ΤΣΣΚΑ, Ντιναμό και Λοκομοτίβ

Είναι προφανές ότι ο Γ. Βασιλειάδης ζει στον δικό του κόσμο. Εχει φτιάξει μια εικονική πραγματικότητα, την έχει φέρει στα μέτρα του και την απολαμβάνει. Τη μία αυτοαναγορεύεται σε Μέγα Ναπολέοντα Βοναπάρτη του ελληνικού αθλητισμού. Μόνο τη στολή των Κυνηγών της Φρουράς δεν έχει φορέσει. Μαύρες μπότες, λευκό παντελόνι, κόκκινο γιλέκο, μαύρο μακρύ σακάκι και το γνωστό δίκοχο καπέλο με φτερό. Στα δύσκολα και στα ζόρικα αλλάζει τη βιόλα και μετατρέπεται σε Πόντιο Πιλάτο. Τελειώνει η συνεδρίαση του ΕΣΑΚΕ με τη γνωστή απόφαση 13-1, για επικύρωση της βαθμολογίας κι έναρξη των πλέι οφ, και τρέχει να προλάβει: «Δεν μπορεί να γίνει δεκτή η αποχώρηση του Ολυμπιακού». Με ποια ιδιότητα το λέει αυτό; Διοργανώνει ο ίδιος το πρωτάθλημα; Είναι πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ; Της Ομοσπονδίας μπάσκετ; Προφανώς μίλησε σαν σχολιαστής της επικαιρότητας.

Παράγοντες

Εχει όμως κάποια αξία η γνώμη του; Παράγει κάποιο αποτέλεσμα; Οση αξία έχει η γνώμη του Κλαπανάρα από τα Τρίκαλα που παίρνει τηλέφωνο στις εκπομπές επικοινωνίας των αθλητικών ραδιοφώνων, άλλη τόση έχει και η γνώμη του Βασιλειάδη. Κι εν πάση περιπτώσει ο κάθε αργόσχολος έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει, να καυτηριάζει και να προτείνει. Ο υπουργός πράττει. Δεν είναι όλη την ημέρα με το τηλέφωνο στο χέρι. Να μιλήσει και για τα αίσχη του τελικού της ντροπής στο ΟΑΚΑ. Κι εκεί ακριβώς αλλάζει ρόλο. Βγάζει τη στολή του Μεγάλου Ναπολέοντα, φοράει χλαμύδα και ντύνεται Πόντιος Πιλάτος. «Θα πρέπει να αλλάξουν οι παράγοντες. Δεν βλέπω ιδιαίτερη διάθεση ν’ αλλάξουν. Το ίδιο το ποδόσφαιρο πρέπει να ρυθμίσει το θέμα της βίας». Και τα λέει αυτά χωρίς να ντρέπεται. Κατ’ αρχάς, ποιοι παράγοντες; Φοβάται να πει τα ονόματά τους; Συγκεκριμένες ομάδες έπαιξαν, συγκεκριμένων προέδρων.

Προσκλήσεις

Τι πάει να πει «ν’ αλλάξουν οι παράγοντες»; Για 12χρονους πρόκειται; Που χρήζουν παιδονόμου; Για τίποτα λυκόπουλα; Για προσκόπους; Που πρέπει να πειθαρχούν. Να αναλαμβάνουν ευθύνες για να διαμορφώσουν χαρακτήρα. Τι αστειότητα είναι αυτή, «το ποδόσφαιρο πρέπει να ρυθμίσει το θέμα της βίας»; Που παραπέμπει στη δεκαετία του ’60 και στο ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος. Το 114, «η τήρηση του παρόντος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων». Ακριβώς έτσι κατά τον Γ. Βασιλειάδη, η τήρηση της τάξης στα γήπεδα επαφίεται στον πατριωτισμό των παραγόντων. Με δεδομένο όμως, όπως διαπιστώνει ο ίδιος, ότι ούτε αλλάζουν οι παράγοντες ούτε ρυθμίζουν από μόνοι τους το θέμα της βίας, τι μέλλει γενέσθαι; Θα περιμένουμε να ωριμάσουν και να αλλάξουν μυαλά οι 60χρόνοι και 70χρονοι παράγοντες; Ωστε στον επόμενο τελικό, σε δέκα χρόνια, να μη διαθέσουν τις προσκλήσεις σε τραμπούκους και μπράβους;

Πετσετάκια

Και μέχρι τότε τι γίνεται; Κι ο ρόλος της πολιτείας ποιος είναι; Να παρατηρεί, να σχολιάζει και να μεταθέτει ευθύνες; Αυτό μας λέει. Στα εύκολα πρώτος και καλύτερος. Να μοιράζει τα εκατομμύρια της ΕΡΤ λες και είναι πετσετάκια. Να φτιάχνει τις εθνικές κατηγορίες στο ποδόσφαιρο καταπώς του γουστάρει. Και ταυτόχρονα να πουλάει και μυαλό. «Οι παράγοντες δεν ενδιαφέρονται να φτιάξουν ένα προϊόν από το οποίο θα κερδίζουν οικονομικά»; Σοβαρά τα λέει αυτά ή κάνει πλάκα; Σε ποιο οικονομικό περιβάλλον μπορεί να γίνει αυτό; Οι μισές ομάδες της Σούπερ Λίγκας δεν βρίσκουν τηλεοπτικό συμβόλαιο και χορηγό. Δεν βρήκε χορηγό στην ελεύθερη αγορά η Σούπερ Λίγκα. Τα γήπεδα, εκτός από πέντε – έξι ομάδες, είναι άδεια. Ακόμα χειρότερη η κατάσταση στο μπάσκετ. Και ποιος είναι αυτός που μιλάει για κερδοφόρες ΠΑΕ και ΚΑΕ; Αυτός που με τα λεφτά της ΕΡΤ κρατικοποίησε το ποδόσφαιρο. Μόνο τα ονόματα δεν άλλαξαν. Σε Ντιναμό, Λοκομοτίβ και ΤΣΣΚΑ.