Ασυλο στη βία

Το άσυλο στους χώρους των πανεπιστημίων είναι ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα ζητήματα στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια μεταπολιτευτική πρόβλεψη στο πλαίσιο των γενικότερων πολιτικών πρωτοβουλιών για την εμπέδωση και την εμβάθυνση της δημοκρατίας σε μια χώρα που είχε βγει από στρατιωτική δικτατορία. Το σοκ και ο συμβολισμός άλλωστε του Πολυτεχνείου παραμένουν ακόμη ζωντανά στη μνήμη των πολιτών. Η Ελλάδα έχει όμως πάψει προ δεκαετιών να αποτελεί μια δημοκρατία σε περίοδο μετάβασης και ωρίμασης. Ηδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 η δημοκρατία είχε βαθύνει σημαντικά και είχαν δημιουργηθεί τα απαραίτητα θεσμικά αντίβαρα. Αλλωστε η ένταξη της χώρας στην ΕΕ λειτούργησε ως καταλύτης περαιτέρω εκδημοκρατισμού και σταθεροποίησης. Σε μια δημοκρατική χώρα, μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να διωχθεί κάποιος για τις ιδέες του. Οπότε η πρόβλεψη του ασύλου (αφορά την ελεύθερη διακίνηση ιδεών) δεν είναι απαραίτητη.

Το άσυλο έχει εργαλειοποιηθεί και χρησιμοποιηθεί ως προκάλυμμα βίας, ανομίας και επιθετικής αντίδρασης σε κάθε προσπάθεια μεταρρύθμισης της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Οι σκηνές από το χτίσιμο καθηγητών μέσα στο γραφείο τους, ως αντίδραση στις μεταρρυθμίσεις που προωθούσε η τότε υπουργός Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές αυτής της εργαλειοποίησης. Δυστυχώς δεν είναι οι μόνες, ούτε και οι πλέον βίαιες. Καθηγητές, υπάλληλοι, αλλά και φοιτητές που δεν συμφωνούν με τις βίαιες μειοψηφίες έχουν δεχτεί πολλές φορές επιθέσεις (χαρακτηριστική η επίθεση στον καθηγητή Συρίγο λόγω της παρατήρησης που έκανε). Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Πριν από λίγους μήνες μέλη του Ρουβίκωνα κατέλαβαν χώρο μέσα στη Φιλοσοφική με σκοπό να δημιουργήσουν παράρτημα της αναρχικής οργάνωσης στο Πανεπιστήμιο. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ούτε πως οι χώροι των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων έχουν μετατραπεί και σε μέρη παράνομου εμπορίου προϊόντων και ναρκωτικών ουσιών.

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έχει έρθει τους τελευταίους μήνες στην επικαιρότητα για αρνητικούς λόγους που σχετίζονται με την προβληματική πρόβλεψη περί ασύλου. Εμπόριο ναρκωτικών, προπηλακισμοί καθηγητών, καταλήψεις και διακοπή μαθημάτων. Το τελευταίο επεισόδιο είναι και το σοβαρότερο όλων. Με αφορμή ένα παράνομο και αντιδημοκρατικό αίτημα (τη συμμετοχή αντιπροσωπείας φοιτητών στη Σύγκλητο) πραγματοποίησαν επίθεση στους καθηγητές και στις πρυτανικές Αρχές και παραλίγο να πετάξουν έναν καθηγητή από παράθυρο του έβδομου ορόφου! Οπως είναι πλέον ευρέως αντιληπτό, η κατάσταση στο Αριστοτέλειο, αλλά και σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Η φετιχιστική εμμονή στο άσυλο δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά στη βία και στην ανομία. Αυτή η κατάσταση δεν εξυπηρετεί κανέναν άλλον, παρά μόνο τις βίαιες και έκνομες μειοψηφίες. Η πολιτεία έχει ευθύνη να προστατέψει τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα των φοιτητών, των καθηγητών και των υπαλλήλων των πανεπιστημίων. Να διαφυλάξει την περιουσία και τις υποδομές. Να επιστρέψει τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τα βασικά κύτταρα της γνώσης και συνεπώς της ανάπτυξης, στην κανονικότητα. Να δώσει την ευκαιρία στους φοιτητές να μάθουν. Να απελευθερώσει εν τέλει το πανεπιστήμιο από τη βία, τον φόβο και την οπισθοδρόμηση. Το άσυλο δεν είναι φετίχ. Στις σύγχρονες κοινωνίες δεν μπορούν να υπάρχουν νησίδες ανομίας και άβατα. Συστατικό μέρος της μεταρρύθμισης στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι η κατάργηση του ασύλου.