Βαριά κληρονομιά

Η κληρονομιά του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη κυβέρνηση δεν είναι μόνο μια μαύρη τρύπα κάποιων δισ. ευρώ σε σχέση με τους δημοσιονομικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν το 2019 και το 2020. Η σημερινή διακυβέρνηση αφήνει πίσω της ένα φορολογικό σύστημα που δεν αντέχει στον χρόνο και ένα ασφαλιστικό που επίσης δεν μπορεί να σταθεί για πολύ ακόμη, λόγω της αναποτελεσματικότητας και των μεγάλων αδικιών που έχει προκαλέσει μεταξύ των συνταξιούχων. Αφήνει πίσω της και μια ανύπαρκτη επενδυτική πολιτική η οποία πρέπει να στηθεί από μηδενική βάση σε συνδυασμό με την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που υπάρχουν στις Δημόσιες Επιχειρήσεις. Το μεγαλύτερο και πιο επικίνδυνο απ’ αυτά, είναι η ΔΕΗ.
Από τις κινήσεις που θα γίνουν στον τομέα της φορολογίας θα κριθούν πολλά για την επόμενη κυβέρνηση, λένε κορυφαίοι οικονομικοί παράγοντες της χώρας. Η σημερινή υπερφορολόγηση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Για αυτό και απαιτείται δραστική μείωση των φόρων. Αυτό δεν μπορεί να γίνει όμως αν δεν συρρικνωθεί και ένα μεγάλο κομμάτι της φοροδιαφυγής που συντελείται από επαγγελματικές ομάδες που δεν δηλώνουν τα πραγματικά εισοδήματά τους στην Εφορία. Και αυτό δεν πρόκειται να επιτευχθεί όσο οι φορολογούμενοι έχουν κίνητρο να μη ζητούν αποδείξεις. Εκεί πρέπει να υπάρξει η τομή σε συνδυασμό με την επέκταση της υποχρέωσης χρήσης καρτών στις συναλλαγές, λένε οι ειδικοί στα θέματα φορολογίας.
Αλλά και στο Ασφαλιστικό, ο νόμος Κατρούγκαλου έχει δημιουργήσει συνταξιούχους δύο ταχυτήτων. Εχουν επιβληθεί δυσανάλογα υψηλές εισφορές σε σχέση με τις συντάξεις που απονέμονται στους νέους συνταξιούχους. Την ίδια στιγμή, ούτε το ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο των εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμο σε βάθος χρόνου, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται η ίδια η βιωσιμότητα και το μέλλον του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Οι συνταξιούχοι θα πρέπει να λαμβάνουν συντάξεις με βάση τις εισφορές που έχουν καταβάλει στο σύστημα ως εργαζόμενοι και οι επαγγελματίες να πληρώνουν εισφορές και όχι χαράτσια με βάση τις συντάξεις που προσδοκούν να πάρουν. Ολα τα άλλα περί επαναφοράς ασφαλιστικών συστημάτων τύπου Πινοτσέτ για τα οποία κινδυνολογεί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλά για λαϊκή κατανάλωση πριν από τις κάλπες.
Οσο για τις πολυπόθητες επενδύσεις, δεν πρόκειται να έλθουν αν δεν επανέλθει μόνιμα η εμπιστοσύνη των αγορών προς τη χώρα μας. Η θεαματική πτώση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων και η άνοδος του Χρηματιστηρίου δείχνουν ότι το κλίμα στις αγορές αλλάζει στην προοπτική αλλαγής της κυβέρνησης στη χώρα μας. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι μόνιμο. Θα δοκιμαστεί από τις κινήσεις που θα κάνει και τις κατευθύνσεις που θα δώσει για την οικονομική πολιτική η νέα κυβέρνηση. Αναμφισβήτητα ρόλο θα παίξουν οι διαπραγματεύσεις που θα γίνουν με τους δανειστές και θα αφορούν την ατζέντα των δεσμεύσεων της χώρας μας. Η μείωση του στόχου για πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 θεωρείται δύσκολο να επιτευχθεί. Ομως, κοινή πεποίθηση όσων γνωρίζουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων των δανειστών είναι ότι θα δώσουν «ανάσες» σε μια κυβέρνηση που θα πατάει στα πόδια της και θα έχει σοβαρή και πειστική αναπτυξιακή ατζέντα.













