Υπάρχει Βασιλειάδης στο Τζιμπουτί;

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου. Η Μεγάλη Εβδομάδα βεβαίως πέρασε. Επί ξύλου κρεμάται ο τελικός. Οπου και θα αποφασισθεί και τυπικά στη σημερινή σύσκεψη το κεκλεισμένων των θυρών. Σταύρωση, χωρίς Ανάσταση, για το ποδόσφαιρο. Παρά τη διαφημιζόμενη «εξυγίανση». Παρά την υψηλή επίβλεψη των εγγυητριών δυνάμεων, FIFA και UEFA. Να μπούμε κατευθείαν στο ψητό. Ολοι αυτοί που δεν βάζουν γλώσσα μέσα τους μπορούν να μας πουν πού αλλού συναντάται αυτό το φαινόμενο; Να λέει η Αστυνομία, δεν μπορώ να εγγυηθώ την ομαλή διεξαγωγή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Να αποφασίζει ο υφυπουργός Αθλητισμού να γίνει χωρίς κόσμο. Και δεν μιλάμε για την Ευρώπη. Που τέτοιου είδους ζητήματα έχουν λυθεί μέχρι και στην Αλβανία. Λέμε για χώρες που έχουν μια συνάφεια με την Ελλάδα. Τη Ζιμπάμπουε. Τη Μαυριτανία. Το Μπουρούντι. Τη Σουαζιλάνδη. Το Τζιμπουτί. Την Μποτσουάνα. Την Μπουρκίνα Φάσο. Το Λεσότο.

Ρατσισμός

Σε όλες αυτές τις χώρες (και άλλες πολλές) όπου έχει ταξιδέψει ο Τέρενς Κουίκ. Υπάρχει στη Μαυριτανία υπουργός Δημόσιας Τάξης σαν την Ολγα Γεροβασίλη να ακούει την Αστυνομία να λέει «δεν μπορώ»; Υπάρχει στο Τζιμπουτί υφυπουργός Αθλητισμού Βασιλειάδης που να αποφασίζει και να διατάσσει να γίνει ο τελικός κεκλεισμένων των θυρών; Υπάρχει στη Σουαζιλάνδη πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας που να ασχολείται με το αν θα γίνει ένα παιχνίδι με κόσμο ή χωρίς κόσμο; Μακριά από μας ο ρατσισμός. Μαύροι είναι. Δεν είναι ανίκανοι. Δεν είναι άχρηστοι. Εχουνε φιλότιμο. Αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Δεν είναι Ελληνες, και δη αριστεροί. Κάνουν τη δουλειά τους. Κι εδώ είναι τα κουμπιά της Αλέξαινας. Τι είναι το πρωτεύον για σένα ως κρατικό λειτουργό; Να ασκήσεις τα καθήκοντά σου και να αναλάβεις τις ευθύνες σου ή να πετάξεις την μπάλα στην εξέδρα για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο;

Γελοιότητες

Μη και σου τύχει η στραβή στη βάρδια σου και την πατήσεις σαν τη συντρόφισσα Ρένα. Τι σε ενδιαφέρει σαν (δήθεν) υφυπουργό Αθλητισμού; Το ποδόσφαιρο ή η πάρτη σου; Η απάντηση είναι προφανής. Αν είναι να την πληρώσουμε εμείς, καλύτερα να την πληρώσει το ποδόσφαιρο. Αυτό σου πετάνε κατάμουτρα με το κεκλεισμένων των θυρών. Κι επειδή στο κάθε παραμύθι πρέπει να υπάρχει δράκος, ο περί ου ο λόγος Βασιλειάδης μετατράπηκε σε επιθεωρητή Κλουζό. Ανακάλυψε «κίνδυνο προβοκάτσιας από οπαδούς άλλης ομάδας». Ιδού ένας επιπρόσθετος και ιδιαίτερα σοβαρός λόγος να βάλουμε λουκέτο στο ΟΑΚΑ. Γελοιότητες. Λες και δεν μπορούν οι οπαδοί (των όποιων ομάδων) να τα κάνουν λαμπόγυαλα μόνοι τους. Και χρειάζεται να παρεισφρήσουν προβοκάτορες. Καμιά «βοήθεια» τρίτου δεν χρειάστηκαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ πρόπερσι στον Βόλο για να κάνουν καλοκαιρινό το Πανθεσσαλικό.

Αχαριστία

Ιδού λοιπόν πώς η ανικανότητα βαφτίζεται πρόληψη. Κλείνουν το ΟΑΚΑ όχι για να προστατεύσουν τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αλλά την πάρτη τους. Με την ΑΕΚ ωστόσο να εκφράζει τη διαφωνία της τονίζοντας ότι «οι ποδοσφαιρικοί αγώνες γίνονται παρουσία κόσμου». Περίεργο. Δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια από τον τελικό ΑΕΚ – Ολυμπιακού. Το 2016 ήταν. Χωρίς κόσμο. Αλλά με υπόκοσμο, στον χώρο των επισήμων. Ελέω του μέγα γιαραμπή Χαράλαμπου Σταύρου Κοντονή. Του αποκαλούμενου και «υπουργάρα». Καμιά ενόχληση τότε από την ΑΕΚ. Καμιά αντίδραση. Οτι «τα παιχνίδια γίνονται με κόσμο». Τίποτα. Η «υπουργάρα», βλέπετε, είχε τρενάρει κάνα μήνα τον τελικό, μέχρι να καταφέρει να οριστούν διαιτητής και βοηθοί της αρεσκείας του. Να τον πάνε κόντρα για το κεκλεισμένων των θυρών; Θα ήταν η μέγιστη αχαριστία. Ποιος ασχολείται με τον κόσμο όταν με τη διαιτησία έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο;