχει καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση αλλαγής του εκλογικού συστήματος καθώς και προτάσεις για τη διακυβέρνηση της χώρας, πολλές από τις οποίες έχουν και νομοθετική μορφή.

Αγαπητοί κύριοι των άλλων κομμάτων, βγείτε να πείτε ξεκάθαρα τις θέσεις σας για την πορεία της χώρας. Δεν υπάρχουν περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Και ψευτοδιλήμματα επικοινωνιακού τύπου περί σταθερότητας και συμμαχιών με απώτερο σκοπό την ιδεολογική και πολιτική σύγχυση. Αποφασίστε πλέον την επομένη μέρα να διαμορφώσουμε μια εθνική πρόταση σεβόμενοι την ιδεολογία και εμπειρία των άλλων. Αυτή είναι η ουσία της σταθερότητας.

Η Κατερίνα Μπατζελή είναι υποψήφια βουλευτής Επικρατείας του Κινήματος Αλλαγής