Επάγγελμα τεχνικός διευθυντής

Το να κρεμάσει κάποιος την ταμπέλα του τεχνικού διευθυντή είναι ένα σχετικά εύκολο πράγμα. Μοιάζει με παράσημο ικανό να σε ψηλώσει αρκετά. Ειδικά αν πιστέψεις ότι έχεις καταφέρει κάτι πολύ σημαντικό.

Ωστόσο, εδώ στην Ελλάδα, ο συγκεκριμένος ρόλος και η θέση αυτή στο οργανόγραμμα μιας εταιρείας, μοιάζει με κάτι μπερδεμένο στο μυαλό αρκετών. Τον τελευταίο καιρό η ΑΕΚ (για να πιάσουμε αυτή την ΠΑΕ ως παράδειγμα) μοιάζει εγκλωβισμένη σε δύο επιλογές. Αν δεν πρόκειται για διαρροές που έχουν στόχο να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο ή να ρίξουν στάχτη στα λαγωνικά άλλων ομάδων, τι βλέπουμε, αλήθεια; Πως το ενδιαφέρον όλων εστιάζεται στον Αραούχο, αν θέλουμε να δούμε το επιθετικό κομμάτι. Και στον Βράνιες, με την προϋπόθεση πως θα κοιτάξουμε τα μετόπισθεν. Αλήθεια ή ψέματα, με φανατισμό ή λιγότερο ζεστά, στα Σπάτα εξετάζουν ποδοσφαιριστές που έκαναν καριέρα κάποια χρόνια νωρίτερα στην ΑΕΚ και άρα μιλάμε για φαγητό ξαναζεσταμένο. Προσθέστε και ολίγο από… Σκόκο και έχετε το πλήρες γεύμα! Ουδεμία αντίρρηση πως έχουμε να κάνουμε με παίκτες που πρόσφεραν και άφησαν το στίγμα τους. Παράλληλα, όμως, μιλάμε για δύσκολες περιπτώσεις και ακόμη δυσκολότερους χαρακτήρες. Αν δεν ήταν έτσι τα πράγματα, ακόμη εδώ θα βρίσκονταν και στην ΑΕΚ δεν θα είχαν ασχοληθεί με τη φυγή τους ή με τα σενάρια επαναπόκτησής τους. Το ερώτημα αναδύεται άμεσα: τι ήταν σωστότερο; Οταν άφησαν τον Βράνιες να φύγει ή τώρα που τον θέλουν, κατά πως φαίνεται, πίσω;

Τι κάνει, αλήθεια, ο τεχνικός διευθυντής; Διότι ο ρόλος του είναι ακριβώς αυτός: να πουλά όταν πρέπει, σε σωστή για την ομάδα που εργάζεται τιμή. Επίσης, να βρίσκει ευκαιρίες εκεί που κατά κανόνα δεν… υπάρχουν! Με άλλα λόγια, κρυμμένους θησαυρούς που μελλοντικά ενδέχεται να αξιοποιηθούν στην ομάδα και να φέρουν κέρδος. Ποδοσφαιριστές με αξία μεταπωλητική. Συγγνώμη, αλλά τέτοια ονόματα δεν είναι αυτά που ρίχνονται τώρα στην αγορά. Ούτε διαπιστώνεται ότι κάνουν ουρά για την απόκτησή τους άλλες ομάδες. Αρα, κάτι λάθος υπάρχει. Θα ήταν σωστότερο να προσπαθήσει κάποιος να φέρει άγνωστους παίκτες και να ρισκάρει, παρά να πάει σε κάτι δοκιμασμένο και ταυτόχρονα μάλλον προβληματικό. Ο Πόνσε, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, υπήρξε εύρημα, άσχετα αν το καθεστώς ιδιοκτησίας και το μέλλον του στην Ελλάδα δεν είναι ξεκάθαρο. Εδωσε, βρήκε τον ρυθμό του και παράλληλα βελτίωσε την επιθετική γραμμή της ΑΕΚ. Αυτά χρειάζεται να βρίσκεις στο παζάρι. Τότε λαμβάνει θετικό πρόσημο το επάγγελμα του τεχνικού διευθυντή. Του εκάστοτε τεχνικού διευθυντή στην οποιαδήποτε ομάδα, για να λέγονται όλα με ξεκάθαρο τρόπο και δίχως την παραμικρή παρερμηνεία…